مرجع ابتدایی احراز سوابق ادعایی بیمه

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. شاکی در زمره مستخدمین پیمانی بوده که بر اساس نظریه هسته گزینش در تاریخ... با ادامه اشتغال وی موافقت نگردید و سپس ب. ت. ب. نامه هیأت مرکزی گزینش با رعایت غمض عین از برخی شرایط، مشارالیه اعاده به خدمت شده است و ایام دوره عدم اشتغال از... تا ...، در اجرای تبصره 3 ماده 23 آیین نامه اجرایی قانون گزینش، به عنوان سابقه خدمت تلقی و در حکم کارگزینی وی احتساب شده است، لذا با وصف پذیرش ایام مذکور به عنوان سنوات خدمت دولتی، بر اساس قوانین و مقررات حاکم و با التفات به اینکه شاکی از مستخدمین پیمانی [بوده]، و مقررات قانون تأمین اجتماعی در روابط استخدامی طرفین حاکم است، مستفاد از ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت و الزام قوه قضاییه (اداره کل امور اداری و استخدامی اداری) به پرداخت حق بیمه ایام مذکور و الزام سازمان تأمین اجتماعی به پذیرش و احتساب آن جز سنوات بیمه پردازی صادر و اعلام می‌نماید. حکم صادره طبق ماده 65 قانون مرقوم ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر است. دادرس شعبه 25 دیوان عدالت اداری - خضرایی رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اولاًـ به موجب رأی وحدت رویه شماره 720-1390/3/3 هیأت عمومی دیوان عالی کشور، در صورتی که کارفرما در ایام اشتغال بیمه شده، به تکلیف قانونی خود مطابق مقررات مواد 30 و 36 و 39 و 40 قانون تأمین اجتماعی در ارتباط با پرداخت حق بیمه سهم خود و بیمه شده در مهلت مقرر در قانون عمل ننماید و بیمه شده خواستار الزام او به انجام تکلیف پرداخت حق بیمه ایام اشتغال و پذیرش آن از سوی سازمان تأمین اجتماعی گردد، رسیدگی به موضوع در صلاحیت سازمان تأمین اجتماعی محل خواهد بود، ثانیاًـ کمیته های رسیدگی به ادعای بیمه شدگان مستقر در شعب تابعه سازمان تأمین اجتماعی ب. ت. ب. اختیاری که قانونگذار در مواد 39 و 40 و 47 و 101 و قسمت اخیر ماده 102 قانون تأمین اجتماعی به این کمیته ها تفویض نموده، بر اساس معیارهای قانون از جمله ارسال لیست از سوی کارفرما، گزارش بازرسان تأمین اجتماعی و یا بازرسی، از دفاتر قانونی میزان و چگونگی سابقه بیمه ای افراد را احراز می نمایند، ثالثاًـ با عنایت به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و با عنایت به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و 3 قانون فوق الاشعار و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون در صلاحیت مراجع اختلاف کارگر و کارفرما قرار دارد و چنانچه این مراجع کارفرما را ملزم به پرداخت حق بیمه د. ح. کارگر نمایند، برابر ماده 166 قانون کار آرای قطعی صادره از این مراجع لازم الاجرا بوده و سازمان تأمین اجتماعی نیز در چارچوب آن قسمت از آرای مراجع حل اختلاف که در ارتباط با وظایف و مسئولیت های این سازمان است می باید آن را مرعی دارد، لذا بنابه جهات فوق شعبه با وارد دانستن ایرادات و اعتراضات تجدیدنظرخواه، دادنامه معترضٌ به که در غیر مورد و محل قانونی خود صادر گردیده را با استناد به ماده 71 قانون دیوان نقض و با اجازه حاصله از ماده 48 قانون تشکیلات و‌ آیین دادرسی دیوان، قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی کمیته بررسی سوابق بیمه ای سازمان تامین اجتماعی تهران صادر و اعلام می گردد. قرار صادره طبق رأی وحدت رویه شماره 126-1393/2/15 هیأت عمومی دیوان قطعی م. ب.. رییس و مستشار شعبه ششم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری مهدوی - دلاوری فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی مرجع ابتدایی احراز سوابق ادعایی بیمه در تاریخ 29 اردیبهشت 1394، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به شکایت یک مستخدم پیمانی رسیدگی نمود که به دلیل نظریه هسته گزینش از ادامه اشتغال خود منع شده بود. پس از مدتی، این فرد به خدمت اعاده گردید و ایام عدم اشتغال او به عنوان سابقه خدمت محسوب شد. بر اساس تبصره 3 ماده 23 آیین‌نامه اجرایی قانون گزینش، دیوان حکم به الزام قوه قضاییه به پرداخت حق بیمه ایام مذکور و همچنین الزام سازمان تامین اجتماعی به احتساب آن به عنوان سنوات بیمه‌پردازی صادر کرد. این حکم قابلیت تجدیدنظر در مدت بیست روز را داشت. در مرحله تجدیدنظر، دیوان با استناد به رای وحدت رویه شماره 720 و مواد قانونی مرتبط با قانون تامین اجتماعی، به این نتیجه رسید که صلاحیت رسیدگی به موضوع بر عهده سازمان تامین اجتماعی است. لذا، دادنامه بدوی نقض و قرار عدم صلاحیت صادر گردید. این قرار بر اساس رای وحدت رویه شماره 126، قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/29 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: کمیته های رسیدگی به ادعای بیمه شدگان مستقر در شعب تابعه سازمان تامین اجتماعی براساس معیارهای قانون از جمله ارسال لیست از سوی کارفرما،گزارش بازرسان تامین اجتماعی و یا بازرسی از دفاتر قانونی، میزان و چگونگی سابقه بیمه ای افراد را احراز می کنند. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. شاکی در زمره مستخدمین پیمانی بوده که بر اساس نظریه هسته گزینش در تاریخ... با ادامه اشتغال وی موافقت نگردید و سپس ب. ت. ب. نامه هیات مرکزی گزینش با رعایت غمض عین از برخی شرایط، مشارالیه اعاده به خدمت شده است و ایام دوره عدم اشتغال از... تا...، در اجرای تبصره 3 ماده 23 آیین‌نامه اجرایی قانون گزینش، به عنوان سابقه خدمت تلقی و در حکم کارگزینی وی احتساب شده است، لذا با وصف پذیرش ایام مذکور به عنوان سنوات خدمت دولتی، بر اساس قوانین و مقررات حاکم و با التفات به اینکه شاکی از مستخدمین پیمانی [بوده]، و مقررات قانون تامین اجتماعی در روابط استخدامی طرفین حاکم است، مستفاد از ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت و الزام قوه قضاییه (اداره کل امور اداری و استخدامی اداری) به پرداخت حق بیمه ایام مذکور و الزام سازمان تامین اجتماعی به پذیرش و احتساب آن جز سنوات بیمه پردازی صادر و اعلام می‌نماید. حکم صادره طبق ماده 65 قانون مرقوم ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ، قابل تجدیدنظر است. دادرس شعبه --- دیوان عدالت اداری - خضرایی رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اولا- به موجب رای وحدت رویه شماره 720 - 1390/03/03 هیات عمومی دیوان عالی کشور، در صورتی که کارفرما در ایام اشتغال بیمه شده، به تکلیف قانونی خود مطابق مقررات مواد 30 و 36 و 39 و 40 قانون تامین اجتماعی در ارتباط با پرداخت حق بیمه سهم خود و بیمه شده در مهلت مقرر در قانون عمل ننماید و بیمه شده خواستار الزام او به انجام تکلیف پرداخت حق بیمه ایام اشتغال و پذیرش آن از سوی سازمان تامین اجتماعی گردد، رسیدگی به موضوع در صلاحیت سازمان تامین اجتماعی محل خواهد بود، ثانیا- کمیته های رسیدگی به ادعای بیمه شدگان مستقر در شعب تابعه سازمان تامین اجتماعی ب. ت. ب. اختیاری که قانونگذار در مواد 39 و 40 و 47 و 101 و قسمت اخیر ماده 102 قانون تامین اجتماعی به این کمیته ها تفویض نموده، بر اساس معیارهای قانون از جمله ارسال لیست از سوی کارفرما، گزارش بازرسان تامین اجتماعی و یا بازرسی، از دفاتر قانونی میزان و چگونگی سابقه بیمه ای افراد را احراز می نمایند، ثالثا- با عنایت به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و با عنایت به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و 3 قانون فوق الاشعار و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون در صلاحیت مراجع اختلاف کارگر و کارفرما قرار دارد و چنانچه این مراجع کارفرما را ملزم به پرداخت حق بیمه د. ح. کارگر نمایند، برابر ماده 166 قانون کار آرای قطعی صادره از این مراجع لازم الاجرا بوده و سازمان تامین اجتماعی نیز در چارچوب آن قسمت از آرای مراجع حل اختلاف که در ارتباط با وظایف و مسئولیت های این سازمان است می باید آن را مرعی دارد، لذا بنابه جهات فوق شعبه با وارد دانستن ایرادات و اعتراضات تجدیدنظرخواه، دادنامه معترضٌ به که در غیر مورد و محل قانونی خود صادر گردیده را با استناد به ماده 71 قانون دیوان نقض و با اجازه حاصله از ماده 48 قانون تشکیلات و‌ آیین دادرسی دیوان، قرار عدم صلاحیت به اعتبار و شایستگی کمیته بررسی سوابق بیمه ای سازمان تامین اجتماعی تهران صادر و اعلام می‌گردد. قرار صادره طبق رای وحدت رویه شماره 126 - 1393/02/15 هیات عمومی دیوان قطعی م. ب..