زمان قطعی شدن رأی غیابی

چنانچه حکم دادگاه به صورت غیابی اصدار یابد پس از گذشت چه مدت زمانی، حکم مذکور قطعیت یافته و قابلیت اجرا دارد؟ نظر هیئت عالی در ماده 217 قانون آیین دادرسی کیفری، واخواهی از رأی در داخل ایران ده روز است که با انقضای آن و سپری شدن مهلت تجدیدنظر، قطعیت و قابلیت اجرای حکم احراز میشود. در امور حقوقی ب. ت. ب. ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی، واخواهی از احکام غیابی در داخل ایران بیست روز است که با گذشت این مدت پس از ابلاغ واقعی و طی شدن فرصت تجدید نظر، رأی قابل اجرا میشود. نظر اتفاقی به استناد مواد 305 و 306 و تبصره 1 ماده 306 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی در امور مدنی چون حکم غیابی قابل اعتراض و واخواهی است و مهلت واخواهی از احکام غیابی برای کسانی که مقیم کشور هستند بیست روز و برای کسانی که خارج از کشور اقامت دارند دوماه از تاریخ ابلاغ واقعی یا قانونی است. لذا (الف): چنانچه حکم غیابی دادگاه فقط قابل واخواهی باشد و همچنین برای دادگاه احراز نشود که خوانده مقیم کشور است یا مقیم خارج از کشور، احتیاطاً باید دو ماه صبر کند و بعد از سپری شدن مدت مذکور، حکم غیابی موصوف قطعیت یافته و قابلیت اجرا پیدا میکند و میتوان اجراییه صادر کرد. (ب): چنانچه حکم غیابی دادگاه با عنایت به مواد 331 و 336 قانون آیین دادرسی قابل تجدید نظر خواهی هم باشد بعد از سپری شدن چهار ماه از تاریخ ابلاغ حکم و عدم واخواهی و تجدید نظر خواهی از ناحیه محکوم علیه، حکم موصوف قطعی تلقی شده و قابلیت اجرا پیدا میکند.