رجوع از بذل مهریه

رأی شعبه دیوان عالی کشور حسب محتویات پرونده در تاریخ 92/9/4سیدم.ک.ش.پ. بوکالت از آقای ج. ص. ک. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش به دادگستری سمنان تقدیم نموده . نشانی زوج کشور سوئد و آخرین اقامتگاه زوجه شهرستان سمنان و فعلاً مجهول المکان اعلام گردیده است . با ارجاع پرونده به شعبه دوم دادگاه حقوقی آن شهرستان نشانی زوجه در کشور سوئد توسط وکیل زوج ارائه و ب. ت. ب. عدم حضور زوجین در ایران قرار عدم صلاحیت باعتبار محاکم عمومی (خانواده) تهران صادر گردیده است . متعاقباً پرونده به شعبه 255 دادگاه خانواده تهران ارجاع گردیده و با انتشار آگهی آقای م. س. نیز خود را بوکالت از زوج معرفی کرده است . در جلسه مورخ 1393/1/23 وکیل خواهان در دادگاه حاضر و توضیح داده که با مراجعه زوجین به کشور سوئد زوجه از تمکین خودداری نموده و زوج را رها کرده است.ضمناً زوجه مهریه را که پانصد سکه بوده قبلاً د. ح. زوج بذل کرده است.لذا دادگاه قرار ارجاع به داوری صادر نموده و نهایتاً بموجب دادنامه 9309970202501186-1393/7/23 گواهی عدم امکان سازش با توضیح عدم آغاز زندگی مشترک و پرداخت حقوق شرعی و قانونی زوجه از جمله مهریه و باکره بودن مشارالیها صادر کرده است . با انتشار رأی از طریق جراید خانم ف. حاجی م. علی خود را بوکالت از زوجه معرفی و نسبت به رأی صادره واخواهی کرده است . در دادخواست واخواهی وکیل زوجه مطالبی عنوان نموده از جمله آغاز زندگی مشترک زوجین قبل از عزیمت ، در منزل زوجه و عدم تطبیق ادعای زوج از جهت غیرمدخوله بودن زوجه با واقعیت و بی مهری زوج و مراجعه زوجه در خارج از کشور به پلیس و مورد حمایت قرار گرفتن از طرف سازمان زنان و نهایتاً مطالبه و استحقاق مهریه و نفقه . در جلسه مورخ 1394/1/24 وکیل واخواه (زوجه) اعلام نموده است اظهارات و مدافعات بشرح دادخواست واخواهی م. ب. تقاضای استماع شهادت (شهود) موکل را دارم . وکیل واخوانده استشهادیه واخواه را نپذیرفته و مدافعاتی کرده است . لذا دادگاه درخصوص آغاز زندگی زوجین قرار استماع شهادت شهود صادر نموده است که در جلسه مورخ 1394/3/2 خانواده هریک به نفع یکی از زوجین اعلام شهادت کرده اند . وکیل زوجه ضمن لوایح تقدیمی مدعی گردیده است که حسب اظهارات شهود زوجین در زمان حضور در ایران زندگی مشترک داشته اند و باکره بودن زوجه برخلاف واقع است و موکل در زمان اقامت زوج در ایران تمکین نموده و از تاریخ 90/6/9 (خروج زوج از ایران) تا تاریخ 92/3/6 (زمان خروج زوجه) عملاً امکان تمکین وجود نداشته و زوج ملزم به پرداخت نفقه در این مدت م. ب. . بعد از خروج از ایران نیز بعلت خشونت خانگی زوجه در مسکن امن شهرداری اوپسالا اقامت داشته است . ضمناً مهریه زوجه 514 سکه بهار آزادی بوده که بذل 500 عدد سکه ب. ت. ب. رجوع موکل به آنچه بذل نموده اینک مهریه مورد مطالبه 514 عدد سکه تمام بهار آزادی است . تقاضای مطالبه حقوق مالی زوجه را دارم . یک فقره رأی طلاق به درخواست زوج نیزاز دادگاه بدوی اوپسالا پیوست پرونده گردیده است . همچنین یک فقره گواهی از شهرداری اوپسالا حاکی است که خانم م. گل هاشم از تاریخ 24 مرداد 1392 تا 19 فروردین 1393 در خانه زنان siri مسکن امن شهرداری اوپسالا ویژه زنان خشونت دیده اقامت داشته است . دلیل اقامت م. این بوده که او در معرض خشونت خانگی از سوی شوهر سابقش بوده است . در جلسه مورخ 94/4/5 وکیل واخواه اظهار داشته دعوی بشرح دادخواست تقدیمی و صورتجلسات و اسناد ارائه شده م. ب. تقاضای اتخاذ تصمیم شایسته م. ا. . وکیل وا خ. ا. د. عرایض بشرح لایحه تقدیمی است در خصوص اظهارات وکیل واخواه در لایحه اخیر اولاً براساس سند رسمی تقدیمی تحت عنوان اقرارنامه زوجه بعد از بذل قسمتی از مهریه ، حق هر گونه اعتراض ر. ا. خ. سلب نموده لذا هم اکنون نمی تواند مدعی آن شود و همچنین درخصوص مسکن زوجه نیز طبق سند رسمی توافق نمودند که ب. ت. ب. ضرورت اقامت در سوئد شروع زندگی مشترک آنان در آن کشور باشد و زوجه با علم به اقامت زوج در آن کشور و این شرط عقد و ازدواج نموده و براساس شرط تمکین صورت نگرفته و ادعای تمکین از عام و خاص برخلاف سند رسمی است . ثانیاً ب. ت. ب. اینکه زوجه توسط وکیل محترم خود ادعا نموده در ایران تمکین خاص صورت گرفته باز به دلیل شرط و سند رسمی صحیح نمی باشد . ب. ت. ب. اسناد تقدیمی توسط واخواه به فاصله پنج روز از خروج از کشور زوجه خود را با ادعای واهی خشونت خانگی به پلیس معرفی کرده لذا تمکین منتفی است . وکیل ز. ا. د. درخصوص مطالب معروضه به استحضار می رساند در تاریخ 90/5/5 زوجین ازدواج نموده و به محض وقوع عقد ازدواج وظائف و تکالیف زوجین نسبت به یکدیگر شروع شده و زوجه استحقاق دریافت نفقه دارد و ز. د. ت. 90/6/9 از ایران خارج شده و تا تاریخ 92/3/6 زمان خروج از ایران عملاً امکان تمکین وجود نداشته . از تاریخ 90/5/5 تا زمان خروج از ایران و از تاریخ 92/3/6 تاریخ خروج زوجه از ایران تا 93/3/25 زوجین در یک محل سکونت داشته و برابر شرع و قانون مانعی جهت رابطه زوجیت وجود نداشته ... لذا دادگاه با استماع اظهارات طرفین ختم رسیدگی را اعلام و به شرح دادنامه 9409970202500601-1394/4/31 ضمن رد واخواهی دادنامه قبلی را عیناً تائید نموده است . از این رأی وکلاء زوجه تجدیدنظرخواهی نموده اند پرونده به شعبه 26 محاکم تجدیدنظر استان تهران ارجاع گردیده و در جلسه مورخ 1394/10/28 وکلاء طرفین اظهارات و مدافعات خود را مشروحاً ارائه کرده اند ضمناً وکلاء زوجه یک فقره سند تنظیمی در سفارت جمهوری اسلامی ایران - استکهلم را بدادگاه ارائه که بموجب آن زوجه از بذل پانصد سکه بهار آزادی رجوع نموده است . نهایتاً دادگاه تجدیدنظر نیز ختم رسیدگی را اعلام و بموجب دادنامه 9409970222602019-1394/11/24 با این استدلال که بموجب دادنامه صادره از دادگاه بدوی گواهی عدم امکان سازش و طلاق زوجه با پرداخت حقوق شرعیه از جمله مهریه قانونی صادر گردیده و ت. ن. خ. (زوج ووکیل ایشان) رأی دادگاه بدوی را پذیرفته و اعتراضی نسبت به آن از ناحیه ایشان بعمل نیامده است این موضوع حکایت از پذیرش پرداخت حقوق مالی زوجه از جمله مهریه ایشان در ضمن طلاق است و ثانیاً اقرارنامه شماره 19139-92/2/30 که به موجب آن زوجه اعلام نموده مهریه خ. ر. ب. تعداد 500 عدد سکه تمام بهار آزادی که رونوشت سند نکاح شماره 1590-90/5/5 به آن استناد شده است اگرچه ادعای بعدی را اسقاط نموده لکن بنظر میرسد موضوع از مصادیق هبه بوده وهبه جز در موارد قانونی موضوع <a class="artref" href="/ماده/ماده-803-a_0815110236450">ماده 803 قانون مدنی</a> قابل رجوع است و زوجه از بذل خود منصرف و اعلام رجوع نموده است که در این صورت هبه اساساً منتفی خواهد بود و مستحق مهریه قانونی خود م. ب. و ثالثاً درخصوص اختلاف زوجین در مورد مدخوله و غیرمدخوله بودن زوجه ب. ت. ب. احراز مدخوله بودن زوجه طلاق را از قسم رجعی نوبت اول تشخیص ، رابعاً درخصوص ادعای نفقه زوجه ب. ت. ب. عدم ارائه دلائل کافی بر صحت ادعا و عدم طرح دعوی نفقه یا اقامه شکایت کیفری در طول قریب پنج ساله ان را قابل طرح بصورت جداگانه نیز دانسته و نفقه ایام عده زوجه را مبلغ 2/100/000 تومان تعیین کرده است . النهایه ب. ت. ب. مراتب فوق دادگاه تجدیدنظر رأی بدوی را با اصلاحات بعمل آمده تائید نموده است . با ابلاغ رأی آقای م. س. بوکالت از زوج از دیوان عالی کشور تقاضای رسیدگی فرجامی نموده که پرونده به این شعبه ارجاع و لوایح طرفین هنگام شور قرائت خواهد شد . هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص دادنامه فرجام خواسته مشاوره نموده با اعلام ختم رسیدگی چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور درخصوص فرجامخواهی آقای ج. ص. کریم با وکالت آقای م. س. نسبت به دادنامه 9409970222602019-94/11/24 صادره از شعبه 26 دادگاه تجدیدنظر استان تهران که در تأیید رأی بدوی و صدور گوهی عدم امکان سازش با اصلاحاتی مبادرت به صدور رأی گردیده است ، با بررسی محتویات پرونده ن. ب. ا. اولاً در هبه عین موهوبه باید موجود و به قبض متهب درآمده و در واقع قبض و اقباض صورت گرفته باشد ، در حالیکه تا آن زمان که مهریه پرداخت نشده طلبی است از ناحیه زوجه بر ذمه زوج ، لذا در مانحن فیه بذل پانصد سکه از مهریه مذکور هبه نبوده و در واقع برائت ذمه زوج (مدیون) است نسبت به این قسمت از طلب زوجه (<a class="artref" href="/ماده/ماده-289-a_0815110235935">ماده 289 قانون مدنی</a>) فلذا چون دائن از حق خود به اختیار صرفنظر نموده است باستناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-806-a_0815110236453">ماده 806 قانون مدنی</a> حق رجوع ندارد ، خصوصاً که زوجه حق ادعا و اعتراض بعدی را نیز از خود سلب و ساقط نموده است ، ثانیاً متذکر می گردد درخصوص نفقه و سایر حقوق مالی زوجه مطابق ماده 29 قانون حمایت خانواده و مطالبه آن از ناحیه وکلاء زوجه دادگاه محترم مکلف بوده نفیاً یا اثباتاً اظهارنظر نماید و نمی بایست موضوع را به مطالبه بعدی زوجه موکول نماید بنابراین و نظر به مراتب فوق بنظر دادنامه فرجامخواسته منطبق با موازین شرعی و قانونی صادر نگردیده و قابلیت ابرام را ندارد لذا مستنداً به بند 2ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن مستنداً به بند (ج) ماده 401 همین قانون رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادرکننده رأی محول می گردد . شعبه سی ام دیوان عالی کشور رئیس : م. علی کریم پور مستشار: عبدالغفور دُرّی عضو معاون : غلامرضا شاکری فهرست شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی