محصور کردن اراضی زراعی

محصور کردن اراضی زراعی خ. م.: موضوع این پرونده به محکومیت فردی به دلیل تغییر غیرمجاز کاربری زمین زراعی به مساحت نهصد مترمربع و دیوارکشی مرتبط با آن مربوط می‌شود. محکومٌ‌علیه درخواست تجدیدنظر در رای صادره و اعاده دادرسی را بر اساس مستندات جدید، شامل بیع‌نامه عادی و مکاتبات اداری، که نشان‌دهنده غیراراضی بودن بخشی از زمین و عدم شمول قانون حفظ کاربری بر آن است، مطرح کرده است. در دفاعیات خود، وی ادعا کرده که دیوارکشی را تغییر کاربری نمی‌داند و تعیین عوارض بر اساس رای بدوی را نادرست تلقی کرده است. شعبه دیوان عالی کشور با بررسی مستندات و ادعاها به این نتیجه رسید که محکومیت به پرداخت هشتاد درصد قیمت زمین به عنوان عوارض، ب. ت. ب. عدم صدور مجوز تغییر کاربری و اینکه محصور کردن زمین زراعی به عنوان تغییر کاربری محسوب نمی‌شود، منطقی نیست. لذا، درخواست اعاده دادرسی مورد تایید قرار گرفت و پرونده برای رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم‌عرض دادگاه ارجاع شد. رای صادره بر اساس مواد 2 و 3 قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها و همچنین مواد 272 و 274 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری صادر گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/05/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: محصور کردن زمین زراعی و باغ ها، مصداق بزه تغییر کاربری اراضی مذکور محسوب نمی شود. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 1392/06/03 صادره از دادگاه عمومی بخش... آقای خ.م. به اتهام تغییر کاربری غیرمجاز به نحو دیوارکشی به مساحت نهصد مترمربع زمین زراعی واقع در... به استناد مواد 2 و 3 و 10 قانون اصلاح حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها ضمن قلع و قمع بنا به پرداخت هشتاد درصد بهای زمین به عنوان عوارض و با رعایت بند پ ماده 38 قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 به پرداخت مبلغ سه‌میلیون ریال جزای نقدی محکوم گردیده که با تجدیدنظرخواهی نام‌برده پرونده در شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان... مطرح و برابر دادنامه شماره --- - 1392/08/30 رای بدوی تایید و قطعی شده‌است. محکومٌ‌ٌعلیه با تقدیم لایحه‌ای به انضمام تصاویری فتوکپی مبایعه‌نامه عادی مورخ 1391/12/14 راجع به فروش یک‌هزار و پانصد مترمربع زمین توسط متقاضی به شخصی به نام آقای ج.الف. و یک فقره نامه امور اراضی استان... به مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان... تشخیص غیراراضی و باغ یک‌صد مترمربع زمین مورد درخواست آقای خ.م. و عدم شمول قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها نسبت به یک‌صد مترمربع مذکور و فتوکپی‌نامه اداره کل راه و شهرسازی استان... خطاب به بخشداری بخش... مبنی بر بلامانع بردن احداث بنا با رعایت حریم 17/5 متر از آکس محور راه و تصاویری از قوانین مربوطه و آراء و نظرات مشورتی از ریاست محترم دیوان‌عالی‌کشور درخواست تجویز اعاده‌دادرسی نموده که پرونده پس از ثبت در دبیرخانه دیوان‌عالی‌کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. متقاضی در بخشی از لایحه تقدیمی که مشروح آن حین مشاوره قرائت خواهد شد، اظهارداشته: «زمین موصوف را طبق بیع‌نامه ابرازی به‌ آقای ج.الف. فروختم و ایشان دیوارکشی کرده و دیوارکشی تغییر کاربری محسوب نمی‌شود و تعیین عوارض برخلاف قانون است». هیات شعبه در تاریخ فوق تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش عضو ممیز و قرائت لایحه متقاضی و بررسی اوراق پرونده مشاوره نموده، چنین رای می‌دهد: رای شعبه دیوان عالی کشور نظر به این‌که محکومیت متقاضی اعاده‌دادرسی به پرداخت هشتاد درصد قیمت روز زمین مورد نظر به عنوان عوارض، متناسب با عمل ارتکابی ایشان نیست، زیرا به موجب ماده دو قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها 1385 پرداخت عوارض در صورتی است که برای اراضی زراعی و باغ‌ها طبق مقررات مجوز تغییر کاربری صادر شود. در حالی که در مانحن‌فیه این چنین نبوده بلکه موضوع مشمول ماده سه همین قانون بوده که در آن پرداخت عوارض مقرر نگردیده است. و ب. ت. ب. این‌که محصور کردن زمین زراعی و باغ‌ها از مصادیق تغییر کاربری تلقی نمی‌شود، زیرا این امر می‌تواند در بهینه‌ کردن کشاورزی موثر باشد و بر فرض اطلاق عنوان تغییر کاربری، مقدار آن به میزان سطح اشتغال دیوار احداثی است نه میزان کل زمین. همچنین با عنایت به این‌که متقاضی، مدعی است طبق بیع‌نامه عادی ابرازی، زمین موصوف را قبل از صدور رای بدوی به شخصی به نام آقای ج.الف. فروخته و ایشان اقدام به دیوارکشی کرده که در صورت صحت این امر، موضوع موثر در مقام م. ب.. بنابراین درخواست با بندهای 5 و 6 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق بوده و ضمن تجویز اعاده‌دادرسی مستندا به ماده 274 همین قانون رسیدگی مجدد به یکی از شعب هم‌عرض دادگاه صادرکننده رای مورد درخواست اعاده‌دادرسی در استان... ارجاع می‌گردد. شعبه --- دیوان عالی کشور - رئیس و عضو معاون سید رضا سید کریمی - رحمت اله احمدی