رأی خلاصه جریان پرونده
یکم = برابر مندرجات پرونده بدوی به کلاسه 921065 یا 1056-/92 شعبه پنجم دادگاه عمومی حقوقی ساوه 1= در تاریخ 5/5/1392 آقای ع. (ک.) ح. با ارائه دادخواست به طرفیت خانم ….م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) با پیوست کردن تصویر مصدق از رونوشت سند ازدواج شان به شماره 8201 تاریخ وقوع و ثبت عقد 19/7/1371 تنظیمی در دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره . . . ساوه با اعلام حدوث مشکلات و عدم تفاهم اخلاقی و عدم قدرت به ادامه زندگی مشترک و قصد طلاق زوجه به استناد مقررات قانونی مندرج درخواست رسیدگی و صدور حکم به خواسته را دارد پرونده به شورای حل اختلاف برای ایجاد سازش ارسال گردید.
2= در وقت مقرر رسیدگی 9/6/1392 در شورای مذکور زوج با تکرار دعوی و خواسته علت طرح دعوی را اثر نامطلوب طرز تفکر برادر زوجه که به عنوان منافق در عراق بسر می برد برای تفکر فرزند خود اعلام کرد: زوجه مدعی شد در طول 21 سال ازدواج شان زوج او را مورد کتک کاری و شکنجه روحی و جسمی قرار داده مادر زوج اقدام به جدا کردن آنان کرد برادرش که از سال 1365 از ایران رفته هیچ گونه ارتباطی با او ندارد زوج مدام او را سرزنش می کند به او نسبت نفاق (منافق) می دهد و در قبال عدم قدرت پاسخگویی هر مرجعی این موضوع را پیش می کشد دلیل اصلی دعوی زوج سوءظن شدیدی است که به او دارد و در ارتباط با دیگران نیز دچار مشکل بدبینی است در سال 1383 اولین بار وقتی او را از منزل اخراج کرد قاضی رأی به واهی و بی دلیل بودن ادعای زوج و به ناسازگاری زوج دادند و زوج را مجبور کردند که اموال را با وی نصف کند و با توسل به . . . او را راضی به ادامه زندگی مشترک کرد تا از پرداخت نصف اموال رهایی یابد و حدود 5/7 ماه او را از ساعت 30/2 شب از منزل بیرون کرده و نفقه نمی دهد و با بهانه هایی قصد رهایی از بیان علت اصلی را دارد او به دلیل علاقه مند بودن به زندگی ونیز در سن جوان بودن پسرش قصد طلاق ندارد و علاقه مند به ادامه زندگی است خواهان پاسخ داد: علت اصلی تقاضای طلاق ناسازگاری و درگیری شدید تقریباً هفته ی 2 بار که تمامی اهل محل متوجه می شوند ناسازگاری فقط از طرف زوجه است اما زوجه با تکذیب اظهارات او علت تقاضای زوج را سوءظن شدید و هتک حرمت نسبت به او و ارتباط با زنان دیگر به صورت موقت و تمایل نداشتن به ادامه زندگی مشترک دانست و افزود بهانه جویی واهی می کند او همیشه قصد صلح و سازش دارد حتی مادر زوج بارها به زوج گفته اگر نمی توانی زندگی کنی تو برو و بگذار الف. و الف. با من زندگی کنند.
زوج در پاسخ دعوت به صلح و سازش گفت در 4 سال پیش زوج به مدت 5 ماه از خانه رفت با پادرمیانی بزرگ ترها دوباره برگشت ولی از دفعه قبل 100 درجه بدتر شده بود و آزموده را آزمودن خطاست و ممکن نیست (صفحات 1 لغایت 6) به علت عدم توفیق در ایجاد سازش بین طرفین پرونده به دادگستری اعاده گردید.
3= زوجه با ارائه لایحه ای ضمن شرح شروع زندگی مشترک و ادامه آن به مدت 21 سال و داشتن فرزند پسر مشترک 19 ساله و طرح پرونده های متعدد کیفری اعم از ترک انفاق و توهین و ضرب وجرح مستمر و در عسر و حرج شدید جسمی و مالی و روانی قرار گرفتن تداوم زندگی مشترک در حد توان او نبود با این وجود برای تداوم زندگی مشترک اقدامی در خصوص رفتار ناشایست زوج انجام نداد . . . لیکن زوج با طرح مسئله تمکین و طلاق درصدد تضییع حقوق او برآمد برابر آراء صادره از محاکم قضایی به دلیل عام امنیت جانی و احتمال خوف ضرر جسمانی شدید استحقاق عدم تمکین از خواهان را دارد. ولی با این وجود در تمکین زوج بوده و قصوری در این مورد نکرد برای آزار روحی دادن او . . . منزلی را در آشتیان به عنوان مسکن و محل تمکین او معرفی کرد که در حد شئونات او نبود و با توجه و با علم به اینکه همه اقوام و آشنایان آنان در ساوه ساکن هستند و محل کار او نیز در ساوه است اقدام به طرح مسئله کرد که به فرض عدم همراهی او بحث نفقه و تنصیف اموال از عهده زوج خارج شود.
4= خانم م.ه. دارای پروانه وکالت پایه یکم از مرکز امور مشاوران حقوقی و وکلاء قوه قضاییه به وکالت از خواهان (زوج) وکالت نامه ارائه کرد.
5= در وقت مقرر رسیدگی 14/7/1392 خانم … تکرار دعوی و خواسته ب. ش. د. تقدیمی علت تقاضای طلاق توسط موکل خویش را سوء معاشرت زوجه و عدم پایبندی به تعهداتش اعلام کرد اما زوجه اظهار کرد به هیچ وجه حاضر به طلاق نیستم سؤال کردم سوء معاشرت و رفتار بنده چیست و مدافعاتم را به شرح لایحه تقدیمی نوشتم قابل ملاحظه است در بدترین موقعیت زندگی ایشان را پشت سر گذاشتم یک پسر 18 ساله داریم ادعا دارد که بنده تهمت زده ام به خاطر ازدواج موقت تقاضای طلاق نمود . . . چند دلیل می آورم که ایشان دروغ می گوید ازدواج موقت ندارد و 5 سال زندگی مشترک را ترک کرد. (صفحات 7 لغایت 16).
6= قرار ارجاع امر به داوری صادر شد طرفین هر یک داور خود را معرفی کردند مقررات داوری به آنان تفهیم و ابلاغ شد آقای م.م. با بی نتیجه اعلام کردن تلاش خود برای ایجاد سازش بین طرفین به عنوان داور زوجه و با شرح سوء رفتارهای زوج و امتناع از پرداخت نفقه و تهدید و آزار زوجه و پنهان کاری اموال از زوجه . . . وجود پرونده های متعدد در شعبه های مختلف زوج در جهت جدایی بوده و تلاش برای ادامه زندگی مشترک ندارد زوجه قصد طلاق ندارد آقای ….س. به عنوان داور زوج با ذکر اظهارات زوج و وجود اختلاف از سال 1381 و مدارا کردن تاکنون و عدم تحمل این وضعیت و پرداخت تمام و کمال مهریه زوجه افزود امکان سازش بین زوجین وجود ندارد تقاضای صدور حکم طلاق دارد. (صفحات 17 لغایت 23).
با تعیین وقت مقرر رسیدگی برای 11/9/1392 مجدداً از طرفین دعوت شد زوجه با ارائه لایحه ای اعلام کرد: زوج با تمسک به عدم وجود تمکین او درصدد تضییع حقوق او در مورد تنصیف اموال و اجرت المثل و نفقه است در تاریخ مذکور با تکرار اظهارات قبلی توسط طرفین خانم … که افزود: به علت صدور حکم در مورد اجرت المثل جمع بین تنصیف اموال و اجرت المثل امکان ندارد. خواهان توضیح داد چون زوجه دادخواست در مورد اجرت المثل داد و اجرت المثل تعیین شد به علاوه اموالی که دارد ارثیه پدری است و پدر او سال 1354 فوت شد و برادرش شهید شد ارث به مادر او رسید بعد مادرش نیز به او بخشید و مدرک آن را دارد و ارائه می دهد خوانده پاسخ داد تقاضای اجرت المثل داده ام حکم صادر شد و پس می گیرم و نمی خواهم اجرت المثل مطالبه نمایم دارایی زوج یک قسمت مربوط به ارثیه و یک قسمت از آن مربوط به بعد ازدواج است و باید ثابت کنم نصف مغازه تحصیل شده بعد از ازدواج خریداری کرد مدارک ارائه می کنم . . . زوجه حامله و باکره نیست (صفحات 24 لغایت 30)
طی دادنامه شماره 1690-/92-19/9/1392 با شرح دعوی و خواسته و جریان دادرسی با درج خلاصه اظهارات طرفین به استناد مقررات مقید گواهی عدم امکان سازش برای طلاق با واگذاری احراز شرایط صحت طلاق بر عهده عضو مجری آن نوع طلاق رجعی وعده آن سه طهر به شرح مقرر صادر شد و زوج می بایست تا پایان عده در منزل زوج ساکن باشد نفقه ایام عده جمعاً 000/500/7 ریال تعیین و زوجه تمام مهریه اش را وصول کرد از جهیزیه طبق لیست آنچه باقی مانده به او مسترد شود در مورد نفقه معوقه پرونده دیگری مستقلاً در جریان رسیدگی است چون زوجه تقاضای اجرت المثل به نحو جداگانه کرده اگرچه هنوز اجرانشده و جمع بین اجرت المثل و نصف دارایی نمی باشد در طول هم هستند نه در عرض هم . . . در مورد شرط تنصیف دادگاه مواجه با تکلیف نیست . . . زوجه می بایست قبل از اجرای صیغه طلاق جهت تست بارداری به پزشکی قانونی معرفی گردد . . . رأی صادره ظرف مهلت قانونی قابل تجدیدنظرخواهی اعلام شد (صفحات 31 و 3)
دوم = تجدیدنظرخواهی خانم ….م. پس از ارائه لایحه دفاعیه زوج ت. ن. خ. به ضمیمه تصاویر آراء صادره در مورد مهریه و اجرت المثل و نفقه و به کیفری های مقرر به ارتکاب جرائم معنونه . . . و نیز ارائه لایحه دفاعیه خانم م.ه. به وکالت از زوج ت. ن. خ. برابر دادنامه شماره 1453-/92-5/12/1392 صادره از شعبه 7 دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در پرونده کلاسه 921309 ردّ و دادنامه تجدیدنظر خواسته تأیید شد (صفحات 1 لغایت 26 پرونده تجدیدنظری)
سوم = رأی تجدیدنظری مذکور به شرح ذیل صفحه 29 پرونده تجدیدنظری در تاریخ 22/12/1392 به زوجه ت. ن. خ. ابلاغ و فرجام خواهی اش در تاریخ 16/1/1393 ثبت و با وصول لایحه دفاعیه خانم م.ه. به وکالت از زوج فرجام خوانده پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به کلاسه بالا ثبت و به شعبه اول دیوان عالی کشور ارجاع شده است.
هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش: آقای … ممیّز و اوراق پرونده در مورد فرجام خواهی الف.م. در خصوص دادنامه شماره 1453-/92-5/12/1392 تجدیدنظری مشاوره نموده چنین رأی می دهد:
رأی شعبه دیوان عالی کشور
توجهاً به کلیه اوراق پرونده و گزارش عضو ممیّز در مورد دعوی آقای ع. (ک.) ح. با وکالت بعدی خانم م.ه. به طرفیت خانم ….م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش که مطابق رأی بدوی به شماره مرقوم گواهی عدم امکان سازش برای اجرای صیغه طلاق رجعی به شرح مرقوم صادر و با ردّ اعتراض زوجه موصوف رأی مزبور تأییدشده است ایراد ف. خ. بر آرای مذکور به جهات آتی الذکر موجه است:
1= زوجه وفق مقررات قانونی الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی مصوب 1307 که در تاریخ 9/5/1381 به تصویب مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 23/10/1385 به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده در شماره 18049-24/11/1385 روزنامه رسمی درج شد (رجوع به صفحات 623 و 624 جلد اول مجموعه قوانین سال 1385) مطابق تبصره مرقوم (زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده و عرفاً برای آن کار اجرت المثل باشد به دستور زوج و با قصد عدم تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می نماید.) لذا مطالبه اجرت المثل مطابق مقررات قانونی مذکور ارتباطی به وجود یا عدم وجود اختلاف فی مابین زوجین ندارد و زوجه در هر زمانی می تواند به استناد مقررات قانونی مرقوم با تقدیم عرضحال (دادخواست) به دادگاه صالحه اجرت المثل موردنظر را مطالبه کند لیکن پرونده موردنظر مطالبه و خلاصه گزارش از آن تهیه و پیوست نشده است.
2= مطابق مقررات تبصره 6 ذیل ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 28/8/1372 مجمع تشخیص مصلحت نظام پس از طلاق در صورت درخواست زوجه مبنی بر: مطالبه حق الزحمه کارهایی که شرعاً به عهده وی نبوده دادگاه بدواً از طریق تصالح نسبت به تأمین خواسته زوجه اقدام می کند (بدون لزوم تقدیم عرضحال یا دادخواست) در صورت عدم امکان تصالح چنانچه ضمن عقد یا عقد لازم خارج در خصوص امور مالی شرط شده باشد طبق آن عمل می شود در غیر این صورت هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظائف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نباشد به ترتیب بندهای الف یا ب ذیل آن عمل می گردد. لذا صدور حکم بر محکومیت زوج به پرداخت اجرت المثل مورد مطالبه زوجه در پرونده علی حده وفق مقررات تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی ارتباطی به شرط تنصیف مقرر در نکاح نامه ندارد. اقتضاء داشته و دارد از زوجه تصویر مصدق از کلیه اوراق سند ازدواج شان مطالبه گردد ((هرچند که برابر تصویر مصدق رونوشت سند ازدواج پیوست دادخواست بدوی (صفحه 3) زوجین تمامی شرایط مندرج در دفتر را قبول و امضاء کردند)) لذا جمع بین اجرت المثل و تنصیف اموال به شرطی که وفق تبصره 6 ذیل ماده واحده مرقوم باشد ممکن نیست اما در صورت مطالبه جداگانه اجرت المثل وفق تبصره ذیل ماده 336 قانون مدنی صدور حکم به تنصیف اموال وفق تبصره 6 ماده واحده مرقوم مخالفتی با یکدیگر و با موازین قانونی ندارد بنا به مراتب به لحاظ ناقض دانستن تحقیقات و رسیدگی (عدم مطالبه پرونده دعوی مربوط به اجرت المثل به منظور تهیه خلاصه گزارش از آن) با تطبیق مورد با مقررات بندهای 2 و 3 و 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رأی فرجام خواسته به استناد مقررات قانونی بند الف ماده 401 قانون مذکور رسیدگی مجدد و اصدار رأی مقتضی به همان دادگاه محترم صادرکننده رأی منقوض ارجاع می گردد اقتضاء دارد پرونده مربوط به اجرت المثل فعلاً تا ختم رسیدگی فرجامی پیوست این پرونده گردد.
مستشاران شعبه 1 دیوان عالی کشور
حیدری قاسمی ـ کیقبادی
فهرست
خلاصه جریان پرونده
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رأی
شرط مطالبه همزمان شرط تنصیف دارایی و اجرت المثل ایام زوجیت
در تاریخ 5 مرداد 1392، درخواست صدور گواهی عدم امکان سازش به دلیل مشکلات اخلاقی و عدم تفاهم از سوی ی. ا. ط. به دادگاه ارائه گردید. در شورای حل اختلاف، طرفین به بیان ادعاها و دلایل خود پرداختند. ی. ا. ط. به سوءظن و رفتارهای نامناسب دیگری اشاره کرد و طرف مقابل نیز به ادعای آزار جسمی و روحی پاسخ داد. با عدم موفقیت در ایجاد سازش، پرونده به دادگاه ارجاع شد. در ادامه، ی. ا. ط. اعلام کرد که رفتار طرف مقابل موجب عدم امکان ادامه زندگی مشترک شده و تمایل به طلاق دارد. طرف مقابل ضمن رد این ادعاها به عدم تمکین اشاره کرده و بر ادامه زندگی تاکید نمود. در نهایت، دادگاه در تاریخ 19 آذر 1392، گواهی عدم امکان سازش را صادر و به خواسته طلاق رسیدگی کرد. تجدیدنظرخواهی طرف مقابل پس از ارائه لایحه دفاعیه رد شد و دادنامه تجدیدنظر به تایید رسید. سپس، درخواست فرجامخواهی به دیوان عالی کشور ارسال گردید. دیوان در تاریخ 16 فروردین 1393، ب. ت. ب. عدم رسیدگی به مطالبه اجرت المثل و نقص تحقیقات قبلی، رای را نقض و به دادگاه صادرکننده ارجاع نمود تا رسیدگی مجدد انجام گیرد. دیوان تاکید کرد که مطالبه اجرت المثل ارتباطی به شرط تنصیف اموال ندارد و باید بهصورت جداگانه مورد رسیدگی قرار گیرد.
تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/27
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: مطالبه همزمان اعمال شرط تنصیف دارایی و اجرت المثل ایام زوجیه بر مبنای تبصره 6 ماده واحده قانون مربوط به طلاق مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام مقدور نیست ولی در صورت مطالبه اجرت المثل به نحوه جداگانه طبق تبصره ماده 336 قانون مدنی و شرط تنصیف بر مبنای ماده واحده فوق الذکر، جمع هر دو بلامانع است.
رای خلاصه جریان پرونده
یکم = برابر مندرجات پرونده بدوی به کلاسه --- یا 1056 - / 92 شعبه پنجم دادگاه عمومی حقوقی ساوه 1 = در تاریخ 1392/05/05 آقای ع. (ک.) ح. با ارائه دادخواست به طرفیت خانم ….م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق) با پیوست کردن تصویر مصدق از رونوشت سند ازدواج شان به شماره 8201 تاریخ وقوع و ثبت عقد 1371/07/19 تنظیمی در دفتر رسمی ثبت ازدواج شماره... ساوه با اعلام حدوث مشکلات و عدم تفاهم اخلاقی و عدم قدرت به ادامه زندگی مشترک و قصد طلاق زوجه به استناد مقررات قانونی مندرج درخواست رسیدگی و صدور حکم به خواسته را دارد پرونده به شورای حل اختلاف برای ایجاد سازش ارسال گردید.
2 = در وقت مقرر رسیدگی 1392/06/09 در شورای مذکور زوج با تکرار دعوی و خواسته علت طرح دعوی را اثر نامطلوب طرز تفکر برادر زوجه که به عنوان منافق در عراق بسر می برد برای تفکر فرزند خود اعلام کرد: زوجه مدعی شد در طول 21 سال ازدواج شان زوج او را مورد کتک کاری و شکنجه روحی و جسمی قرار داده مادر زوج اقدام به جدا کردن آنان کرد برادرش که از سال 1365 از ایران رفته هیچ گونه ارتباطی با او ندارد زوج مدام او را سرزنش می کند به او نسبت نفاق (منافق) می دهد و در قبال عدم قدرت پاسخگویی هر مرجعی این موضوع را پیش می کشد دلیل اصلی دعوی زوج سوءظن شدیدی است که به او دارد و در ارتباط با دیگران نیز دچار مشکل بدبینی است در سال 1383 اولین بار وقتی او را از منزل اخراج کرد قاضی رای به واهی و بی دلیل بودن ادعای زوج و به ناسازگاری زوج دادند و زوج را مجبور کردند که اموال را با وی نصف کند و با توسل به... او را راضی به ادامه زندگی مشترک کرد تا از پرداخت نصف اموال رهایی یابد و حدود 5/7 ماه او را از ساعت 30/2 شب از منزل بیرون کرده و نفقه نمی دهد و با بهانه هایی قصد رهایی از بیان علت اصلی را دارد او به دلیل علاقه مند بودن به زندگی ونیز در سن جوان بودن پسرش قصد طلاق ندارد و علاقه مند به ادامه زندگی است خواهان پاسخ داد: علت اصلی تقاضای طلاق ناسازگاری و درگیری شدید تقریبا هفته ی 2 بار که تمامی اهل محل متوجه میشوند ناسازگاری فقط از طرف زوجه است اما زوجه با تکذیب اظهارات او علت تقاضای زوج را سوءظن شدید و هتک حرمت نسبت به او و ارتباط با زنان دیگر به صورت موقت و تمایل نداشتن به ادامه زندگی مشترک دانست و افزود بهانه جویی واهی می کند او همیشه قصد صلح و سازش دارد حتی مادر زوج بارها به زوج گفته اگر نمی توانی زندگی کنی تو برو و بگذار الف. و الف. با من زندگی کنند.
5 = در وقت مقرر رسیدگی 1392/07/14 خانم … تکرار دعوی و خواسته ب. ش. د. تقدیمی علت تقاضای طلاق توسط موکل خویش را سوء معاشرت زوجه و عدم پایبندی به تعهداتش اعلام کرد اما زوجه اظهار کرد به هیچ وجه حاضر به طلاق نیستم سوال کردم سوء معاشرت و رفتار بنده چیست و مدافعاتم را به شرح لایحه تقدیمی نوشتم قابل ملاحظه است در بدترین موقعیت زندگی ایشان را پشت سر گذاشتم یک پسر 18 ساله داریم ادعا دارد که بنده تهمت زده ام به خاطر ازدواج موقت تقاضای طلاق نمود... چند دلیل می آورم که ایشان دروغ می گوید ازدواج موقت ندارد و 5 سال زندگی مشترک را ترک کرد. (صفحات 7 لغایت 16 ).
با تعیین وقت مقرر رسیدگی برای 1392/09/11 مجددا از طرفین دعوت شد زوجه با ارائه لایحه ای اعلام کرد: زوج با تمسک به عدم وجود تمکین او درصدد تضییع حقوق او در مورد تنصیف اموال و اجرت المثل و نفقه است در تاریخ مذکور با تکرار اظهارات قبلی توسط طرفین خانم … که افزود: به علت صدور حکم در مورد اجرت المثل جمع بین تنصیف اموال و اجرت المثل امکان ندارد. خواهان توضیح داد چون زوجه دادخواست در مورد اجرت المثل داد و اجرت المثل تعیین شد به علاوه اموالی که دارد ارثیه پدری است و پدر او سال 1354 فوت شد و برادرش شهید شد ارث به مادر او رسید بعد مادرش نیز به او بخشید و مدرک آن را دارد و ارائه می دهد خوانده پاسخ داد تقاضای اجرت المثل داده ام حکم صادر شد و پس می گیرم و نمی خواهم اجرت المثل مطالبه نمایم دارایی زوج یک قسمت مربوط به ارثیه و یک قسمت از آن مربوط به بعد ازدواج است و باید ثابت کنم نصف مغازه تحصیل شده بعد از ازدواج خریداری کرد مدارک ارائه می کنم... زوجه حامله و باکره نیست (صفحات 24 لغایت 30 )
طی دادنامه شماره --- - / 92 - 1392/09/19 با شرح دعوی و خواسته و جریان دادرسی با درج خلاصه اظهارات طرفین به استناد مقررات مقید گواهی عدم امکان سازش برای طلاق با واگذاری احراز شرایط صحت طلاق بر عهده عضو مجری آن نوع طلاق رجعی وعده آن سه طهر به شرح مقرر صادر شد و زوج میبایست تا پایان عده در منزل زوج ساکن باشد نفقه ایام عده جمعا 7/500/000 ریال تعیین و زوجه تمام مهریه اش را وصول کرد از جهیزیه طبق لیست آنچه باقی مانده به او مسترد شود در مورد نفقه معوقه پرونده دیگری مستقلا در جریان رسیدگی است چون زوجه تقاضای اجرت المثل به نحو جداگانه کرده اگرچه هنوز اجرانشده و جمع بین اجرت المثل و نصف دارایی نمیباشد در طول هم هستند نه در عرض هم... در مورد شرط تنصیف دادگاه مواجه با تکلیف نیست... زوجه میبایست قبل از اجرای صیغه طلاق جهت تست بارداری به پزشکی قانونی معرفی گردد... رای صادره ظرف مهلت قانونی قابل تجدیدنظرخواهی اعلام شد (صفحات 31 و 3 )
دوم = تجدیدنظرخواهی خانم ….م. پس از ارائه لایحه دفاعیه زوج ت. ن. خ. به ضمیمه تصاویر آراء صادره در مورد مهریه و اجرت المثل و نفقه و به کیفری های مقرر به ارتکاب جرائم معنونه... و نیز ارائه لایحه دفاعیه خانم م.ه. به وکالت از زوج ت. ن. خ. برابر دادنامه شماره --- - / 92 - 1392/12/05 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی در پرونده کلاسه --- ردّ و دادنامه تجدیدنظر خواسته تایید شد (صفحات 1 لغایت 26 پرونده تجدیدنظری)
سوم = رای تجدیدنظری مذکور به شرح ذیل صفحه 29 پرونده تجدیدنظری در تاریخ 1392/12/22 به زوجه ت. ن. خ. ابلاغ و فرجام خواهی اش در تاریخ 1393/01/16 ثبت و با وصول لایحه دفاعیه خانم م.ه. به وکالت از زوج فرجام خوانده پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به کلاسه بالا ثبت و به شعبه اول دیوان عالی کشور ارجاع شده است.
هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش: آقای … ممیّز و اوراق پرونده در مورد فرجام خواهی الف.م. در خصوص دادنامه شماره --- - / 92 - 1392/12/05 تجدیدنظری مشاوره نموده چنین رای می دهد:
رای شعبه دیوان عالی کشور
توجها به کلیه اوراق پرونده و گزارش عضو ممیّز در مورد دعوی آقای ع. (ک.) ح. با وکالت بعدی خانم م.ه. به طرفیت خانم ….م. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش که مطابق رای بدوی به شماره مرقوم گواهی عدم امکان سازش برای اجرای صیغه طلاق رجعی به شرح مرقوم صادر و با ردّ اعتراض زوجه موصوف رای مزبور تاییدشده است ایراد ف. خ. بر آرای مذکور به جهات آتی الذکر موجه است:
1 = زوجه وفق مقررات قانونی الحاق یک تبصره به ماده 336 قانون مدنی مصوب 1307 که در تاریخ 1381/05/09 به تصویب مجلس شورای اسلامی که در تاریخ 1385/10/23 به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده در شماره 18049 - 1385/11/24 روزنامه رسمی درج شد (رجوع به صفحات 623 و 624 جلد اول مجموعه قوانین سال 1385 ) مطابق تبصره مرقوم (زوجه کارهایی را که شرعا به عهده وی نبوده و عرفا برای آن کار اجرت المثل باشد به دستور زوج و با قصد عدم تبرع انجام داده باشد و برای دادگاه نیز ثابت شود دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم مینماید.) لذا مطالبه اجرت المثل مطابق مقررات قانونی مذکور ارتباطی به وجود یا عدم وجود اختلاف فی مابین زوجین ندارد و زوجه در هر زمانی میتواند به استناد مقررات قانونی مرقوم با تقدیم عرضحال (دادخواست) به دادگاه صالحه اجرت المثل موردنظر را مطالبه کند لیکن پرونده موردنظر مطالبه و خلاصه گزارش از آن تهیه و پیوست نشده است.
2 = مطابق مقررات تبصره 6 ذیل ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب 1372/08/28 مجمع تشخیص مصلحت نظام پس از طلاق در صورت درخواست زوجه مبنی بر: مطالبه حق الزحمه کارهایی که شرعا به عهده وی نبوده دادگاه بدوا از طریق تصالح نسبت به تامین خواسته زوجه اقدام می کند (بدون لزوم تقدیم عرضحال یا دادخواست) در صورت عدم امکان تصالح چنانچه ضمن عقد یا عقد لازم خارج در خصوص امور مالی شرط شده باشد طبق آن عمل میشود در غیر این صورت هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زوجه از وظائف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نباشد به ترتیب بندهای الف یا ب ذیل آن عمل میگردد. لذا صدور حکم بر محکومیت زوج به پرداخت اجرت المثل مورد مطالبه زوجه در پرونده علی حده وفق مقررات تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی ارتباطی به شرط تنصیف مقرر در نکاح نامه ندارد. اقتضاء داشته و دارد از زوجه تصویر مصدق از کلیه اوراق سند ازدواج شان مطالبه گردد ((هرچند که برابر تصویر مصدق رونوشت سند ازدواج پیوست دادخواست بدوی (صفحه 3 ) زوجین تمامی شرایط مندرج در دفتر را قبول و امضا کردند)) لذا جمع بین اجرت المثل و تنصیف اموال به شرطی که وفق تبصره 6 ذیل ماده واحده مرقوم باشد ممکن نیست اما در صورت مطالبه جداگانه اجرت المثل وفق تبصره ذیل ماده 336 قانون مدنی صدور حکم به تنصیف اموال وفق تبصره 6 ماده واحده مرقوم مخالفتی با یکدیگر و با موازین قانونی ندارد بنا به مراتب به لحاظ ناقض دانستن تحقیقات و رسیدگی (عدم مطالبه پرونده دعوی مربوط به اجرت المثل به منظور تهیه خلاصه گزارش از آن) با تطبیق مورد با مقررات بندهای 2 و 3 و 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته به استناد مقررات قانونی بند الف ماده 401 قانون مذکور رسیدگی مجدد و اصدار رای مقتضی به همان دادگاه محترم صادرکننده رای منقوض ارجاع میگردد اقتضاء دارد پرونده مربوط به اجرت المثل فعلا تا ختم رسیدگی فرجامی پیوست این پرونده گردد.
مستشاران شعبه --- دیوان عالی کشور
حیدری قاسمی - کیقبادی
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1
موارد مرتبط 44
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
فرجام خواهی از قرار رد درخواست اعاده دادرسی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض قرار فرجامخواسته در اجرای بند الف
-
رأی
هماستناد
2- صدور قرار امتناع از رسیدگی به واسطه اظهارنظر ارشادی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با توجه به مواد 377
-
رأی
هماستناد
رابطه میان ترک فعل و تدلیس
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی را درخواست می نماید (ص 153 تا 155
-
رأی
هماستناد
دلالت عرفی بذل کلیه حقوق مالی توسط زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
-
رأی
هماستناد
اعتراض شخص ثالث در امور کیفری
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نقض و رسیدگی مجدد به
-
رأی
هماستناد
مرجع صالح در تعیین مبلغ خسارت تاخیرتادیه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
وضعیت حقوقی معامله صوری در فرض عدم تناسب ثمن و مثمن در بیع
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق دارد نتیجتا مستند به ماده 370 قانون
-
رأی
هماستناد
وضعیت انعقاد عقد نکاح توسط سفیه
ماده 371 قانون آیین دادرسی در امور مدنی نداشته و از حیث مراعات قوانین و مق
-
رأی
هماستناد
عدول دادگاه از نظریه پزشکی قانونی در خصوص حجر
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد علیهذا ضمن رد درخواست فرجام خ
-
رأی
هماستناد
دلالت بذل حقوق مالی بر عسر و حرج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
مبدأ زمانی محاسبه خسارت تأخیر تأدیه وجه چک
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی با رعایت شقوق الف مواد 401 و 405 همان قانو
-
رأی
هماستناد
فسخ نکاح به دلیل تعدد ازدواج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
ضمانت اجرای عدم حضور قاضی مشاور زن در دادگاه خانواده
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی تقاضای نقض دادنامه فرجام خواسته را استدعا
-
رأی
هماستناد
مفهوم غرامات در صورت مستحق للغیر درآمدن مبیع
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و در اجرای بند ج ماده 401 قانون مارالذ
-
رأی
هماستناد
اثر طلاق واقعه مطابق با مذهب بدون تشریفات قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و به لحاظ عدم رعایت اصول مقررات قانونی و و
-
رأی
هماستناد
1-تحقق شرط ضمن عقد نکاح مبنی بر فرزنددار نشدن زوجین2-اثر توافق نسبت به عدم باروری بر شرط ضمن عقد نکاح
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته مستندا به بند ج ا
-
رأی
هماستناد
اعتبار قاعده فراش
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و با اختیار حاصل از بند ج ماده 401 قان
-
رأی
هماستناد
دعوی طلاق به دلیل فرزنددار نشدن زوجین
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته مستندا به بند ج ا
-
رأی
هماستناد
حدود اختیار وکیل در اسقاط حق تجدیدنظر و فرجام خواهی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
درخواست طلاق توسط زوجه به دلیل عقیم بودن زوج
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
نقض رأی تجدیدنظر در پرونده طلاق به دلیل عسر و حرج توسط دیوان عالی کشور و ارجاع به شعبه بدوی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
ترک زندگی توسط زوج قبل از آغاز زندگی مشترک
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
اثر ارائه دلیل جدید برای اثبات ادعا در مرحله فرجام خواهی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و پرونده را جهت رسیدگی مجدد به شعبه مح
-
رأی
هماستناد
تحقیق دادگاه جهت احراز عسر و حرج زوجه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و پرونده حسب بند الف ماده 401 قانون مر
-
رأی
هماستناد
(1)- مرجع صالح جهت صدور قرار رد دادخواست نخستین به علت عدم رفع نقص (2)-عدم ارایه پرونده بالینی در دعوای حجر(3)- تعارض میان دو نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی با رعایت شقوق الف مواد 401 و 405 همان قانو
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
تعریف برص
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با اختیار حاصله از بند الف ماده 401 قانو
-
رأی
هماستناد
اثر صدور حکم غیابی بر صلاحیت دادگاه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
(1)- مسولیت شرکت بیمه در فرض توافق با راننده زیاندیده (2)- اعتبار توافقات میان راننده زیاندیده و شرکت بیمه در خصوص مطالبه خسارات
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
بار اثبات در ادعای تبرعی بودن کار زوجه در منزل
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و با رعایت بند ج ماده 401 همان قانون ضمن ن
-
رأی
هماستناد
مالکیت منابع واقع در اراضی موقوفه
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
معیار صدور حکم حجر به علت جنون
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی به علت نقص رسیدگی و تحقیقات نقض و رسیدگی ب
-
رأی
هماستناد
1- انتقال عوضین در عقود معاوضی2-شرط مطالبه خسارت قراردادی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و رسیدگی بعدی طبق بندهای الف مواد 401
-
رأی
هماستناد
وضعیت فرجام خواهی در فرض عدم ابلاغ نظریه پزشکی قانونی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
1- حیطه صلاحیت کارشناس در احراز غبن فاحش2- درخواست تائید فسخ معامله به جهات متعدد
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی نقض و رسیدگی بعدی با لحاظ بندهای الف مواد
-
رأی
هماستناد
عسر و حرج ناشی از عدم آغاز زندگی مشترک
مواد 371 و 401 قانون آیین دادرسی مدنی صادر گردید
-
رأی
هماستناد
تقدیم دادخواست بدون تصریح به سمت نماینده
ماده 371 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه فرجام خواسته نقض و طبق بند الف ماد
-
رأی
هماستناد
تاثیر محکومیت زوجه به رابطه نامشروع بر حقوق مالی وی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی انطباق ندارد
-
رأی
هماستناد
مبنای احتساب مهلت اعتراض به آرای اصلی و اصلاحی
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
شرط بذل نفقات معوقه و اجرت المثل زوجه در قبال طلاق خلع
ماده 371 از قانون آیین دادرسی مدنی به دادگاه صادر کننده رای عودت داده می شود
نظریات مشورتی 2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/1508 مورخ 1399/10/24
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی قابل نقض است؟ 3- منظور از اصول دادرسی و تش
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/94/422 مورخ 1394/02/19
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی
مواد مرتبط 2
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 336 — قانون مدنی
ماده 336 قانون مدنی مصوب 1307 که در تاریخ 9/5/1381 به تصویب مجلس شورای اسل
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 371 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض رای فرجام خواسته به استناد مقررات
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
