مسئول دریافت و الزام کارفرمایان به پرداخت حق بیمه

رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اولاً طبق بند الف ماده 4 قانون تأمین اجتماعی هر شخصی که در برابر دریافت حقوق کار می کند مشمول مقررات تأمین اجتماعی است.ثانیاً حسب ماده 36 قانون فوق عدم پرداخت حق بیمه تأخیر در پرداخت آن به وسیله کارفرما رافع مسئولیت سازمان تأمین اجتماعی در برابر شاغلین نمی باشد. ثالثاً دریافت حق بیمه از کارفرمایان از وظایف قانونی سازمان تأمین اجتماعی است. رابعاً رأی وحدت رویه شماره 720 مورخ 90/03/20 هیأت عمومی دیوان عالی کشور اصدار گردیده و در بیان این است که سازمان تأمین اجتماعی متولی دریافت و الزام کارفرمایان به پرداخت و واریز حق بیمه م. ب..بنابراین در جائی که تخلف کارفرما محرز است و سازمان تأمین اجتماعی به وظیفه قانونی خود عمل ننماید موضوع خواسته در اجرای ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92 قابل رسیدگی در دیوان عدالت اداری م. ب.. بنابراین حکم به ورود شکایت و الزام خوانده ردیف اول، ارتش جمهوری اسلامی ایران به واریزی حق بیمه شاکی از مورخ 60/01/01 لغایت 65/01/01 به حساب سازمان تأمین اجتماعی و الزام سازمان تأمین اجتماعی به دریافت حق بیمه و محاسبه دوران مذکور به عنوان سنوات پرداخت حق بیمه صادر و اعلام می گردد. رأی صادره ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان م. ب.. دادرس شعبه 5 دیوان عدالت اداری - خلیل زاده رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اعتراضات تجدید نظرخواهی به کیفیتی نیست که اساس استنباط شعبه بدوی را مخدوش نماید و یا سبب تزلزل و نتیجتا نقض رای معترض عنه شود و از آنجایی که دادنامه مورد اعتراض منطبق با موازین قانونی اصدار یافته و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز عاری از اشکال و ایراد م. ب.. لذا با رد درخواست تجدید نظرخواهی مستنداً به ماده 71 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رأی معترض عنه عینا تأیید و استوار می گردد. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه دوم تجدید نظر دیوان عدالت اداری شریعت فر ـ محمدی فهرست شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری نقد رأی مسئول دریافت و الزام کارفرمایان به پرداخت حق بیمه در تاریخ 27 تیرماه 1395، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایت از یک نهاد نظامی و سازمان تامین اجتماعی پرداخت. موضوع شکایت، الزام کارفرما به واریز حق بیمه مربوط به دوره زمانی از 1 فروردین 1360 تا 1 فروردین 1365 بود. دیوان با استناد به بند الف ماده 4 و ماده 36 قانون تامین اجتماعی، مسئولیت سازمان تامین اجتماعی در دریافت حق بیمه و عدم رفع مسئولیت آن در صورت عدم پرداخت حق بیمه توسط کارفرما را تایید کرد. همچنین، به استناد رای وحدت رویه شماره 720، دیوان حکم به الزام خوانده به واریز حق بیمه و محاسبه آن به عنوان سنوات پرداخت حق بیمه صادر نمود. رای بدوی به مدت بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، شعبه دوم دیوان با رد اعتراضات، رای بدوی را تایید و اعلام کرد که رای صادره قطعی است. این تصمیمات بر اساس ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 اتخاذ شده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/04/27 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: سازمان تامین اجتماعی متولی دریافت و الزام کارفرمایان به پرداخت و واریز حق بیمه م. ب.. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اولا طبق بند الف ماده 4 قانون تامین اجتماعی هر شخصی که در برابر دریافت حقوق کار می کند مشمول مقررات تامین اجتماعی است.ثانیا حسب ماده 36 قانون فوق عدم پرداخت حق بیمه تاخیر در پرداخت آن به وسیله کارفرما رافع مسئولیت سازمان تامین اجتماعی در برابر شاغلین نمی‌باشد. ثالثا دریافت حق بیمه از کارفرمایان از وظایف قانونی سازمان تامین اجتماعی است. رابعا رای وحدت رویه شماره 720 مورخ 90/03/20 هیات عمومی دیوان عالی کشور اصدار گردیده و در بیان این است که سازمان تامین اجتماعی متولی دریافت و الزام کارفرمایان به پرداخت و واریز حق بیمه م. ب..بنابراین در جائی که تخلف کارفرما محرز است و سازمان تامین اجتماعی به وظیفه قانونی خود عمل ننماید موضوع خواسته در اجرای ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 92 قابل رسیدگی در دیوان عدالت اداری م. ب.. بنابراین حکم به ورود شکایت و الزام خوانده ردیف اول، ارتش جمهوری اسلامی ایران به واریزی حق بیمه شاکی از مورخ 60/01/01 لغایت 65/01/01 به حساب سازمان تامین اجتماعی و الزام سازمان تامین اجتماعی به دریافت حق بیمه و محاسبه دوران مذکور به عنوان سنوات پرداخت حق بیمه صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدید نظرخواهی در شعب تجدید نظر دیوان م. ب.. دادرس شعبه --- دیوان عدالت اداری رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ن. ب. ا. اعتراضات تجدید نظرخواهی به کیفیتی نیست که اساس استنباط شعبه بدوی را مخدوش نماید و یا سبب تزلزل و نتیجتا نقض رای معترض عنه شود و از آنجایی که دادنامه مورد اعتراض منطبق با موازین قانونی اصدار یافته و از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز عاری از اشکال و ایراد م. ب.. لذا با رد درخواست تجدید نظرخواهی مستندا به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 رای معترض عنه عینا تایید و استوار می‌گردد. رای صادره قطعی است.