صدور دستور موقت مبنی بر عدم پرداخت مالیات

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری با بررسی مفاد دادخواست شاکی و ضمائم آن ن. ب. ا. رأی مذکور مشعر بر پرداخت مالیات م. ب. که در صورت اجرای مفاد آن موجبات ورود خسارت فراهم می گردد. با احراز فوریت و ضرورت امر مستندا به مواد 34 و 35 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 دستور موقت مبنی بر توقیف عملیات اجرائی تا تعیین تکلیف قطعی شکایت صادر مطروحه و اعلام می گردد. قرار صادره قطعی م. ب.. رئیس شعبه 14 دیوان عدالت اداری مرادی رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه دفاعیه اداره طرف شکایت و سوابق یک جلد پرونده مالیاتی مؤدی اولاً ایراد اداره طرف شکایت مبنی بر اینکه شاکی به رأی شماره ... هیأت تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی اعتراض ننموده وارد و صحیح نبوده، زیرا علت قید نمودن شماره ... به عنوان رأی هیأت تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی از سوی مؤدی اقدام اشتباه واحد امور مالیاتی در صدور برگ مالیات قطعی عملکرد سال 1389 از حیث درج شماره رأی هیأت تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی م. ب.. صرف نظر از مراتب مذکور شاکی به موجب لایحه ای به رأی شماره ... هیأت تجدید نظر حل اختلاف مالیاتی اعتراض نموده است، ثانیاً هر چند به استناد بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی آن در صورتی که مؤدی به درخواست کتبی اداره امور مالیاتی مربوط از ارائه دفاتر و یا مدارک حساب در محل کار خود خودداری نماید تشخیص درآمد مالیات مؤدی از طریق علی الرأس خواهد بود. اما ن. ب. ا. مستفاد از مواد 98 و 237 قانون یاد شده در موارد تشخیص، تشخیص علی الرأس مطالبه مالیات از سوی واحد امور مالیاتی نیز باید مستند به مدارک لازم و برگ تشخیص مالیات باید متکی به دلایل و اطلاعات کافی تنظیم گردد. صرف مجوز تشخیص در آمد مالیات مؤدی از طریق علی الرأس دلیل موجه و قانونی بابت مطالبه مالیات به هر میزان نخواهد بود، بلکه در آمد مورد مطالبه مالیات از طریق علی الرأس نیز بایست متکی به دلایل و مدارک متقن بوده و در برگ تشخیص علی الرأس نیز باید کلیه فعالیت های مربوط در آن قید و برای مؤدی روشن باشد. لذا به لحاظ عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات مواد 237 و 248 و 98 قانون مالیات های مستقیم شکایت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض رأی مورد شکایت مستنداً به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به ورود آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات های مستقیم صادر و اعلام می گردد. رأی صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رئیس شعبه 14 دیوان عدالت اداری مرادی رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری با عنایت به اینکه به موجب ماده 237 قانون مالیات های مستقیم برگ تشخیص مالیات بر اساس مأخذ صحیح و متکی به دلایل و اطلاعات کافی تنظیم گردد و صرف اینکه به دلیل عدم نگهداری اسناد و دفاتر و عدم ارایه آن از جانب مودی مالیات از طریق علی الرأس تشخیص می گردد نافی اجرای مقررات مذکور در ماده قانونی فوق نمی باشد و برگ تشخیص و رأی صادره هیأت حل اختلاف مالیاتی از این جهت مستند و مستدل نمی باشد و ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رأی معترض عنه را فراهم آورد، ارائه نکرده است و لذا با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظر خواهی رأی معترض عنه تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبه اول تجدید نظر دیوان عدالت اداری محمد ناصر فرجی - غلامرضا مولابیگی فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی صدور دستور موقت مبنی بر عدم پرداخت مالیات در تاریخ 5 مهر 1393، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به بررسی دادخواست و ضمائم آن پرداخت. بر اساس ماده 15 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 و مواد 13 و 15 آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرایی مالیات مورد شکایت صادر گردید. این دستور به منظور جلوگیری از احتمال ورود خسارت ناشی از اجرای رای مالیاتی صادر شده بود. پس از آن، شکایت مورد بررسی قرار گرفت و ب. ت. ب. عدم ارائه دلایل موجه و رعایت مقررات قانونی، رای به رد شکایت صادر و دستور موقت قبلی بلااثر اعلام شد. این رای قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری بود. در مرحله تجدیدنظر، ت. ن. خ. با ارائه لایحه‌ای از شکایت خود صرف‌نظر کرد و بر این اساس، بر مبنای مواد 46 و 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، قرار سقوط شکایت صادر شد. رای صادره در هر دو مرحله قطعی بوده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: توقف اجرای رای مبنی بر پرداخت مالیات، حائز شرایط صدور دستور موقت است. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ا بررسی مفاد دادخواست تقدیمی و ضمائم آن که پیوست است، ن. ب. ا. رای مذکور مشعر بر پرداخت مالیات م. ب. که در صورت اجرای مفاد آن موجبات ورود خسارت فراهم می‌گردد، با احراز فوریت و ضرورت امر مستندا به ماده 15 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385 و مواد 13 و 15 آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرایی تا تعیین تکلیف قطعی شکایت صادر و اعلام می‌گردد. بدیهی است اداره طرف شکایت در صورت اعتراض به قرار صادره می‌تواند دلایل عدم ضرورت صدور دستور موقت را به شعبه ارائه نماید تا مطابق ماده 28 قانون دیوان عدالت اداری اقدام شود. قرار صادره قطعی م. ب.. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه با ملاحظه اوراق پرونده [تقاضای نقض رای شماره... هیات تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی] و لایحه دفاعیه اداره طرف شکایت [اداره کل امور مالیاتی استان اصفهان] و سوابق پرونده مالیاتی مودی؛ ن. ب. ا. ایراد و دلیل موجه و مدللی که موجب نقض رای مورد شکایت را ایجاب نماید از جانب شاکی و وکیل وی ارائه و اقامه نگردیده و از حیث رعایت مقررات شکلی و قانونی هم ایراد و اشکال بینی به رای معترض‌عنه وارد نیست، لذا شکایت وکیل شرکت شاکی غیر وارد تشخیص و با رعایت ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. در ضمن دستور موقت سابق‌الصدور موضوع دادنامه شماره --- - 92/4/5 این شعبه، کان‌لم‌یکن و بلا اثرتلقی می‌گردد. رای صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ب نظر بر اینکه ت. ن. خ. قبل از صدور رای با ارائه لایحه ای که به شماره 14 - 93/4/30 ثبت دفتر اندیکاتور گردیده از شکایت خود به کل صرف نظر نموده است، لذا به استناد مواد 46 و 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوّب 1392 ، قرار سقوط شکایت صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه هشتم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری - مستشار شعبه موضوع این پرونده به شکایت از تصمیمات مالیاتی و درخواست توقف عملیات اجرایی مالیاتی مربوط م. ب.. شاکی به منظور جلوگیری از خسارت ناشی از پرداخت مالیات، اقدام به ارائه دادخواست کرده و درخواست صدور دستور موقت برای توقف عملیات اجرایی را مطرح نمود. در رای اولیه دیوان عدالت اداری، با استناد به مواد 34 و 35 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392، دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرایی صادر گردید. <br>در ادامه، در بررسی لایحه دفاعیه اداره مالیاتی، ایراد مطرح شده مبنی بر عدم اعتراض شاکی به رای هیات تجدیدنظر رد شد و تاکید گردید که شاکی به رای مذکور اعتراض کرده است. همچنین، دیوان با استناد به مواد 98 و 237 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب 1366، اعلام نمود که تشخیص مالیات باید بر اساس مدارک کافی صورت گیرد و به همین دلیل، رای مورد شکایت نقض و لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف مالیاتی اعلام شد. <br>در مرحله تجدیدنظر، با استناد به ماده 237 قانون مالیات‌های مستقیم، دیوان رای معترض عنه را تایید کرد و اعلام نمود که ت. ا. موثری ارائه نکرده است. رای صادره د. ا. م. نیز به‌عنوان رای قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/11/19 پیام: توقف اجرای رای هیات حل اختلاف مالیاتی مشعر بر پرداخت مالیات، حائز شرایط صدور دستور موقت م. ب.. با بررسی مفاد دادخواست شاکی و ضمائم آن ن. ب. ا. رای مذکور مشعر بر پرداخت مالیات م. ب. که در صورت اجرای مفاد آن موجبات ورود خسارت فراهم می‌گردد. با احراز فوریت و ضرورت امر مستندا به مواد 34 و 35 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 دستور موقت مبنی بر توقیف عملیات اجرایی تا تعیین تکلیف قطعی شکایت صادر مطروحه و اعلام می‌گردد. قرار صادره قطعی م. ب.. با ملاحظه اوراق پرونده و لایحه دفاعیه اداره طرف شکایت و سوابق یک جلد پرونده مالیاتی مودی اولا ایراد اداره طرف شکایت مبنی بر اینکه شاکی به رای شماره... هیات تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی اعتراض ننموده وارد و صحیح نبوده، زیرا علت قید نمودن شماره... به عنوان رای هیات تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی از سوی مودی اقدام اشتباه واحد امور مالیاتی در صدور برگ مالیات قطعی عملکرد سال 1389 از حیث درج شماره رای هیات تجدیدنظر حل اختلاف مالیاتی م. ب.. صرف نظر از مراتب مذکور شاکی به موجب لایحه ای به رای شماره... هیات تجدید نظر حل اختلاف مالیاتی اعتراض نموده است، ثانیا هر چند به استناد بند 2 ماده 97 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 1366 با اصلاحات بعدی آن در صورتی که مودی به درخواست کتبی اداره امور مالیاتی مربوط از ارائه دفاتر و یا مدارک حساب در محل کار خود خودداری نماید تشخیص درآمد مالیات مودی از طریق علی الراس خواهد بود. اما ن. ب. ا. مستفاد از مواد 98 و 237 قانون یاد شده در موارد تشخیص، تشخیص علی الراس مطالبه مالیات از سوی واحد امور مالیاتی نیز باید مستند به مدارک لازم و برگ تشخیص مالیات باید متکی به دلایل و اطلاعات کافی تنظیم گردد. صرف مجوز تشخیص در آمد مالیات مودی از طریق علی الراس دلیل موجه و قانونی بابت مطالبه مالیات به هر میزان نخواهد بود، بلکه در آمد مورد مطالبه مالیات از طریق علی الراس نیز بایست متکی به دلایل و مدارک متقن بوده و در برگ تشخیص علی الراس نیز باید کلیه فعالیت های مربوط در آن قید و برای مودی روشن باشد. لذا به لحاظ عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات مواد 237 و 248 و 98 قانون مالیات های مستقیم شکایت شاکی وارد تشخیص ضمن نقض رای مورد شکایت مستندا به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 حکم به ورود آن و لزوم رسیدگی مجدد در هیات حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات های مستقیم صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. با عنایت به اینکه به موجب ماده 237 قانون مالیات های مستقیم برگ تشخیص مالیات بر اساس ماخذ صحیح و متکی به دلایل و اطلاعات کافی تنظیم گردد و صرف اینکه به دلیل عدم نگهداری اسناد و دفاتر و عدم ارایه آن از جانب مودی مالیات از طریق علی الراس تشخیص می‌گردد نافی اجرای مقررات مذکور در ماده قانونی فوق نمی‌باشد و برگ تشخیص و رای صادره هیات حل اختلاف مالیاتی از این جهت مستند و مستدل نمی‌باشد و ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موثری که زمینه نقض رای معترض عنه را فراهم آورد، ارائه نکرده است و لذا با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدید نظر خواهی رای معترض عنه تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است.