شرایط مطالبه وجه التزام در عقد بیع

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای ر.ر. به طرفیت آقای ر.الف. و سایر خواندگان به خواسته و مطالبه وجه التزام مقرر در مبایعه نامه مورخه 04/05/91 و تأخیر تأدیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم با احتساب خسارات دادرسی در خصوص عدم تحویل به موقع مبیع دادگاه با بررسی محتویات پرونده و با عنایت به مبایعه نامه شماره 109405-04/05/91 و ظهر آنکه حکایت از عدم حضور خواندگان در بنگاه جهت باقیمانده ثمن قراردادی می نماید و ب. ت. ب. اینکه خواندگان دع و. د. ج. دادگاه حاضر نشده و دعوی خواهان مصون از تعرض خواندگان باقی مانده دادگاه دعوی خواهان را مقرون به واقع و محمول بر صحت تشخیص خواندگان را مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-10-a_0815110235654">مواد 10 قانون مدنی</a> 198، 519، 520، 522 قانون آیین دادرسی مدنی محکوم به پرداخت 000/000/166 ریال خسارت قراردادی موضوع مبایعه نامه فوق الاشعار از تاریخ 22/05/91 لغایت 24/04/92 به مدت 332 روزانه 500000 ریال با احتساب خسارات تعرفه شده دادرسی که در زمان اجرا محاسبه خواهد شد محکوم می نماید و خواهان مکلف به پرداخت مابه التفاوت هزینه دادرسی است و همچنین خواندگان را به پرداخت خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ استقرار دین لغایت روز صدور حکم که 24/04/92 م. ب. لغایت اجرای حکم د. ح. خ. محکوم می نماید رأی صادره در خصوص آقای ح.الف. حضوری و قابل تجدیدنظر ظرف بیست روز پس از ابلاغ در دادگاه های محترم تجدیدنظر استان تهران و در خصوص سایرین غیابی و قابل واخواهی ظرف بیست روز در همین شعبه م. ب.. رئیس شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ تیموری سندسی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده بدواً آقای ر.ر. در تاریخ 13/3/92 د. ب. ط. خواندگان آقایان و خانم ها 1- ع. 2- ح. 3- م. 4- الف. 5- ل. 6- ز. 7- ف. 8- م. و 9- ع. همگی الف. و به خواسته مطالبه وجه التزام مقرر در قرارداد عادی بیع 4/5/91 از قرار روزانه 000/500 ریال و از تاریخی نامعین و کلاً به میزان 000/000/145 ریال و با احتساب خسارات دادرسی و تأخیر تأدیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم را تقدیم که رسیدگی بدان به شعبه 186 دادگاه عمومی حقوقی تهران ارجاع و پس از تقید پرونده به وقت رسیدگی 29/3/92 ساعت 13 و به علت واصل نشدن نتیجه ابلاغ اخطاریه های ظاهراً طرفین، وقت رسیدگی تجدید و مقید به وقت دیگر رسیدگی 24/4/92 ساعت 13 گردیده که با تشکیل جلسه در وقت مقرر یادشده و تنظیم صورت جلسه کلاً در پنج سطر و با قید عدم حضور خواندگان، سپس ختم رسیدگی (به عوض دادرسی) اعلام و طی دادنامه صادره به شماره 00488 مورخ 25/4/1392 (برگ 28 پرونده) حکم به محکومیت خواندگان مرقوم به پرداخت مبلغ 000/000/166 ریال بابت خسارت قراردادی روزانه پانصد هزار ریال از تاریخ 22/5/1391 لغایت 24/4/1392 به مدت 332 روز و با احتساب خسارات تعرفه شده دادرسی که در زمان اجرا محاسبه خواهد شد، صادر و اعلام گردیده و علاوه از آن خواهان مکلف به پرداخت مابه التفاوت هزینه دادرسی شده و علاوه از آن نیز خواندگان مرقوم به پرداخت خسارات تأخیر تأدیه از تاریخ استقرار دین لغایت روز صدور حکم که 24/4/1392 اعلام گردیده و لغایت اجرای حکم و کلاً له و د. ح. خ. (ر.ر.) محکوم گردیده اند، رأی مذکور نسبت به آقای ح.الف. حضوری و قابل تجدیدنظر اعلام و نسبت به سایر خواندگان غیابی و قابل واخواهی در همان مرجع، اعلام گردیده است ثانیاً: سپس آقای ح.الف. و با وکالت خانم ….ض. نسبت به دادنامه صدر الاشعار به شماره 00488 مورخ 25/4/92 و در فرجه مقرره قانونی و طی وارده مثبوته به شماره 144 مورخ 13/5/92، دادخواست تجدیدنظرخواهی تقدیم که تشریفات قانونی نسبت به آن اجرا گردیده است. ثالثاً: همچنین از ناحیه دیگر خواندگان بدوی و دیگر محکومٌ علیهم مرقوم و همگی نیز با وکالت خانم ….ض. و طی دادخواست تقدیمی مورخ 13/9/1392 (برگ 11 پرونده واخواهی) نسبت به بخش غیابی دادنامه صدرالذکر دعوی اعتراض واخواهی مطرح که پس از تشکیل جلسه رسیدگی 20/6/1392 و استماع اظهارات وکیل وا خ. ه. و واخوانده و لوایح تقدیمی طرفین و اقداماتی چند به ویژه مطالبه پرونده استنادی به کلاسه 191/91/524 شعبه 191 دادگاه عمومی حقوقی تهران و تهیه خلاصه آن طی صورت جلسه 16/10/1392 (برگ 71 پرونده واخواهی) ، در همان تاریخ ختم رسیدگی (به عوض دادرسی) اعلام و طی دادنامه اصداری به شماره 01177 مورخ 22/10/1392 دعوی اعتراض واخواهی وا خ. ه. را وارد و موجه ندانسته و بدواً با اصلاح دادنامه غیابی واخواسته از حیث محکومیت محکومٌ علیه (ظاهراً محکومٌ علیهم) که تا اجرای حکم، محکومیت حاصل نموده (بدون تعیین موضوع آن) به تقدیم دادخواست، محکومیت محکومٌ علیه غیابی از این حیث اصلاح و بدون تعیین تکلیف نسبت به دعوی اعتراض واخواهی مطروحه، فقط حکم صادره را عیناً تأیید داشته، سپس با ابلاغ دادنامه مرقوم به وکیل مشارٌالیهم و در فرجه مقرره قانونیه. از طریق وکیل یادشده و به وکالت از نامبردگان، طی دادخواست تقدیمی وارده به شماره 295 مورخ 12/11/92 (برگ 87 پرونده مرقوم) نسبت به دادنامه اخیرالذکر نیز دعوی تجدیدنظرخواهی مطرح که با جری تشریفات قانونی نسبت به آن و ارسال توأمان هر دو فقره تجدیدنظرخواهی به مرجع تجدیدنظر، رسیدگی به آن ها مجتمعاً به این دادگاه ارجاع لهذا دادگاه از توجه به جمیع محتویات پرونده و جامع اوراق آن به ویژه دادخواست مورخ 13/3/92 حاوی دعوی بدوی و ضمایم پیوستی مربوطه خصوصاً رونوشت مصدق قرارداد عادی بیع فاقد تاریخ و ظاهراً به شماره 109105 مشاور املاک 4425 و ظهر آن و نیز دادنامه شماره 0488 مورخ 25/4/1391 و مفاد دادخواست تجدیدنظرخواهی مطروحه از جانب آقای ح.الف. و لایحه تجدیدنظرخواهی و نیز لایحه پاسخ بدان از سوی آقای ر. و نیز ملاحظه دادخواست حاوی دعوی اعتراض واخواهی 13/9/92 و لایحه انضمامی مربوطه که عمدتاً مطالب آن حاوی تکرار مکرر مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی ابرازی از ناحیه آقای ح.الف. بوده که حاوی اغلاط املایی واضح و آشکار در هر دو لایحه می باشد، همچنین صورت جلسه رسیدگی 20/6/92 و مفاد دادنامه شماره 01177 مورخ 22/10/1392 و دادخواست تجدیدنظرخواهی از آن وارده به شماره 295 مورخ 12/11/92 و لایحه مربوطه که ایضاً با اغلاط املایی غیرقابل اغماضی همراه بوده و لایحه پاسخ به تجدیدنظرخواهی مرقوم و ازآنجاکه: اولاً مطابق بند 4-1 ذیل ماده 4 قرارداد بیع استنادی تاریخ تنظیم سند رسمی 4/7/1391 در دفتر اسناد رسمی . . . تهران، تعیین و معین گردیده که فروشندگان (اعم از بلاواسطه و م. ا.) وظیفه تهیه و تدارک مقدمات امر و مجوزهای لازم را مطابق بند 2-6 ذیل ماده 6 قرارداد مرقوم عهده دار و متقابلاً خریدار وظیفه پرداخت تتمه ثمن معامله ظاهراً و به میزان 000/000/292 ریال را عهده دار بوده که در تاریخ معهود اثری از اقدام خریدار در حضور در محل دفتر یادشده وجود نداشته و هیچ گونه مستندی در آن خصوص ابراز نگردیده و حداقل اینکه مشارٌالیه به تعهد خویش مبادرتی نورزیده. ثانیاً: در تبصره 2 ذیل ماده 3 قرارداد مرقوم نیز مقرر گردیده مبیع می باید در تاریخ 22/5/1392 به طور صحیح و سالم تحویل خریدار شده و خریدار نیز مطابق بند 2-3 ذیل ماده 3 قرارداد مذکور موظف بوده بخشی از ثمن معامله به میزان سیصد میلیون ریال (معادل 30 میلیون تومان) را در آن تاریخ تحویل فروشندگان نماید در این بخش محل اجرا تعهد معین و مشخص نگردیده و علی القاعده باید در محل استقرار مبیع اقدامات یادشده معمول می گردیده که اثری از ایفاء تعهد طرفین در تاریخ مرقوم نیز وجود نداشته الا اینکه مطابق ظهر قرارداد مذکور، خریدار (ت. ن. خ.) در تواریخ 22 و 23/5/1392 در مشاور املاک مقصودی حاضر و مرجع یادشده که هیچ گونه تکلیفی در آن خصوص نداشته، گواهی نموده که مشارٌالیه در تواریخ مذکور در آن دفتر حاضر و مبلغ سی میلیون تومان از ثمن معامله را همراه داشته لیکن فروشندگان حاضر نگردیده که صرف نظر از وضعیت و کیفیت دو فقره گواهی های یادشده و صحت یا سقم آن و ضمن آنکه مشاور املاک مرقوم، هیچ گونه وظیفه، تکلیف و اختیاری در این خصوص نداشته، باکمال تعجب هیچ مشخصه ای از نحوه حاضر نمودن مبلغ سیصد میلیون ریال یادشده و وضعیت آن، اعلام نداشته و این بخش مهم و اساسی و تأثیرگذار در گواهی های معنونه، کاملاً مغفول باقی مانده و این در حالی است که مطابق موازین و مقررات قانونی، خریدار با حاضر نمودن بخشی از ثمن معامله در تاریخ 22/5/92 و امتناع فروشندگان از حضور و دریافت آن، به تجویز <a class="artref" href="/ماده/ماده-273-a_0815110235919">ماده 273 قانون مدنی</a> و به عنوان متعهد موظف و مکلف در مراجعه به حاکم و مرجع صالحه بوده تا با اثبات ایفاء تعهد خویش امکان انتفاع و بهره برداری از شرایط قراردادی و مطالبه خسارات پیش بینی و مقررشده را می یافته، مضافاً آنکه برای اثبات برائت ذمه خود پیرامون بخش یادشده ثمن معامله، ایداع آن در صندوق سپرده دادگستری لازم و ضروری بوده که مشارٌالیه هیچ گونه مبادرت قانونی در آن خصوص معمول نداشته و ادعای عدم آشنایی به مقررات قانونی برای عوام مردم نیز قابلیت استماع نداشته و رافع تکالیف وی نبوده، درهرحال مراجعه به دفتر مشاور املاک یادشده و دو فقره گواهی های مندرجه به شرح ظهر قرارداد، مؤثر در مقام نمی باشد و ازآنجاکه مطابق بند 7-6 ذیل ماده 6 قرارداد سابق الذکر، درصورتی که عدم اجرای تعهد از جانب فروشنده باشد، وی مکلف است به ازای هرروز تأخیر مبلغ 000/500 ریال به عنوان خسارت تأخیر اجرای تعهد به طرف مقابل (خریدار) بپردازد و در مانحن فیه ازآنجاکه: 1- محل اجرا و ایفاء تعهد مرقوم (تحویل مبیع) مشخص و معین نگردیده و 2- دلیلی بر ایفاء تعهد خریدار در آماده نمودن بخش دیگر ثمن معامله تقدیم و ارائه نگردیده 3- استناد به دو فقره گواهی های دفتر مشاور املاک مقصودی ب. ت. ب. وضعیت نگارشی و کیفیت آن، مؤثر در مقام نبوده و مثبت ایفاء تعهد خریدار نخواهد بود، مضافاً آنکه دفتر مذکور اصولاً و علی القاعده حق و تکلیفی در آن خصوص نداشته و استناد ت. ن. خ. به نقش حکمیت و داوری دفتر مذکور نیز استنباطی شخصی و غیر مؤید به دلایل قانونی، شرعی و قراردادی بوده 4- از همه مهم تر آنکه، مطابق رویه قاطع مراجع عالی قضایی و دکترین مؤثر حقوقی، تعهدات طرفین در عقود معاوضی ازجمله بیع در مقابل همدیگر قرار داشته و تعهدات طرفین همسنگ و هم طراز بوده و صرفاً با ایفاء تعهد از سوی یک طرف و تخلف دیگر طرف ذی ربط ایفاء کننده تعهد، امکان استفاده از خسارت مقرره قراردادی و وجه التزام معیّنه را خواهد داشت که در مانحن فیه خواهان بدوی (خریدار ـ ت. ن. خ.) دلیلی قاطع و قانونی و شرعی در ایفاء تعهد معنونه خویش ارائه ننموده، لذا انتفاع در برخورداری از خسارت قراردادی یادشده را واجد نخواهد بود. 5- در دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 00488 مورخ 25/4/92 نوعی سهو غیرقابل توجیه صورت پذیرفته، زیرا مطابق دادخواست تقدیمی، خواسته خواهان در وضعیت غیر منجز از حیث شروع و ابتدای مطالبه ابرازی، کلاً 000/000/145 ریال تقویم گردیده و خسارت تأخیر تأدیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم مطالبه شده لیکن در دادنامه مرقوم و بدون هرگونه توجیهی، مبلغ محکومٌ به بابت اصل خواسته 000/000/166 ریال اعلام و تأخیر تأدیه از تاریخ استقرار دین (ظاهراً 23/5/92) لغایت اجرای حکم مقرر گردیده که به هیچ وجه منطبق با خواسته نبوده، مضافاً آنکه خواهان بدوی در لایحه تقدیمی وارده به شماره 789 مورخ 24/4/92، اصل خواسته را همچنان به میزان 000/000/145 ریال مورد درخواست قرار داده که به کلی در دادنامه مرقوم مغفول باقی مانده است. 6- همچنین در دادنامه دیگر تجدیدنظر خواسته به شماره 01177 و ب. ت. ب. تجدیدنظرخواهی قبلی از دادنامه سابق، مرجع رسیدگی بدوی بلادلیل مبادرت به اصلاح دادنامه 00488 مورخ 25/4/92 و نسبت به کلیه محکومٌ علیه (محکومٌ علیهم) نموده و از طرفی بدون تعیین تکلیف نسبت به دعوی اعتراض واخواهی و بدون هرگونه اتخاذ تصمیمی نسبت به آن، صرفاً حکم صادره را عیناً تأیید داشته که اقدام و عملکرد یادشده به هیچ وجه مطابق با موازین و مقررات قانونی نبوده، بناء علی هذا و با عنایت به مراتب معنونه مشروحه مبیّنه مارالذکر دادگاه با قبول و پذیرش هر دو فقره تجدیدنظرخواهی های مطروحه و به انگیزه فقدان موقعیت قانونی دعوی خواهان بدوی و غیرقابل استماع بودن آن مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و رعایت ماده 356 ناظر به مواد 2، 3 و بندهای 7، 8 و 9 ذیل ماده 84 و مواد 89، 305 و 308 همان قانون و نیز مواد 273 و 1257 قانون مدنی بدواً ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 01177 مورخ 22/10/92 که در مقام رسیدگی به دعوی اعتراض واخواهی مرقوم صادر گردیده و با قبول و پذیرش دعوی اعتراض واخواهی مطروحه سپس ضمن نقض دادنامه شماره 00488 مورخ 25/4/92 و در هر دو بخش حضوری و غیابی آن نسبت به محکومٌ علیهم مربوطه، درنتیجه قرار ردّ (عدم استماع) دعوی خواهان بدوی آقای ر.ر. به طرفیت کلیه خواندگان بدوی را صادر و اعلام می دارد. رأی دادگاه قطعی است. مستشاران شعبه 25 دادگاه تجدیدنظر استان تهران طاهری ـ موحدی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی شرایط مطالبه وجه التزام در عقد بیع در تاریخ 14 اسفند 1392، دادگاه تجدیدنظر استان حکم خود را در خصوص اختلاف بین طرفین صادر نمود. خواهان درخواست پرداخت وجه التزام و خسارات ناشی از عدم تحویل مبیع مطابق با مبایعه‌نامه مورخ 4 مرداد 1391 را مطرح کرده بود. دادگاه بدوی، با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-10-a_0815110235654">مواد 10 قانون مدنی</a> و 198، 519، 520 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی، خواندگان را به پرداخت 166,000,000 ریال خسارت قراردادی و خسارات تاخیر تادیه محکوم کرد. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مستندات و دفاعیات ارائه شده، به این نتیجه رسید که خواهان دلیلی مبنی بر ایفای تعهد خود ارائه نکرده است و بنا بر این، دعوی خواهان را غیرقابل استماع تشخیص داد. بنابراین، دادنامه بدوی نقض و دعوی خواهان رد گردید. این رای قطعی بوده و بر اساس مواد 358 و 356 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/12/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: مطابق رویه مراجع قضایی و دکترین حقوقی، تعهدات طرفین در عقود معاوضی مانند بیع در مقابل یکدیگر قرار داشته و تعهدات طرفین همسنگ و هم طراز است و صرفا با ایفاء تعهد از سوی یک طرف و تخلف طرف دیگر، ایفاء کننده تعهد، امکان استفاده از خسارت قراردادی و وجه التزام را خواهد داشت. در خصوص دعوی آقای ر.ر. به طرفیت آقای ر.الف. و سایر خواندگان به خواسته و مطالبه وجه التزام مقرر در مبایعه نامه مورخه 04/05/91 و تاخیر تادیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم با احتساب خسارات دادرسی در خصوص عدم تحویل به موقع مبیع دادگاه با بررسی محتویات پرونده و با عنایت به مبایعه نامه شماره 109405 - 04/05/91 و ظهر آنکه حکایت از عدم حضور خواندگان در بنگاه جهت باقیمانده ثمن قراردادی می‌نماید و ب. ت. ب. اینکه خواندگان دع و. د. ج. دادگاه حاضر نشده و دعوی خواهان مصون از تعرض خواندگان باقی مانده دادگاه دعوی خواهان را مقرون به واقع و محمول بر صحت تشخیص خواندگان را مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-10-a_0815110235654">مواد 10 قانون مدنی</a> 198 ، 519 ، 520 ، 522 قانون آیین دادرسی مدنی محکوم به پرداخت 166/000/000 ریال خسارت قراردادی موضوع مبایعه نامه فوق الاشعار از تاریخ 22/05/91 لغایت 24/04/92 به مدت 332 روزانه 500000 ریال با احتساب خسارات تعرفه شده دادرسی که در زمان اجرا محاسبه خواهد شد محکوم می‌نماید و خواهان مکلف به پرداخت مابه التفاوت هزینه دادرسی است و همچنین خواندگان را به پرداخت خسارات تاخیر تادیه از تاریخ استقرار دین لغایت روز صدور حکم که 24/04/92 م. ب. لغایت اجرای حکم د. ح. خ. محکوم می‌نماید رای صادره در خصوص آقای ح.الف. حضوری و قابل تجدیدنظر ظرف بیست روز پس از ابلاغ در دادگاه‌های محترم تجدیدنظر استان تهران و در خصوص سایرین غیابی و قابل واخواهی ظرف بیست روز در همین شعبه م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - تیموری سندسی رای دادگاه تجدیدنظر استان در این پرونده بدوا آقای ر.ر. در تاریخ 13/3/92 د. ب. ط. خواندگان آقایان و خانم ها 1 - ع. 2 - ح. 3 - م. 4 - الف. 5 - ل. 6 - ز. 7 - ف. 8 - م. و 9 - ع. همگی الف. و به خواسته مطالبه وجه التزام مقرر در قرارداد عادی بیع 4/5/91 از قرار روزانه 000/500 ریال و از تاریخی نامعین و کلا به میزان 145/000/000 ریال و با احتساب خسارات دادرسی و تاخیر تادیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم را تقدیم که رسیدگی بدان به شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران ارجاع و پس از تقید پرونده به وقت رسیدگی 29/3/92 ساعت 13 و به علت واصل نشدن نتیجه ابلاغ اخطاریه های ظاهرا طرفین، وقت رسیدگی تجدید و مقید به وقت دیگر رسیدگی 24/4/92 ساعت 13 گردیده که با تشکیل جلسه در وقت مقرر یادشده و تنظیم صورت جلسه کلا در پنج سطر و با قید عدم حضور خواندگان، سپس ختم رسیدگی (به عوض دادرسی) اعلام و طی دادنامه صادره به شماره 00488 مورخ 1392/04/25 (برگ 28 پرونده) حکم به محکومیت خواندگان مرقوم به پرداخت مبلغ 166/000/000 ریال بابت خسارت قراردادی روزانه پانصد هزار ریال از تاریخ 1391/05/22 لغایت 1392/04/24 به مدت 332 روز و با احتساب خسارات تعرفه شده دادرسی که در زمان اجرا محاسبه خواهد شد، صادر و اعلام گردیده و علاوه از آن خواهان مکلف به پرداخت مابه التفاوت هزینه دادرسی شده و علاوه از آن نیز خواندگان مرقوم به پرداخت خسارات تاخیر تادیه از تاریخ استقرار دین لغایت روز صدور حکم که 1392/04/24 اعلام گردیده و لغایت اجرای حکم و کلا له و د. ح. خ. (ر.ر.) محکوم گردیده اند، رای مذکور نسبت به آقای ح.الف. حضوری و قابل تجدیدنظر اعلام و نسبت به سایر خواندگان غیابی و قابل واخواهی در همان مرجع، اعلام گردیده است ثانیا: سپس آقای ح.الف. و با وکالت خانم ….ض. نسبت به دادنامه صدر الاشعار به شماره 00488 مورخ 25/4/92 و در فرجه مقرره قانونی و طی وارده مثبوته به شماره 144 مورخ 13/5/92 ، دادخواست تجدیدنظرخواهی تقدیم که تشریفات قانونی نسبت به آن اجرا گردیده است. ثالثا: همچنین از ناحیه دیگر خواندگان بدوی و دیگر محکومٌ علیهم مرقوم و همگی نیز با وکالت خانم ….ض. و طی دادخواست تقدیمی مورخ 1392/09/13 (برگ 11 پرونده واخواهی) نسبت به بخش غیابی دادنامه صدرالذکر دعوی اعتراض واخواهی مطرح که پس از تشکیل جلسه رسیدگی 1392/06/20 و استماع اظهارات وکیل وا خ. ه. و واخوانده و لوایح تقدیمی طرفین و اقداماتی چند به ویژه مطالبه پرونده استنادی به کلاسه --- /524 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران و تهیه خلاصه آن طی صورت جلسه 1392/10/16 (برگ 71 پرونده واخواهی)، در همان تاریخ ختم رسیدگی (به عوض دادرسی) اعلام و طی دادنامه اصداری به شماره 01177 مورخ 1392/10/22 دعوی اعتراض واخواهی وا خ. ه. را وارد و موجه ندانسته و بدوا با اصلاح دادنامه غیابی واخواسته از حیث محکومیت محکومٌ علیه (ظاهرا محکومٌ علیهم) که تا اجرای حکم، محکومیت حاصل نموده (بدون تعیین موضوع آن) به تقدیم دادخواست، محکومیت محکومٌ علیه غیابی از این حیث اصلاح و بدون تعیین تکلیف نسبت به دعوی اعتراض واخواهی مطروحه، فقط حکم صادره را عینا تایید داشته، سپس با ابلاغ دادنامه مرقوم به وکیل مشارٌالیهم و در فرجه مقرره قانونیه. از طریق وکیل یادشده و به وکالت از نامبردگان، طی دادخواست تقدیمی وارده به شماره 295 مورخ 12/11/92 (برگ 87 پرونده مرقوم) نسبت به دادنامه اخیرالذکر نیز دعوی تجدیدنظرخواهی مطرح که با جری تشریفات قانونی نسبت به آن و ارسال توامان هر دو فقره تجدیدنظرخواهی به مرجع تجدیدنظر، رسیدگی به آن ها مجتمعا به این دادگاه ارجاع لهذا دادگاه از توجه به جمیع محتویات پرونده و جامع اوراق آن به ویژه دادخواست مورخ 13/3/92 حاوی دعوی بدوی و ضمایم پیوستی مربوطه خصوصا رونوشت مصدق قرارداد عادی بیع فاقد تاریخ و ظاهرا به شماره 109105 مشاور املاک 4425 و ظهر آن و نیز دادنامه شماره --- مورخ 1391/04/25 و مفاد دادخواست تجدیدنظرخواهی مطروحه از جانب آقای ح.الف. و لایحه تجدیدنظرخواهی و نیز لایحه پاسخ بدان از سوی آقای ر. و نیز ملاحظه دادخواست حاوی دعوی اعتراض واخواهی 13/9/92 و لایحه انضمامی مربوطه که عمدتا مطالب آن حاوی تکرار مکرر مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی ابرازی از ناحیه آقای ح.الف. بوده که حاوی اغلاط املایی واضح و آشکار در هر دو لایحه می‌باشد، همچنین صورت جلسه رسیدگی 20/6/92 و مفاد دادنامه شماره --- مورخ 1392/10/22 و دادخواست تجدیدنظرخواهی از آن وارده به شماره 295 مورخ 12/11/92 و لایحه مربوطه که ایضا با اغلاط املایی غیرقابل اغماضی همراه بوده و لایحه پاسخ به تجدیدنظرخواهی مرقوم و ازآنجاکه: اولا مطابق بند 4 - 1 ذیل ماده 4 قرارداد بیع استنادی تاریخ تنظیم سند رسمی 1391/07/04 در دفتر اسناد رسمی... تهران، تعیین و معین گردیده که فروشندگان (اعم از بلاواسطه و م. ا.) وظیفه تهیه و تدارک مقدمات امر و مجوزهای لازم را مطابق بند 2 - 6 ذیل ماده 6 قرارداد مرقوم عهده دار و متقابلا خریدار وظیفه پرداخت تتمه ثمن معامله ظاهرا و به میزان 292/000/000 ریال را عهده دار بوده که در تاریخ معهود اثری از اقدام خریدار در حضور در محل دفتر یادشده وجود نداشته و هیچ گونه مستندی در آن خصوص ابراز نگردیده و حداقل اینکه مشارٌالیه به تعهد خویش مبادرتی نورزیده. ثانیا: در تبصره 2 ذیل ماده 3 قرارداد مرقوم نیز مقرر گردیده مبیع می باید در تاریخ 1392/05/22 به طور صحیح و سالم تحویل خریدار شده و خریدار نیز مطابق بند 2 - 3 ذیل ماده 3 قرارداد مذکور موظف بوده بخشی از ثمن معامله به میزان سیصد میلیون ریال (معادل 30 میلیون تومان) را در آن تاریخ تحویل فروشندگان نماید در این بخش محل اجرا تعهد معین و مشخص نگردیده و علی القاعده باید در محل استقرار مبیع اقدامات یادشده معمول می گردیده که اثری از ایفاء تعهد طرفین در تاریخ مرقوم نیز وجود نداشته الا اینکه مطابق ظهر قرارداد مذکور، خریدار (ت. ن. خ.) در تواریخ 22 و 1392/05/23 در مشاور املاک مقصودی حاضر و مرجع یادشده که هیچ گونه تکلیفی در آن خصوص نداشته، گواهی نموده که مشارٌالیه در تواریخ مذکور در آن دفتر حاضر و مبلغ سی میلیون تومان از ثمن معامله را همراه داشته لیکن فروشندگان حاضر نگردیده که صرف نظر از وضعیت و کیفیت دو فقره گواهی های یادشده و صحت یا سقم آن و ضمن آنکه مشاور املاک مرقوم، هیچ گونه وظیفه، تکلیف و اختیاری در این خصوص نداشته، باکمال تعجب هیچ مشخصه ای از نحوه حاضر نمودن مبلغ سیصد میلیون ریال یادشده و وضعیت آن، اعلام نداشته و این بخش مهم و اساسی و تاثیرگذار در گواهی های معنونه، کاملا مغفول باقی مانده و این در حالی است که مطابق موازین و مقررات قانونی، خریدار با حاضر نمودن بخشی از ثمن معامله در تاریخ 22/5/92 و امتناع فروشندگان از حضور و دریافت آن، به تجویز <a class="artref" href="/ماده/ماده-273-a_0815110235919">ماده 273 قانون مدنی</a> و به عنوان متعهد موظف و مکلف در مراجعه به حاکم و مرجع صالحه بوده تا با اثبات ایفاء تعهد خویش امکان انتفاع و بهره برداری از شرایط قراردادی و مطالبه خسارات پیش بینی و مقررشده را می یافته، مضافا آنکه برای اثبات برائت ذمه خود پیرامون بخش یادشده ثمن معامله، ایداع آن در صندوق سپرده دادگستری لازم و ضروری بوده که مشارٌالیه هیچ گونه مبادرت قانونی در آن خصوص معمول نداشته و ادعای عدم آشنایی به مقررات قانونی برای عوام مردم نیز قابلیت استماع نداشته و رافع تکالیف وی نبوده، درهرحال مراجعه به دفتر مشاور املاک یادشده و دو فقره گواهی های مندرجه به شرح ظهر قرارداد، موثر در مقام نمی‌باشد و ازآنجاکه مطابق بند 7 - 6 ذیل ماده 6 قرارداد سابق الذکر، در صورتی که عدم اجرای تعهد از جانب فروشنده باشد، وی مکلف است به ازای هرروز تاخیر مبلغ 000/500 ریال به عنوان خسارت تاخیر اجرای تعهد به طرف مقابل (خریدار) بپردازد و در مانحن فیه ازآنجاکه: 1 - محل اجرا و ایفاء تعهد مرقوم (تحویل مبیع) مشخص و معین نگردیده و 2 - دلیلی بر ایفاء تعهد خریدار در آماده نمودن بخش دیگر ثمن معامله تقدیم و ارائه نگردیده 3 - استناد به دو فقره گواهی های دفتر مشاور املاک مقصودی ب. ت. ب. وضعیت نگارشی و کیفیت آن، موثر در مقام نبوده و مثبت ایفاء تعهد خریدار نخواهد بود، مضافا آنکه دفتر مذکور اصولا و علی القاعده حق و تکلیفی در آن خصوص نداشته و استناد ت. ن. خ. به نقش حکمیت و داوری دفتر مذکور نیز استنباطی شخصی و غیر موید به دلایل قانونی، شرعی و قراردادی بوده 4 - از همه مهم تر آنکه، مطابق رویه قاطع مراجع عالی قضایی و دکترین موثر حقوقی، تعهدات طرفین در عقود معاوضی ازجمله بیع در مقابل همدیگر قرار داشته و تعهدات طرفین همسنگ و هم طراز بوده و صرفا با ایفاء تعهد از سوی یک طرف و تخلف دیگر طرف ذی ربط ایفاء کننده تعهد، امکان استفاده از خسارت مقرره قراردادی و وجه التزام معیّنه را خواهد داشت که در مانحن فیه خواهان بدوی (خریدار - ت. ن. خ.) دلیلی قاطع و قانونی و شرعی در ایفاء تعهد معنونه خویش ارائه ننموده، لذا انتفاع در برخورداری از خسارت قراردادی یادشده را واجد نخواهد بود. 5 - در دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 00488 مورخ 25/4/92 نوعی سهو غیرقابل توجیه صورت پذیرفته، زیرا مطابق دادخواست تقدیمی، خواسته خواهان در وضعیت غیر منجز از حیث شروع و ابتدای مطالبه ابرازی، کلا 145/000/000 ریال تقویم گردیده و خسارت تاخیر تادیه از زمان تقدیم دادخواست لغایت اجرای حکم مطالبه شده لیکن در دادنامه مرقوم و بدون هرگونه توجیهی، مبلغ محکومٌ به بابت اصل خواسته 166/000/000 ریال اعلام و تاخیر تادیه از تاریخ استقرار دین (ظاهرا 23/5/92 ) لغایت اجرای حکم مقرر گردیده که به هیچ وجه منطبق با خواسته نبوده، مضافا آنکه خواهان بدوی در لایحه تقدیمی وارده به شماره 789 مورخ 24/4/92 ، اصل خواسته را همچنان به میزان 145/000/000 ریال مورد درخواست قرار داده که به کلی در دادنامه مرقوم مغفول باقی مانده است. 6 - همچنین در دادنامه دیگر تجدیدنظر خواسته به شماره 01177 و ب. ت. ب. تجدیدنظرخواهی قبلی از دادنامه سابق، مرجع رسیدگی بدوی بلادلیل مبادرت به اصلاح دادنامه --- مورخ 25/4/92 و نسبت به کلیه محکومٌ علیه (محکومٌ علیهم) نموده و از طرفی بدون تعیین تکلیف نسبت به دعوی اعتراض واخواهی و بدون هرگونه اتخاذ تصمیمی نسبت به آن، صرفا حکم صادره را عینا تایید داشته که اقدام و عملکرد یادشده به هیچ وجه مطابق با موازین و مقررات قانونی نبوده، بناء علی هذا و با عنایت به مراتب معنونه مشروحه مبیّنه مارالذکر دادگاه با قبول و پذیرش هر دو فقره تجدیدنظرخواهی های مطروحه و به انگیزه فقدان موقعیت قانونی دعوی خواهان بدوی و غیرقابل استماع بودن آن مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی و رعایت ماده 356 ناظر به مواد 2 ، 3 و بندهای 7 ، 8 و 9 ذیل ماده 84 و مواد 89 ، 305 و 308 همان قانون و نیز مواد 273 و 1257 قانون مدنی بدوا ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 01177 مورخ 22/10/92 که در مقام رسیدگی به دعوی اعتراض واخواهی مرقوم صادر گردیده و با قبول و پذیرش دعوی اعتراض واخواهی مطروحه سپس ضمن نقض دادنامه شماره --- مورخ 25/4/92 و در هر دو بخش حضوری و غیابی آن نسبت به محکومٌ علیهم مربوطه، درنتیجه قرار ردّ (عدم استماع) دعوی خواهان بدوی آقای ر.ر. به طرفیت کلیه خواندگان بدوی را صادر و اعلام می دارد. رای دادگاه قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران موضوع این پرونده، دعوی به منظور الزام به پرداخت مبلغ 25 میلیون تومان به عنوان وجه التزام و 5 میلیون تومان بابت افزایش متراژ آپارتمان و خسارت تاخیر در تادیه ثمن معامله م. ب.. خ. ه. ب. استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-355-a_0815110236002">ماده 355 قانون مدنی</a>، ادعا کردند که طرف مقابل به تعهدات مندرج در قرارداد عمل نکرده است. در مقابل، طرف مقابل با استناد به آرای صادره از مراجع قضایی، به عدم اثبات ادعاهای خواهان و عدم وجود توافق در خصوص متراژ اشاره کرد. &lt;br&gt;دادگاه بدوی، با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی خواهان را به دلیل عدم اثبات حق مطالبه وجه التزام و خسارت مردود اعلام نمود. این رای در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید شد، به‌طوری‌که تجدیدنظرخواهی خ. ه. ب. دلیل عدم انطباق با شقوق ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی رد گردید. همچنین، در خصوص یکی از تجدیدنظرخواه‌ها، به دلیل عدم ذینفع بودن در قرارداد، دعوی وی نیز مردود اعلام شد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/12/07 پیام: متعهدله در صورتی می‌تواند وجه التزام مندرج در قرارداد بیع را مطالبه نماید که علاوه بر تخلف متعهد، ایفای تعهدات قراردادی خود را نیز اثبات نماید. دعوی خ. ه. ف. و م.ف. با وکالت خانم س.ح. و آقای ع.ل. به طرفیت خوانده م.د. الزام خوانده به پرداخت مبلغ 25 میلیون تومان وجه التزام مندرج در بند 8 دست نویس قرارداد شماره 3056 مورخه 1/12/85 و مطالبه مبلغ 5 میلیون تومان زیادتی متراژ آپارتمان به مساحت 86 مترمربع به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-355-a_0815110236002">ماده 355 قانون مدنی</a> و الزام خوانده به پرداخت خسارت تاخیر تادیه ثمن معامله از تاریخ اقامه دعوی الزام به تنظیم سند توسط خوانده ( 3/6/86 لغایت حال حاضر با احتساب خسارت دادرسی و حق الوکاله وکیل م. ب. دادگاه از توجه به محتویات پرونده و مدافعات وکیل خوانده دعوی و با مداقه در دادنامه های شماره --- - 00247 مورخه 30/3/87 موضوع پرونده کلاسه --- /265 این دادگاه که به شرح دادنامه شماره --- مورخه 30/3/88 شعبه --- دادگاه تجدیدنظر نقض و براساس آن دعوی الزام به تنظیم سند رسمی انتقال و اخذ پایان کار و صورت مجلس تفکیکی و مفاصا حساب دارایی و سایر مجوزات و فک رهن مطروحه از ناحیه خوانده م.د. موردپذیرش واقع و دعوی مطروحه از ناحیه خواهان ف.ف. در خصوص آپارتمان موضوع مبایعه نامه عادی مورخه 1/12/85 جزء پلاک ثبتی شماره 24926/2395 به خواسته فسخ معامله باطل گردیده است دعوی خواهان را ثابت نمی داند زیرا اولا محتویات رای صادره در مرجع محترم تجدیدنظر (شعبه --- ) که بر روابط حقوقی فی مابین حاکم است بیانگر این امر است که خواهان در انتخاب دریافت مبلغ 25 میلیون تومان بابت ضرر و زیان و یا اعمال حق فسخ معامله مختار بوده ولیکن از این دو راه اعمال حق فسخ را انتخاب که به شرح دادنامه مذکور مردود اعلام گردیده است و با اسقاط حق فسخ به موجب حکم مرجع محترم تجدیدنظر حق مطالبه خسارت ( 25 میلیون تومان وجه التزام مندرج در بند 8 دست نویس قرارداد مورخه 1/12/85 ) برای وی نمی گردد ثانیا ب. ت. ب. اینکه آپارتمان موضوع دعوی به صورت یک واحد کلی با حدود تقریبی 83 مترمربع به خوانده فروخته شده و در متن قرارداد نیز توافقی در خصوص زیادتی یا کسری متراژ صورت نگرفته است ادعای خ. د. ا. قسمت نیز مستند به دلیل مثبته ای نیست ثالثا ن. ب. ا. از سوی خوانده دعوی جهت تنظیم سند رسمی انتقال و اخذ پایان کار و مفاصا حساب و فک رهن به شرح فوق الاشعار طرح دعوی گردیده است و با صدور حکم به نفع خوانده دعوی اقدام به تودیع تتمه ثمن معامله نموده است مطالبه خسارت تاخیر در پرداخت ثمن معامله از ناحیه خوانده جایگاه قانونی نداشته و مردود است بناء علی هذا دادگاه دعوی خواهان را به شرح پیش گفتار و دلایل معروضه فوق بلادلیل مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی باطل اعلام می‌دارد رای دادگاه حضوری بوده ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر درمحاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - میرزا جانی تجدیدنظرخواهی آقایان ف. و م. هر دو ف. به طرفیت آقای م.د. نسبت به دادنامه شماره --- - 24/2/90 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن دعوی نامبردگان دایر به مطالبه مبلغ دویست و پنجاه میلیون ریال وجه التزام و پنجاه میلیون ریال بهای دو متر اضافه به مساحت یک واحد آپارتمان و نیز مطالبه خسارت تاخیر تادیه ثمن مورد معامله و نیز خسارت دادرسی مردود اعلام گردیده وارد نمی‌باشد زیرا تجدیدنظرخواهی به عمل آمده با هیچ یک از شقوق مذکور در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی منطبق نبوده دادنامه تجدیدنظر خواسته نیز توجها به محتویات پرونده و رسیدگی های به عمل آمده عاری از نقص تشخیص می‌گردد زیرا آقای ف.ف. فروشنده آپارتمان زمانی می‌تواند وجه التزام قراردادی را مطالبه نماید که ایفای تعهدات قراردادی خود و تخلف خریدار را اثبات نماید حالا آنکه در مانحن فیه نامبرده به موجب دادنامه های صادره از محاکم بدوی و تجدیدنظر محکوم به تنظیم سند رسمی انتقال آپارتمان مورد معامله گردیده است فلذا این دادگاه ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه یادشده را در خصوص آقای ف.ف. تایید و اعلام می‌دارد در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.ف. ن. ب. ا. قرارداد استنادی فی مابین آقای ف.ف. و ت. ن. خ. تنظیم گردیده و ت. ن. خ. اخیر نسبت به قرارداد یادشده ثالث تلقی و مآلا در دعوی مطروحه ذینفع نمی‌باشد فلذا ضمن نقض دادنامه یادشده به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی مستندا به بند 10 ماده 84 ناظر به ماده 2 قانون مرقوم قرار ردّ دعوی صادر و اعلام می‌دارد رای صادره قطعی است.