فسخ نکاح به دلیل ازدواج سابق زوجه

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست آقای ق.ب. با وکالت آقای م.ظ. به طرفیت خانم ه.غ. با وکالت آقای م.الف. و خانم ن.س. به خواسته اعلام انحلال (فسخ) نکاح به لحاظ تدلیس، با این شرح که خواهان ابراز داشته: «به واسطه معرفی عمویم آقای ح.ب. مورخه 1393/1/14 به خواستگاری خوانده رفتیم. پدر و مادرم و عمو و زن‌عموی بنده هم در مراسم خواستگاری حضور داشتند. در شب خواستگاری 4 یا 5 دقیقه با خوانده صحبت کردم و اولین بار ایشان را آنجا دیدم. پس از دو سه روز صیغه موقت خوانده شد و فردای آن، صبح به همراه خوانده به آزمایشگاه واقع در بهارستان رفتیم و تا ساعت یک بعد ازظهر در آزمایشگاه بودیم. سپس با هم به منزلمان رفتیم و خانواده‌اش شب مهمان ما بودند و مدتی که با هم بودیم خوانده در خصوص بیماری چشمی خود به نام آرپی چیزی نگفت. حتی بعد از یک ماه و نیم عقد دائم، تا اینکه خودم مشکوک شدم و به مادرش گفتم و مادرش گفت نگران نباشید، عینک دارد و عینک نمی‌گذارد و پس از مراجعه به پزشک معالج متوجه شدم بیماری چشمی آرپی دارد و بنا بر اظهارات دکتر، این بیماری منجر به نابینایی می‌شود و از طریق ژنتیک بر فرزند تأثیر می‌گذارد و علاجی هم ندارد. این باعث فریب در ازدواج شده است.» وکیل خ. د. پ. اذعان داشت: «از سوی زوجه فعل مثبتی مبنی بر فریب صوت نپذیرفته و از طرفی موارد فسخ نکاح در قانون احصاء شده است. کم توانی چشمی و نظایر آن، مغایر با نص صریح قانون است.» دادگاه بنا به مراتب فوق، اگرچه به موجب ماده 1124 و 1125 قانون، عیوب زن برای فسخ نکاح منحصر در موارد شمارش شده است که بیماری چشمی آرپی از موارد ذکر شده در قانون نیست، لکن با پذیرش و تسری خیار تدلیس در نکاح به عنوان یکی از انواع قراردادها، ن. ب. ا. ماده 438 قانون مدنی ناظر به زمانی است که طرف قرارداد (زوجه) با فرض عدم صحت جسمانی از ناحیه چشم، آن را با مانور متقلبانه کتمان کرده باشد و موجب فریب در ازدواج خواهان شده باشد که در مانحن فیه چنین فریبی وجود نداشته و صرف سکوت و کتمان، فریب محسوب نمی‌شود. بنابراین دادگاه دعوی خواهان را مردود اعلام و به استناد مواد 438 و 1257 قانون مدنی و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می‌نماید. رأی صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر تهران و سپس قابل فرجام‌خواهی در دیوان معزز عالی کشور است. دادرس شعبه 249 دادگاه عمومی خانواده تهران رستم زاده رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ق.ب. با وکالت آقای م.ظ. به طرفیت خانم ه.غ. نسبت به دادنامه شماره 1085 مورخه 1392/06/31 صادره از شعبه 249 دادگاه خانواده تهران، که به موجب آن حکم به بطلان دعوی ت. ن. خ. مبنی بر فسخ نکاح صادر شده است؛ ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لایحه اعتراضیه و توضیحات طرفین و مستندات رأی و استدلال دادگاه، دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلائل موجود در پرونده صادر شده و مخالفتی نیز با موازین شرعی ندارد. لذا به ‌استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی، دادنامه مذکور تأیید می‌شود. این رأی ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل فرجام‌خواهی در دیوانعالی کشور م. ب.. رییس و مستشار شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران آل حبیب - علیخانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی فسخ نکاح به دلیل ازدواج سابق زوجه موضوع این پرونده، دعوی فسخ نکاح به دلیل عدم بکارت زوجه است که از سوی زوج مطرح گردیده است. خ. ب. ا. به ماده 1128 قانون مدنی، ادعا کرده که زوجه به شرط بکارت مندرج در عقدنامه تخلف کرده و دارای سابقه کیفری مرتبط با فساد اخلاقی است. زوجه در دفاعیات خود، ضمن تاکید بر عدم وجود سابقه کیفری، اظهار داشته که آنها رابطه زناشویی داشته‌اند و عدم بکارت را ناشی از روابط مشترک پس از عقد عنوان کرده است.<br>دادگاه بدوی ب. ت. ب. این نکته که از زمان عقد تا معاینه پزشکی بیش از شش ماه گذشته و احتمال ازاله بکارت توسط خود خواهان وجود دارد، دعوی را رد کرده و حکم به بطلان آن صادر نموده است. این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید گردید و درخواست فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی، فرجام‌خواهی را مردود اعلام نموده و تاکید کرده که عدم بکارت در شش ماه پس از عقد، لزوماً عدم بکارت در زمان عقد را اثبات نمی‌کند و تدلیس محقق نمی‌شود. لذا، آراء دادگاه‌های بدوی و تجدیدنظر صحیح و تایید شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در درخواست فسخ نکاح به دلیل تدلیس ناشی از عدم بکارت زوجه، آنچه مجوز فسخ نکاح است، اثبات عدم بکارت زوجه در زمان عقد است؛ زیرا اثبات عدم بکارت وی در مدت زمانی بعد از عقد لزوما عدم بکارت حین العقد را اثبات نمی کند. رای خلاصه جریان پرونده آقای …. ز. و خانم ص. ع. در تاریخ 1392/12/25 به صورت رسمی به عقد دائم یکدیگر درآمده اند. ز. د. ت. 1393/06/30 زوجه را به پزشک زنان معرفی می‌نماید و پزشک وی را معاینه و عدم بکارت وی را گواهی می‌نماید. متعاقبا در تاریخ 1393/07/02 زوج دادخواستی به خواسته فسخ نکاح به استناد ماده 1128 قانون معرفی و تدلیس و تخلف از شرط بکارت مندرج در متن عقدنامه به دادگستری تکاب تقدیم می‌نماید که رسیدگی به شعبه اول حقوقی تکاب محول می‌شود اولین جلسه در تاریخ 1393/08/02 با حضور خواهان تشکیل و خ. خ. خ. را مطابق دادخواست بیان می‌نماید و ادعا می‌نماید که خوانده دارای پرونده کیفری فساد اخلاقی م. ب.. لکن وکیل خ. ط. ل. ای اعلام می‌نماید خوانده فاقد هرگونه سابقه کیفری هست. دادگاه خوانده را در تاریخ 1393/09/08 به پزشکی قانونی معرفی می‌نماید. و پزشکی قانونی در تاریخ 1392/09/08 اعلام می‌نماید وی مدخوله و پرده بکارت دارای پارگی قدیمی است و تشخیص زمان ازاله بکارت در صورت گذشت بیش از یک ماه امکان پذیر نیست جلسه بعدی دادگاه در تاریخ 1393/09/16 با حضور طرفین تشکیل می‌شود و زوجه ضمن اذعان به عدم بکارت اعلام می‌نماید ب. ت. ب. اینکه بین وقوع عقد و زمان معرفی به پزشک جهت معاینه بکارت بیش از شش ماه فاصله شده است و در این مدت به دلیل اینکه ما زن و شوهر شرعی و قانونی بودیم مکررا به درخواست زوج رابطه جنسی داشتیم و ایشان به دفعات با من همبستر شده است ولی الان چون مایل به ادامه زندگی مشترک نیست از طرفی می خواهد از پرداخت حق و حقوق شرعی من استنکاف کند این ادعا را مطرح نموده است. پرونده کیفری مورد ادعای ایشان نیز مربوط به من نیست بلکه مربوط به خواهرم م. ب. و وی در آن پرونده تبرئه شده است علیهذا دادگاه ختم رسیدگی را اعلام و در تاریخ 1393/09/18 به شرح زیر مبادرت به صدور حکم می‌نماید:در خصوص دادخواست آقای …. ز. با وکالت خانم …. م. به طرفیت خانم ص. ع. به خواسته اعلام فسخ نکاح دایم بدلیل تخلف از شرط صفت (باکره بودن) با احتساب خسارات دادرسی ب. ت. ب. محتویات پرونده ن. ب. ا. نامبردگان در مورخ 1392/12/25 عقد نکاح جاری کرده‌اند و در مورخ 1393/06/30 به پزشک متخصص جهت معاینه پرده بکارت مراجعه کرده‌اند و در مورخ 1393/09/08 هم خوانده به پزشکی قانونی مراجعه کرده است و چون از زمان عقد لغایت تاریخ مراجعه به پزشک متخصص بیش از شش ماه گذشته و احتمال ازاله بکارت توسط خود خواهان متصور و محتمل است و وی دلیل یا دلایلی که مثبت ازاله بکارت توسط غیر باشد نتوانسته ارائه نماید دعوی وی مقرون به صحت تشخیص نگردید با استناد به مفهوم مخالف ماده 1128 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدید نظر مرکز استان آذربایجان غربی م. ب..رای صادره به طرفین ابلاغ می‌شود و در فرجه قانونی از سوی زوج مورد اعتراض واقع شده و پرونده جهت رسیدگی مجدد به دادگاه تجدیدنظر آذربایجان شرقی ارسال و به شعبه --- ارجاع می‌شود دادگاه مزبور با ملاحظه پرونده و رای بدوی و لوایح طرفین در تاریخ 1393/12/10 طی دادنامه شماره --- به شرح زیر اتخاذ تصمیم می کند:تجدیدنظرخواهی آقای …. ز. با وکالت خانم …. م. به طرفیت خانم ص. ع. نسبت به دادنامه شماره --- - 1393/09/18 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی (حقوقی) شهرستان تکاب موضوع پرونده کلاسه --- که به موجب آن حکم به بطلان دعوی زوج با خواسته فسخ نکاح صادرشده است ب. ت. ب. استدلال به عمل آمده از سوی دادگاه بدوی و با لحاظ محتویات پرونده وارد نمی‌باشد زیرا رای بر اساس مقررات و موازین قانونی صادر شده است و ایرادی از حیث شکلی یا ماهوی به آن وارد نیست و استدلال محکمه بدوی صحیح م. ب. و وکیل ت. ن. خ. دلیل یا دلایلی که موجبات نقض و یا بی اعتباری دادنامه را فراهم کند ارایه نکرده لذا اعتراض نامبرده قابل انطباق با جهات مقرر در ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب سال 1379 نمی‌باشد درنتیجه دادگاه به استناد قسمت اخیر ماده 358 قانون مذکور ضمن ردّ اعتراض معترض حکم تجدیدنظرخواسته را تایید می کند. رای دادگاه تجدیدنظر به استناد مواد 368 - 397 قانون فوق الذکر ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ دادنامه قابل فرجام خواهی درمرجع محترم دیوان عالی کشور م. ب.. دادنامه صادره در تاریخ 1394/01/06 به زوج ابلاغ می‌شود و در تاریخ 1394/01/25 از طرف وی مورد فرجام خواهی قرار گرفته و پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است.هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای … دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر صدور رای شایسته برابر موازین قانونی مورد تقاضاست. در خصوص دادنامه شماره --- تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور فرجام خواهی آقای …. ز. به طرفیت همسرش ص. ع. در خصوص دادنامه صادره از شعبه پنجم دادگاه تجدیدنظر آذربایجان شرقی در تایید رای دادگاه حقوقی ت. مبنی بر ردّ دعوی وی در خصوص فسخ نکاح زوجه به دلیل عدم بکارت وارد نیست زیرا آنچه می‌تواند مجوز فسخ نکاح باشد عدم بکارت زوجه در زمان عقد از طریق ازاله بکارت قبل از عقد م. ب. و اثبات اینکه ایشان شش ماه بعد از عقد مدخوله بوده است کافی برای فسخ نیست زیرا احتمال ازاله بکارت از سوی زوج و یا در اثر حوادث وجود دارد و در نتیجه عدم بکارت در زمان 6 ماه بعد از عقد لزوما عدم بکارت حین العقد را اثبات نمی کند. و موضوع تدلیس تحقق نمی شود علیهذا رای محکمه بدوی و تجدیدنظر صحیحا صادر شده و به استناد ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی ابرام گردیده و فرجامخواهی زوج مردود اعلام می‌شود. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و مستشار و عضو معاون علی رازینی - عبدالعلی ناصح - حسینی کوه کمری در تاریخ 31 اردیبهشت 1393، درخواستی به منظور فسخ نکاح به دلیل تدلیس و عدم وجود اوصاف مورد توافق در عقد نکاح به دادگاه خانواده تهران تسلیم شد. در این درخواست، ادعا گردید که طرف مقابل خود را دارای مدرک لیسانس معرفی کرده است، در حالی که پس از بررسی‌ها مشخص شد که وی دارای معافیت پزشکی به دلیل مشکل روانی بوده و تنها مدرک تحصیلی‌اش سیکل است. طرف مقابل در دفاع از خود، اعلام کرد که در جلسه تمکین، آمادگی خود برای زندگی مشترک را اعلام نموده و همچنین اظهار داشت که مشکل روانی ندارد. دادگاه بدوی با استناد به عدم اثبات تدلیس و عدم وجود جنون، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر نیز تایید گردید و به دیوان عالی کشور ارسال شد. دیوان عالی کشور، پس از بررسی، اعلام کرد که ایراد ف. خ. موثر نبوده و دادنامه تجدیدنظر تایید گردید. بنابراین، درخواست نقض دادنامه فرجام‌خواسته رد شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/11 پیام: معافیت در سربازی به جهت مشکل اعصاب و روان و کتمان آن جنون محسوب نمی‌شود و از موارد تدلیس در نکاح نیست. در تاریخ 1393/02/31 خانم س.م. د. ب. ط. آقای م.الف. به خواسته فسخ نکاح تقدیم مجتمع قضایی خانواده تهران نموده و شرح داده در تاریخ 1392/06/28 با خوانده به عقد دائم ازدواج نمودم و علت درخواست فسخ را تدلیس و نداشتن اوصافی که عقد متبانیا بر آن واقع شده عنوان و توضیح می‌دهد وی در مراسم خواستگاری و مذاکرات اولیه خود را لیسانس بارزگانی و دارای کارت پایان خدمت معرفی کرد پس از ملاحظه کارهای نامتعارف از وی بعد از شروع زندگی مشترک علی‌رغم اصرار من حاضر به نشان دادن مدرک کارشناسی نگردید و فروردین امسال مرا از خانه بیرون کرد و در اثر پیگیری متوجه شدم معافیت وی پزشکی از نوع بند 6 ماده 33 م. ب. و به علت مشکل روانی معاف شده و در معافیت وی مدرک تحصیلی‌اش سیکل قید شده، در هر حال این شخص هم‌شان من نبوده لذا درخواست فسخ نکاح و وصول مهریه مافی‌القباله با احتساب خسارات دادرسی را دارم، رسیدگی به شعبه --- دادگاه خانواده ارجاع می‌گردد آقای ف.ق. با تقدیم وکالت‌نامه از سوی آقای م.الف. و خانم ل.خ. نیز از سوی زوجه اعلام وکالت نموده‌اند در جلسه مورخ 1393/04/24 خ. ا. د. من خودم را مهندس … قبلا پیش من مشغول بوده‌اند و خبر داشتند، خواهان اظهار می‌دارد وقتی با رفتارهای نامتعارف وی مداقه نمودم متوجه عدم تعادل روحی و روانی وی شدم و گفت معافیتم به خاطر قلبم م. ب. که بعدا متوجه شدم معافیت وی به لحاظ مشکل روانی است وی خود را لیسانس مدیریت بازرگانی معرفی و بیماری‌اش را از من پنهان کرد تقاضای صدور حکم بر فسخ نکاح دارم وکیل خوانده اظهار می‌دارد دعوی ایشان حرجی نیست چون در جلسه تمکین نامبرده به زندگی با زوج اعلام آمادگی کرده و این خود دلیل بر رد دعوی فسخ نکاح است و درواقع مشکل لکنت زبان است و مشکل روانی ندارد و موضوع مدرک را نیز قبلا با خواهان مطرح کرده... در هرحال درخواست رد دعوی نموده است دادگاه با اعلام ختم رسیدگی طی دادنامه شماره --- مورخ 1393/06/24 در خصوص دعوی خانم س.م. با وکالت خانم ل.خ. به طرفیت آقای م.الف. با وکالت ف.ق. به خواسته اعلام و تاثیر فسخ نکاح اگرچه ادعای خواهان و وکیل وی در اینکه خوانده به لحاظ بیماری روانی از سربازی معاف شده ولی این موضوع نمی‌تواند مثبت ادعای خواهان در فسخ نکاح باشد و جنون تلقی نمی‌شود لذا حکم به بطلان دعوی خواهان صادر نموده وکلای خواهان بدوی از دادنامه فوق‌الذکر تجدیدنظرخواهی نموده‌اند و شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران برابر دادنامه شماره --- - 1393/08/28 ن. ب. ا. رای مطابق محتویات پرونده و قانون بوده و ت. ا. موثری در نقض ارائه نکرده لذا ضمن رد تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید می‌نماید خانم س.م. متعاقب ابلاغ دادنامه اخیر نسبت بدان اعتراض فرجامی‌نموده و تقاضای نقض دادنامه فرجام‌خواسته را می‌نماید و دلائل خود را در پنج بند احصاء نموده که اجمالا از این قرار است چندین سال پیش در شرکت فرجام‌خوانده مشغول به کار بودم و همه پرسنل ایشان را آقای … و مدرک قاب‌شده پشت میز ایشان بود که حکایت از میزان تحصیلات وی (لیسانس) داشت پس از آغاز زندگی مشترک به‌طور اتفاقی متوجه شدم که ایشان گواهی‌نامه رانندگی ندارد و پس از پرس‌وجو متوجه شدم از خدمت سربازی هم معاف شده و دلیل آن مسائل روان‌پزشکی بوده و سپس متوجه شدم میزان تحصیلات وی نیز سوم راهنمائی است و اگر این موارد را می‌دانستم هرگز به این وصلت تن نمی‌دادم و برای من دارا بودن وصف سلامت و تحصیلات و شغل اساسی بوده و عقد متبانیا بر آن واقع شده است ولی دادگاه محترم توجهی به آن ننموده و هستند افرادی که از موضوع باخبرند ولی تمایلی به ادای شهادت ندارند که با اصرار اینجانب آماده شده‌اند برای گواهی ب. ت. ب. مراتب درخواست نقض دادنامه را نموده است پرونده پس از طی مراحل قانونی به دیوان‌عالی کشور ارسال و رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. ف. خ. ایراد و اعتراض موثر و موجهی که نقض رای فرجام‌خواسته را ایجاب نماید به‌عمل نیاورده است و ایراد بر دادنامه از حیث استدلال و استناد به قانون و رعایت قواعد دادرسی نیز در حدی نیست که نقض رای را موجب گردد علی‌هذا دادنامه موصوف به شماره 00286 - 1393/08/28 صادره از شعبه بیست و ششم دادگاه تجدیدنظر استان تهران خالی از اشکال موثر تشخیص و ابرام می‌گردد. رئیس و مستشار شعبه --- دیوان عالی کشور در تاریخ نهم آذرماه سال 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده به منظور انحلال نکاح به دلیل تدلیس رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که خوانده به بیماری چشمی به نام آرپی مبتلا است و عدم افشای این بیماری در زمان ازدواج، موجب فریب وی گردیده است. وکیل خوانده نیز به عدم وجود فعل مثبت فریب و عدم شمول عیوب زن برای فسخ نکاح طبق مقررات قانونی استناد کرد. دادگاه با استناد به مواد 438 و 1257 قانون مدنی و ماده 197 قانون آیین دادرسی، دعوی خواهان را مردود اعلام و حکم به بطلان آن صادر نمود. این رای ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه ب. ت. ب. مستندات و استدلالات ارائه‌شده، دادنامه بدوی را تایید و درخواست تجدیدنظر را رد کرد. این رای نیز ظرف بیست روز قابل فرجامخواهی در دیوان عالی کشور بود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/09/09 پیام: بیماری چشمی در صورتی تدلیس محسوب می‌شود که بیماری با مانور متقلبانه کتمان و موجب فریب طرف مقابل شده باشد. و صرف سکوت و کتمان حقیقت، فریب محسوب نمی‌شود. در خصوص دادخواست آقای ق.ب. با وکالت آقای م.ظ. به طرفیت خانم ه.غ. با وکالت آقای م.الف. و خانم ن.س. به خواسته اعلام انحلال (فسخ) نکاح به لحاظ تدلیس، با این شرح که خواهان ابراز داشته: «به واسطه معرفی عمویم آقای ح.ب. مورخه 1393/01/14 به خواستگاری خوانده رفتیم. پدر و مادرم و عمو و زن‌عموی بنده هم در مراسم خواستگاری حضور داشتند. در شب خواستگاری 4 یا 5 دقیقه با خوانده صحبت کردم و اولین بار ایشان را آنجا دیدم. پس از دو سه روز صیغه موقت خوانده شد و فردای آن، صبح به همراه خوانده به آزمایشگاه واقع در بهارستان رفتیم و تا ساعت یک بعد ازظهر در آزمایشگاه بودیم. سپس با هم به منزلمان رفتیم و خانواده‌اش شب مهمان ما بودند و مدتی که با هم بودیم خوانده در خصوص بیماری چشمی خود به نام آرپی چیزی نگفت. حتی بعد از یک ماه و نیم عقد دائم، تا اینکه خودم مشکوک شدم و به مادرش گفتم و مادرش گفت نگران نباشید، عینک دارد و عینک نمی‌گذارد و پس از مراجعه به پزشک معالج متوجه شدم بیماری چشمی آرپی دارد و بنا بر اظهارات دکتر، این بیماری منجر به نابینایی می‌شود و از طریق ژنتیک بر فرزند تاثیر می‌گذارد و علاجی هم ندارد. این باعث فریب در ازدواج شده است.» وکیل خ. د. پ. اذعان داشت: «از سوی زوجه فعل مثبتی مبنی بر فریب صوت نپذیرفته و از طرفی موارد فسخ نکاح در قانون احصاء شده است. کم توانی چشمی و نظایر آن، مغایر با نص صریح قانون است.» دادگاه بنا به مراتب فوق، اگرچه به موجب ماده 1124 و 1125 قانون، عیوب زن برای فسخ نکاح منحصر در موارد شمارش شده است که بیماری چشمی آرپی از موارد ذکر شده در قانون نیست، لکن با پذیرش و تسری خیار تدلیس در نکاح به عنوان یکی از انواع قراردادها، ن. ب. ا. ماده 438 قانون مدنی ناظر به زمانی است که طرف قرارداد (زوجه) با فرض عدم صحت جسمانی از ناحیه چشم، آن را با مانور متقلبانه کتمان کرده باشد و موجب فریب در ازدواج خواهان شده باشد که در مانحن فیه چنین فریبی وجود نداشته و صرف سکوت و کتمان، فریب محسوب نمی‌شود. بنابراین دادگاه دعوی خواهان را مردود اعلام و به استناد مواد 438 و 1257 قانون مدنی و 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، حکم به بطلان دعوی خواهان صادر می‌نماید. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر تهران و سپس قابل فرجام‌خواهی در دیوان معزز عالی کشور است. دادرس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ق.ب. با وکالت آقای م.ظ. به طرفیت خانم ه.غ. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1392/06/31 صادره از شعبه --- دادگاه خانواده تهران، که به موجب آن حکم به بطلان دعوی ت. ن. خ. مبنی بر فسخ نکاح صادر شده است؛ ب. ت. ب. مندرجات پرونده و لایحه اعتراضیه و توضیحات طرفین و مستندات رای و استدلال دادگاه، دادنامه تجدیدنظرخواسته مطابق قانون و دلائل موجود در پرونده صادر شده و مخالفتی نیز با موازین شرعی ندارد. لذا به ‌استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی، دادنامه مذکور تایید می‌شود. این رای ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ، قابل فرجام‌خواهی در دیوانعالی کشور م. ب.. رییس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران