شرایط صدور حکم به ضبط وسیله نقلیه در جرایم مواد مخدر

رأی خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره 500703 - 95/3/26 شعبه دوم دادگاه انقلاب شهرستان الف.، م. ا. د. به اتهام حمل 1/495 کیلوگرم تریاک مستند به بند 3 ماده 5 و ماده 30 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی و تحمل دو سال و شش ماه حبس تعزیری و 45 ضربه شلاق محکوم و در اجرای ماده 215 قانون مجازات اسلامی وسیله نقلیه توقیفی و مواد مخدر مکشوفه نیز ضبط گردیده که شعبه 11 دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ضمن کاهش حبس به هیجده ماه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با تخفیف به عمل آمده تأیید و قطعی نموده است. اینک آقای … علیه با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد. اجمالاً با این توضیح که وسیله نقلیه (پژو پارس شماره ...) در اجرای ماده 215 قانون مجازات اسلامی به نفع دولت ضبط شده در حالیکه ضبط وسیله نقلیه حامل مواد مخدر در ماده 30 قانون مبارزه با مواد مخدر تشریح شده، که باید دارای جاسازی باشد و عرفاً و عادتاً خودروی حامل مواد مخدر شناخته شود اما طبق محتویات پرونده مواد مخدر بدون اینکه حتی در قسمت صندوق عقب باشد، نزد متهم کشف شده و خودروی موکل به هیچ عنوان حامل مواد مخدر مورد نظر ماده 30 قانون مذکور نمی باشد تا حامل مواد مخدر شناخته شود و حداقل کارشناس یا مرجعی باید خودرو را دارای جاسازی تشخیص دهد تا عرفاً حامل مواد مخدر شناخته شود. لذا ضبط آن مجازاتی اشد از مجازات قانونی بوده مستند به بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالاً مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی درخصوص دادنامه شماره 600381 - 95/4/29 اعاده دادرسی خواسته مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور هر چند استدلال آقای … اعاده دادرسی در مورد رعایت تبصره ذیل ماده 30 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مبنی بر لزوم ساخت یا تعبیه جاسازی به لحاظ انصراف موضوع از حاملین مواد مخدر، موجه به نظر نمی رسد لیکن با عنایت به نحوه کشف مواد مخدر به ویژه اینکه وسیله نقلیه مضبوط، موضوعیت برای حمل مواد مخدر نداشته و میزان آن (1/495 کیلوگرم) به گونه ای نیست که بتوان عرفاً آن وسیله نقلیه را حامل مواد مخدر شناخت. از این حیث مورد تقاضا به لحاظ فراقانونی بودن مجازات ضبط وسیله نقلیه محکوم علیه، با بند چ ماده 474 قانون آئین دادرسی کیفری منطبق تشخیص و مستند به ماده 476 همین قانون، ضمن قبول درخواست و تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی محول و ارجاع می گردد. شعبه سی و هشتم دیوان عالی کشور - رئیس مستشار سیدعلی اصغر لطیفی رستمی - سید مصطفی قائم مقام فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی شرایط صدور حکم به ضبط وسیله نقلیه در جرایم مواد مخدر در تاریخ 7 شهریور 1395، دیوان عالی کشور به درخواست اعاده دادرسی پرونده‌ای رسیدگی نمود که در آن، متهم به اتهام حمل 1.495 کیلوگرم تریاک محکوم شده بود. بر اساس حکم صادره، محکومیت شامل پرداخت جزای نقدی به مبلغ 30 میلیون ریال، دو سال و شش ماه حبس تعزیری و 45 ضربه شلاق تعیین گردید. وکیل مدافع با استناد به بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری، ادعا کرد که ضبط وسیله نقلیه به نفع دولت، برخلاف قانون بوده و لازم بود که ثابت شود مواد مخدر به طور مشخص در خودرو جاسازی شده است. دیوان عالی کشور با پذیرش این استدلال و ب. ت. ب. نحوه کشف مواد مخدر و عدم امکان شناسایی وسیله نقلیه به عنوان حامل مواد مخدر، حکم به اعاده دادرسی و رسیدگی مجدد به شعبه هم‌عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی را صادر نمود. این تصمیم بر اساس ماده 476 قانون آیین دادرسی کیفری اتخاذ گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/06/07 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه میزان مواد مخدر مکشوفه از متهم در خودرو، اندک بوده به گونه ای که وسیله نقلیه برای حمل آن موضوعیت نداشته باشد، صدور حکم به ضبط وسیله نقلیه، فاقد وجاهت قانونی است. رای خلاصه جریان پرونده به دلالت دادنامه شماره --- - 95/3/26 شعبه دوم دادگاه انقلاب شهرستان الف.، م. ا. د. به اتهام حمل 1/495 کیلوگرم تریاک مستند به بند 3 ماده 5 و ماده 30 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر به پرداخت سی میلیون ریال جزای نقدی و تحمل دو سال و شش ماه حبس تعزیری و 45 ضربه شلاق محکوم و در اجرای ماده 215 قانون مجازات اسلامی وسیله نقلیه توقیفی و مواد مخدر مکشوفه نیز ضبط گردیده که شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی ضمن کاهش حبس به هیجده ماه دادنامه تجدیدنظرخواسته را با تخفیف به عمل آمده تایید و قطعی نموده است. اینک آقای … علیه با تقدیم لایحه ای به دیوان عالی کشور که هنگام شور قرائت خواهد شد. اجمالا با این توضیح که وسیله نقلیه (پژو پارس شماره...) در اجرای ماده 215 قانون مجازات اسلامی به نفع دولت ضبط شده در حالی که ضبط وسیله نقلیه حامل مواد مخدر در ماده 30 قانون مبارزه با مواد مخدر تشریح شده، که باید دارای جاسازی باشد و عرفا و عادتا خودروی حامل مواد مخدر شناخته شود اما طبق محتویات پرونده مواد مخدر بدون اینکه حتی در قسمت صندوق عقب باشد، نزد متهم کشف شده و خودروی موکل به هیچ عنوان حامل مواد مخدر مورد نظر ماده 30 قانون مذکور نمی‌باشد تا حامل مواد مخدر شناخته شود و حداقل کارشناس یا مرجعی باید خودرو را دارای جاسازی تشخیص دهد تا عرفا حامل مواد مخدر شناخته شود. لذا ضبط آن مجازاتی اشد از مجازات قانونی بوده مستند به بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری تقاضای اعاده دادرسی نموده و پرونده بعد از ثبت کلاسه دفتر کل به این شعبه ارجاع با تهیه گزارش در دستور کار قرار گرفته است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش آقای … مقامی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی در خصوص دادنامه شماره --- - 95/4/29 اعاده دادرسی خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور هر چند استدلال آقای … اعاده دادرسی در مورد رعایت تبصره ذیل ماده 30 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر مبنی بر لزوم ساخت یا تعبیه جاسازی به لحاظ انصراف موضوع از حاملین مواد مخدر، موجه به نظر نمی رسد لیکن با عنایت به نحوه کشف مواد مخدر به ویژه اینکه وسیله نقلیه مضبوط، موضوعیت برای حمل مواد مخدر نداشته و میزان آن ( 1/495 کیلوگرم) به گونه ای نیست که بتوان عرفا آن وسیله نقلیه را حامل مواد مخدر شناخت. از این حیث مورد تقاضا به لحاظ فراقانونی بودن مجازات ضبط وسیله نقلیه محکوم علیه، با بند چ ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری منطبق تشخیص و مستند به ماده 476 همین قانون، ضمن قبول درخواست و تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به شعبه هم عرض دادگاه صادر کننده حکم قطعی محول و ارجاع می‌گردد.