ماهیت بخشش مهریه

ماهیت بخشش مهریه خ. م.: در تاریخ 27 دی‌ماه 1393، رایی در خصوص دعوای مطرح‌شده برای دریافت مهریه به تعداد 114 سکه بهار آزادی صادر گردید. در ابتدا، شورای حل اختلاف به درخواست خواهان رسیدگی کرده و در جلسه‌ای غیابی، زوج را به پرداخت 114 سکه محکوم کرد. سپس، زوج با ارائه مدارکی مبنی بر بخشش 100 سکه از سوی زوجه، درخواست واخواهی نمود و در جلسه بعدی، شورا حکم قبلی را به پرداخت 100 سکه اصلاح کرد. زوجه به این رای اعتراض نکرد، اما در تاریخ 6 تیرماه 1393، درخواست فرجامخواهی خود را ارائه و به ماده 803 قانون مدنی استناد کرد. دیوان عالی کشور در بررسی فرجامخواهی، از جنبه شکلی به عدم قابلیت طرح موضوع در دیوان اشاره و از جنبه محتوایی، بخشش مهریه را مصداق ابراء دانسته که مشمول ماده 286 قانون مدنی است و نه هبه. در نتیجه، فرجامخواهی رد و رای شورای حل اختلاف تایید و ابرام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/10/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در صورتی که مهریه عین معین نبوده بلکه به صورت دین و در ذمه زوج باشد، بخشیدن تمام یا قسمتی از آن از مصادیق عقد هبه نیست که قابل رجوع باشد؛ بلکه از مصادیق ابراء بوده و قابل گذشت نیست. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1393/01/27 خانم س.ل. با تقدیم دادخواستی خطاب به دادگستری او به‌طرفیت شوهرش م.ل. درخواست صدور رای به محکومیت زوج به پرداخت یکصد و چهارده عدد سکه بهار آزادی مهریه وی با احتساب خسارات وارده نموده است. پرونده جهت رسیدگی به شورای حل اختلاف شماره یک (شعبه اول حقوقی ویژه خانواده) ارجاع می‌شود. در تاریخ 1393/02/08 شورا با حضور خواهان به پرونده رسیدگی می‌کند و خواهان علی‌رغم ابلاغ واقعی وقت رسیدگی در جلسه حضور نداشته است به‌هرحال شورا طی دادنامه غیابی شماره 09309976710100054 حکم بر ورود و محکومیت زوج به پرداخت یکصد و چهارده عدد سکه بهار آزادی مبالغی بابت حق‌الوکاله و هزینه دادرسی صادر می‌نماید، رای به طرفین ابلاغ می‌شود. زوج در فرجه قانونی تقاضای واخواهی می‌کند و بقیه لایحه واخواهی تصویر مصدق یک فقره قرارداد عادی مبنی بر اینکه زوجه یک‌صد عدد از سکه‌های مهریه را بخشیده است که به امضای طرفین دو گواه رسیده است، ضمیمه می‌نماید. جلسه بعدی شورا جهت رسیدگی در تاریخ 1393/04/26 تشکیل می‌شود در این جلسه برعکس جلسه قبلی زوج و وکیل وی حضور داشته ولی زوجه و وکیل او علی‌رغم ابلاغ واقعی حاضر می‌شوند. شورا از شهود تعرفه‌شده و امضاءکننده ذیل قرارداد عادی در تاریخ 1393/04/30 تحقیق می‌کند که هر دو برقرار جلسه مزبور و بخشیدن صد سکه از طرف زوجه را گواهی می‌نمایند. به‌هرحال شورا پس از رسیدگی به واخواهی طی دادنامه شماره --- مورخه 1393/04/30 دادنامه قبلی را از پرداخت یک‌صد و چهارده سکه به پرداخت یک‌صد سکه اصلاح می‌کند این رای در تاریخ 1393/05/19 به طرفین ابلاغ می‌شود. در موعد تجدیدنظرخواهی طرفین اعتراض نمی‌نمایند. لکن ز. د. ت. 1393/04/06 تقاضای فرجام‌خواهی می‌نماید که تنها نکته مطروحه در لایحه وکیل ف. خ. استناد به ماده 803 قانون مدنی مبنی بر قابل رجوع بودن هبه می‌نماید به هر حال پرونده به دیوان‌عالی کشور ارسال گردیده و به این شعبه ارجاع می‌شود. رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص فرجام‌خواهی خانم س.ل. نسبت به دادنامه صادره از شورای حل اختلاف ا. (شعبه اول حقوقی) اولا از جهت شکلی ب. ت. ب. میزان خواسته، تقاضای فرجام‌خواهی مشمول بند اول ماده 367 قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. و قابل طرح در دیوان‌عالی کشور نمی‌باشد ثانیا از حیث محتوایی ن. ب. ا. مهریه تعیین شده در پرونده عین معین نبوده بلکه به‌صورت دین و در ذمه زوج بوده است بخشیدن تمام یا قسمتی از آن از مصادیق عقد هبه نیست که مشمول ماده 803 قانون مدنی بوده و قابل گذشت باشد بلکه از مصادیق ابراء و شمول ماده 286 قانون مزبور بوده و قابل گذشت نیست علی‌هذا فرجام‌خواهی رد و رای فرجام‌خواسته تایید و ابرام می‌شود. رئیس، مستشار و عضو معاون شعبه --- دیوان‌عالی کشور رازینی- ناصح- یکتن خدائی