فرجام خواهی در مهلت تجدیدنظرخواهی

فرجام خواهی در مهلت تجدیدنظرخواهی خ. م.: در تاریخ 19 شهریور 1392، دیوان عالی کشور رایی صادر کرد که به بررسی پرونده‌ای در خصوص طلاق به علت عسر و حرج پرداخته است. خ. ب. ا. به اسناد ازدواج و شناسنامه، دادخواستی به منظور صدور حکم طلاق به دلیل سوء رفتار، کتک‌کاری، ترک انفاق و عدم تفاهم اخلاقی ارائه داد. در مقابل، خوانده نیز خواسته الزام به تمکین را مطرح نمود. دادگاه در مراحل مختلف به مدارک و اظهارات طرفین و همچنین نظرات داوران توجه کرده و با احراز شرایط قانونی مندرج در مواد 1119، 1120، 1130 و 1133 قانون مدنی، گواهی عدم امکان سازش صادر و زوجه را مجاز به ثبت طلاق کرد. پس از آن، خوانده به رای دادگاه اعتراض کرد و این اعتراض به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان ب. ت. ب. تاریخ صدور رای و مهلت قانونی تجدیدنظرخواهی، اعتراض را قانونی تشخیص داده و پرونده را به دادگاه نخستین اعاده کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/06/19 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دادخواست فرجامی که در مهلت قانونی تجدیدنظرخواهی تقدیم شده است تجدیدنظرخواهی تلقی شده و برای ارسال به شعبه تجدیدنظر به دادگاه بدوی مسترد می‌شود. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1390/06/21 خانم پ.م. به استناد تصاویر مصدق سند ازدواج شماره 13694 - 1385/04/12 دفتر ازدواج شماره سه کرمان و شناسنامه و کارت ملی، دادخواستی به خواسته صدور حکم طلاق به علت عسر و حرج به لحاظ عدم تفاهم اخلاقی، کتک کاری، سوء رفتار، ترک انفاق و تهمت و افتراء ناروا و عدم تعادل روحی به طرفیت آقای ع.الف. تقدیم و توضیح می دهد در سال 1369 به موجب سند ازدواج با خوانده نکاح دایم نموده ام و یک فرزند مشترک داریم، خوانده سوء رفتار دارد، کتک کاری می کند، تهمت می زند و نفقه نمی دهد لذا به لحاظ عسر و حرج با تقدیم دادخواست تقاضای رسیدگی و صدور حکم می‌شود، شعبه نهم دادگاه عمومی حقوقی کرمان به موضوع رسیدگی و در تاریخ 1390/10/13 با حضور خواهان و در غیاب خوانده (و وکیل خوانده) تشکیل جلسه می دهد و توضیح می دهد وکیل خوانده، دادخواستی به خواسته الزام خوانده به تمکین مطرح نموده که به شماره 1146/09/90 ثبت و پیوست پرونده اصلی شده است، خواهان (زوجه) توضیح می دهد مدت پنج سال است که با خوانده ازدواج نمودم، در این مدت مرا خیلی کتک کاری نموده، حاضرم به پزشکی قانونی بروم، خیلی شکاک است، نمی گذارد من به جایی بروم و مدت یک سال است که در منزل مادرم هستم، توجهی به من و فرزندم ندارد، حاضر نیستم مهریه ام را گذشت کنم و شاهد دارم، دادگاه طی تصمیم پیوست قرار رسیدگی به هر دو پرونده را توامان صادر نموده و قرار استماع گواهی گواهان و ارجاع امر به داوری را صادر می کند، در تاریخ 1390/10/13 آقای ع.الف. با وکالت آقای م.ن. به استناد پرونده کلاسه --- شعبه نهم با تقدیم مستنداتی از قبیل تصویر مصدق سند ازدواج و اظهارنامه دادخواستی به خواسته صدور حکم مبنی بر تمکین عام و خاص به طرفیت خانم پ.م. تقدیم که برای رسیدگی به شعبه نهم دادگاه عمومی حقوقی کرمان ارجاع می‌گردد. خ. د. ت. 1390/10/27 داور خود را معرفی می کند، آقای م.ن. با تقدیم وکالت نامه، خود را وکیل خوانده در این پرونده معرفی می کند، دادگاه در تاریخ 1391/02/24 با حضور خواهان اصلی و وکیل خواهان تقابل (خوانده دعوی اصلی) تشکیل جلسه می دهد، خواهان ضمن تکرار خواسته خود اظهار می‌دارد چندین بار مرا زده، دوباره به منزل او برگشتم ولی شوهرم درست بشو نیست، آخر شکایت کردم او به شلاق و دیه محکوم شده است، مهریه ام را نمی بخشم، نسبت به آن و همچنین نفقه مجزا اقدام کردم، همین الان حاضرم فرزندم را تحویل شوهرم بدهم، وکیل زوج اظهار می‌دارد خواهان (زوجه) تمکین عام و خاص نسبت به شوهرش ندارد که دادخواست تقدیم شده و یک بار اختلاف موجب عسر و حرج زوجه نمی شود و موکل حاضر به طلاق زوجه نیست، دادگاه از برادر خواهان (زوجه) در برگ مجزا تحقیق می کند، نامبرده سوء رفتار ز. ن. ب. زوجه را گواهی داده و گفته است مدتی خواهرم در منزل مادرم می‌باشد، حسب تصویر مصدق رای شماره --- - 1389/10/08 به عنوان ((قرار دادگاه)) آقای ع.الف. به اتهام ایراد ضرب عمدی به پرداخت چهار و نیم هزارم دیه کامله بابت کبودی بازوی چپ و ساعد چپ و ران راست د. ح. خانم پ.م. در مورد بزه توهین به مبلغ... (به علت این که زیر تمبر واقع شده خوانا نیست) و از بابت اتهام ترک انفاق به تحمل نود و یک روز حبس د. ح. زوجه محکوم شده است و طی رای شماره --- - 1389/12/23 شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر استان کرمان ب. ت. ب. عدم سابقه کیفری متهم دادگاه 91 روز حبس را به پرداخت مبلغ پنج میلیون ریال تخفیف می دهد، لازم به ذکر است رای دادگاه بدوی غیابی اعلام شده بود، دادگاه در تاریخ 1391/06/05 در مورد دعوای تمکین با حضور زوجه و وکیل زوج تشکیل جلسه می دهد و در ورقه مجزا از آقایان م. و ر.م. تحقیق می کند، نامبرده اظهار داشته زوج تعادل روحی ندارد و کتک کاری او را نسبت به زوجه دیده اند، داور زوج و داور انتصابی زوجه به ترتیب در تاریخ های 25/6/91 و 1391/08/03 نظرات خود را تقدیم می کنند، دادگاه زوجه را برای اخذ توضیح در مورد نوع طلاق دعوت به دادرسی می کند، در تاریخ 1391/10/10 زوجه در دادگاه حضور یافته و توضیح می دهد یک عدد سکه بهار آزادی از مهریه را به زوج بذل و قبول بذل می نمایم مجددا خانم ز.س. به عنوان داور (ع.الف.) نظر خود را در تاریخ 1391/10/13 تقدیم دادگاه می کند، (ص 51 پرونده) دادگاه در پرونده به خواسته تمکین در تاریخ 1391/07/22 آن را ملاحظه و اعلام می دارد: سرنوشت پرونده طلاق معلوم نیست و خبری از آن در دست نیست و خواهان را برای اخذ توضیح دعوت می کند، وکیل ز. ط. ل. بدون تاریخ اعلام می کند دعوای تقابل به دادگاه تقدیم شده و موکل حاضر به طلاق نیست، (ص 18 پرونده) دادگاه پایان رسیدگی را اعلام و طی رای شماره --- - 1391/10/17 با شرح دعوای زوجه و انعکاس اظهارات آنان و دادنامه شماره --- شعبه --- محاکم کیفری و تحقق بند ب و شق 2 از شرایط ضمن عقد دعوای خواهان (زوجه) را با احراز رابطه زوجیت محرز دانسته و ب. ت. ب. نظرات داوران به تجویز ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق و مواد 1119 - 1120 - 1130 - 1133 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش را صادر و به زوجه اجازه می دهد ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ دادنامه قطعی به یکی از دفاتر رسمی طلاق مراجعه و نسبت به ثبت طلاق اقدام نماید و زوجه یک عدد سکه بهار آزادی را بذل نموده و طلاق بائن از نوع خلعی م. ب. و عده آن سه طهر م. ب. و موضوع پرونده کلاسه --- نظر به انتفاء موضوع تمکین و مستندا بند 7 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دعوای خواهان (زوج) را صادر و اعلام می دارد. گر چه دادنامه دادگاه نخستین به (ف. خ.) ابلاغ نشده ولی ب. ت. ب. تاریخ صدور رای ( 1391/10/17 ) و تاریخ ثبت دادخواست فرجامی ( 1391/11/05 ) اعتراض آقای ع.الف. با وکالت آقای م.ن. وکیل پ. ی. د. در مهلت بیست روزه تجدیدنظرخواهی م. ب.. رای شعبه دیوان عالی کشور نظر به تاریخ صدور رای شماره --- - 1391/10/17 شعبه نهم دادگاه عمومی حقوقی کرمان و اعتراض آقای ع.الف. با وکالت آقای م.ن. وکیل پ. ی. د. به عنوان فرجام خواهی از رای مذکور که در تاریخ 1391/11/05 با دستور آقای رییس دادگاه نخستین به دیوان عالی کشور ارسال شده است هر چند رای مذکور به وکیل ف. خ. ابلاغ نشده است ولی به استناد ماده 336 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379 اعتراض یاد شده در مهلت قانونی تجدیدنظرخواهی بوده است لذا قبل از رسیدگی دادگاه تجدیدنظر استان کرمان در خصوص دعوای مطروحه و اعتراض به عمل آمده به آن، طرح دعوی در دیوان عالی کشور توجیه قانونی ندارد و به همین اعتبار پرونده به دادگاه نخستین اعاده می‌گردد. رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار طیبی - اسلامی