مرجع صالح رسیدگی به جرایم دارای مجازات قصاص جرح

رأی خلاصه جریان پرونده الف. به اتهام ایراد ضرب‌وجرح عمدی بر علیه ح. به دادسرای حوزه قضایی ب. شکایت نموده و شکوائیه جهت تکمیل تحقیقات به نیروی انتظامی ارسال شد و پس از تعرفه شاکی به پزشکی قانونی مرجع مذکور اعلام داشته انگشت دوم و سوم دست چپ بر اثر اصابت جسم سخت قطع شده است در خصوص سایر صدمات مجدداً اظهارنظر خواهد شد. سپس در اظهارنظر نهایی اعلام داشته آسیب‌های وارده عبارت‌اند از 1- آسیب شدید بافت انگشتان دوم و سوم دست چپ 2- پارگی تاندون جمع کننده و بازکننده و عصب انگشتان دوّم و سوم دست چپ 3- پارگی (سمحاق) انگشت چهارم دست چپ 4- کنده شدن ناخن دوم و سوم دست چپ بارویش مجدد و در پایان درمان اعلام کرده گواهی‌های قبلی کان لم یکن تلقی گردد. پرونده پس از تکمیل تحقیقات در دادسرا با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست به دادگاه عمومی جزایی ارسال و به شعبه 104 دادگاه عمومی جزایی حوزه قضایی ب. ارجاع گردیده است و آن شعبه پس از اخذ توضیح از مطلعین و متهم و اخذ آخرین دفاع از وی به لحاظ درخواست قصاص از جانب شاکی ضمن عدول از اخذ آخرین دفاع مستنداً به تبصرۀ ماده 4 و تبصره 1 ماده 20 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی دادگاه‌های کیفری استان صادر و پرونده را به آن مرجع ارسال داشته است. مرجع مذکور پس از تشکیل جلسه در تاریخ 1393/11/18 با نظر اکثریت، با استدلال به اینکه مطابق تبصرۀ 1 مادۀ 20 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب صرفاً رسیدگی به جرائمی که مجازات قانونی آن‌ها قصاص نفس و قصاص عضو بوده، در صلاحیت دادگاه‌های کیفری استان دانسته است و نه قصاص جرح. لذا ضمن نفی صلاحیت از خود و مستنداً به تبصرۀ مادۀ 4 قانون مذکور، قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی شعبه 104 دادگاه جزایی ب. صادر و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته و پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است. (نظر اقلیت چون ناخن کنده‌شده واجد قصاص عضو است و محاکم کیفری استان ذی‌صلاح می‌باشند) هیئت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده و چنین رأی می‌دهد. رأی شعبه دیوان عالی کشور مطابق نظر نهایی پزشکی قانونی ب. به شماره 662/17/92/1/4821/1 مورخ 1393/02/30 انگشتان دوّم و سوم شاکی آسیب شدید دیده و قطع نگردیده و اگر خواهان قصاص باشد، قصاص جرح تلقی می‌شود نه قصاص عضو. بناء علی‌هذا استدلال و استناد دادگاه کیفری استان به تبصره 1 مادۀ 20 و تبصرۀ مادۀ 4 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب در صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی دادگاه عمومی جزایی ب. موجه و صائب تشخیص و به صلاحیت رسیدگی مرجع اخیرالذکر طبق مادۀ 28 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی حل اختلاف می‌گردد و مقرر می‌دارد پرونده به مرجع مربوطه اعاده شود. شعبه اول دیوان عالی کشور- عضو معاون حسین اکبری- عنایت حیاتی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی مرجع صالح رسیدگی به جرایم دارای مجازات قصاص جرح در تاریخ 11 خرداد 1394، دیوان عالی کشور دادنامه‌ای در خصوص پرونده‌ای با اتهام ایراد ضرب و جرح عمدی صادر نمود. شاکی در دادسرای مربوطه شکایت خود را مطرح کرده و اعلام کرده است که بر اثر ضربه، انگشتان دوم و سوم دست چپ او قطع شده‌اند. نظر پزشکی قانونی آسیب‌های وارده را شامل آسیب شدید بافت انگشتان و پارگی تاندون و عصب تشخیص داده است. پس از اتمام تحقیقات، پرونده به دادگاه عمومی جزایی ارجاع شد. دادگاه با استناد به تبصره 1 ماده 20 و تبصره ماده 4 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب، قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی دادگاه‌های کیفری استان صادر کرده و پرونده را به دیوان عالی کشور ارسال نمود. دیوان عالی کشور با استناد به نظر پزشکی قانونی اعلام کرد که آسیب‌ها به عنوان قصاص جرح تلقی می‌شود و نه قصاص عضو. بنابراین، قرار عدم صلاحیت دادگاه کیفری استان را موجه دانسته و پرونده را به مرجع مربوطه اعاده کرد. رای دیوان بر اساس ماده 28 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی صادر شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/03/11 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رسیدگی به جرایمی که مجازات قانونی آن ها قصاص جرح می‌باشد، در صلاحیت دادگاه عمومی جزایی است. رای خلاصه جریان پرونده الف. به اتهام ایراد ضرب‌وجرح عمدی بر علیه ح. به دادسرای حوزه قضایی ب. شکایت نموده و شکوائیه جهت تکمیل تحقیقات به نیروی انتظامی ارسال شد و پس از تعرفه شاکی به پزشکی قانونی مرجع مذکور اعلام داشته انگشت دوم و سوم دست چپ بر اثر اصابت جسم سخت قطع شده است در خصوص سایر صدمات مجددا اظهارنظر خواهد شد. سپس در اظهارنظر نهایی اعلام داشته آسیب‌های وارده عبارت‌اند از 1 - آسیب شدید بافت انگشتان دوم و سوم دست چپ 2 - پارگی تاندون جمع کننده و بازکننده و عصب انگشتان دوّم و سوم دست چپ 3 - پارگی (سمحاق) انگشت چهارم دست چپ 4 - کنده شدن ناخن دوم و سوم دست چپ بارویش مجدد و در پایان درمان اعلام کرده گواهی‌های قبلی کان لم یکن تلقی گردد. پرونده پس از تکمیل تحقیقات در دادسرا با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست به دادگاه عمومی جزایی ارسال و به شعبه --- دادگاه عمومی جزایی حوزه قضایی ب. ارجاع گردیده است و آن شعبه پس از اخذ توضیح از مطلعین و متهم و اخذ آخرین دفاع از وی به لحاظ درخواست قصاص از جانب شاکی ضمن عدول از اخذ آخرین دفاع مستندا به تبصره ماده 4 و تبصره 1 ماده 20 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی دادگاه‌های کیفری استان صادر و پرونده را به آن مرجع ارسال داشته است. مرجع مذکور پس از تشکیل جلسه در تاریخ 1393/11/18 با نظر اکثریت، با استدلال به اینکه مطابق تبصره 1 ماده 20 قانون اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب صرفا رسیدگی به جرائمی که مجازات قانونی آن‌ها قصاص نفس و قصاص عضو بوده، در صلاحیت دادگاه‌های کیفری استان دانسته است و نه قصاص جرح. لذا ضمن نفی صلاحیت از خود و مستندا به تبصره ماده 4 قانون مذکور، قرار عدم صلاحیت به شایستگی رسیدگی شعبه --- دادگاه جزایی ب. صادر و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته و پرونده به این شعبه ارجاع گردیده است. (نظر اقلیت چون ناخن کنده‌شده واجد قصاص عضو است و محاکم کیفری استان ذی‌صلاح می‌باشند) هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرائت گزارش آقای … ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده و چنین رای می‌دهد. رای شعبه دیوان عالی کشور