مسئولیت متصدی حمل و نقل

مسئولیت متصدی حمل و نقل خ. م.: در تاریخ 20 اردیبهشت 1394، دادگاه عمومی حقوقی تهران به دعوی یک شرکت علیه چند شرکت دیگر و یک بیمه‌گر به خواسته مطالبه مبلغ 221,850,000 ریال بابت خسارت وارده به کالا و هزینه‌های دادرسی رسیدگی نمود. خواهان ادعا کرد که یک دستگاه متال آنالیزر به مقصد مشخصی ارسال شده، اما کالا به گیرنده معرفی‌شده تحویل نگردیده و در حین حمل آسیب دیده است. دادگاه بدوی ب. ت. ب. عدم پوشش بیمه‌ای کالا و عدم وجود رابطه قراردادی بین خواهان و برخی از خواندگان، قرار رد دعوی را نسبت به آن‌ها صادر کرد. همچنین، با استناد به ماده 388 قانون تجارت، یکی از خواندگان را به پرداخت خسارت محکوم نمود. این رای قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی مستندات و تایید مسئولیت متصدی حمل، حکم بدوی را تایید و اعتراض ت. ن. خ. را رد کرد. رای دادگاه تجدیدنظر قطعی اعلام شد. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در قراردادهای حمل و نقل، اصل بر مسئولیت متصدی حمل است، بنابراین در دعوای مطالبه خسارت ناشی از حمل، نیازی به اثبات تقصیر متصدی حمل و نقل از سوی خواهان نیست. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی شرکت ت.الف. با وکالت خانم ه. ز.ع.الف. به طرفیت 1 - شرکت ت. 2 - شرکت ت. 3 - شرکت سهامی بیمه الف.و 4 - شرکت خدمات بیمه‌ای الف. به خواسته مطالبه مبلغ 221/850/000 ریال بابت خسارت وارده به کالا و مطالبه خسارات دادرسی به شرح متن دادخواست تقدیمی که متعاقبا آقای م.ج. به وکالت از خ. ر. د. و آقای م.د.ن. به وکالت از خوانده ردیف سوم وارد دادرسی شده‌اند و با این توضیح که وکیل خ. ا. ن. موکل مطابق بارنامه شماره 101722784 یک دستگاه متال آنالیزر را از طریق شرکت ت. به پالایشگاه ب. ارسال می‌نماید لیکن کالا تحویل آقای … ق. که در مفاد بارنامه به‌ عنوان گیرنده معرفی شده تحویل نشده و از طرفی در جریان حمل دستگاه دچار آسیب شده و میزان خسارت نیز مطابق نظریه کارشناسی مبلغ 221/850/000 ریال برآورد شده لیکن خواندگان تاکنون علیرغم مکاتبات مکرر نسبت به جبران خسارت اقدام ننموده‌اند لذا تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را دارد، نظر به محتویات پرونده و اظهارات طرفین اولا: ب. ت. ب. اینکه حسب مدافعات وکیل خوانده دوم و ب. ت. ب. محتویات پرونده، تاریخ صدور بیمه نامه بعد از تاریخ حادثه بوده و بنابراین کالا تحت پوشش بیمه نبوده و از طرفی خوانده اول نیز طرف قراردادی خواهان نمی‌باشد، بنابراین دادگاه با عنایت به عدم توجه دعوی به خواندگان اول، سوم و چهارم و به استناد بند 4 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دعوی به طرفیت خواندگان مذکور را صادر و اعلام می‌نماید. این رای ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. ثانیا: با عنایت به اینکه مدارک ابرازی خواهان از جمله تصویر مصدق قرارداد حمل و بارنامه و نظریه کارشناس تامین دلیل دلالت بر وجود رابطه قراردادی میان خواهان و خ. ر. د. (شرکت ت.) و نیز ورود خسارت در هنگام حمل را دارد و توجها به اینکه مطابق مقررات ماده 388 قانون تجارت اصل بر مسئولیت متصدی حمل بوده و خواهان نیازی به اثبات تقصیر متصدی حمل و نقل ندارد و در مانحن فیه خوانده نیز دلیلی بر وجود قوه قاهره و یا عدم بروز خسارت در هنگام حمل و نقل ارایه نداده است و مدافعات خ. م. ب. توافق طرفین به پرداخت خسارت مطابق مقررات پیمان ورشو نیز ب. ت. ب. ماده 13 شرایط و مقررات قرارداد حمل سریع السیر مندرج در ظهر بارنامه موجه نمی‌باشد چه اینکه مطابق ماده 13 خوانده با اخذ کل حق بیمه متعهد شده نسبت به بیمه نمودن کامل محموله اقدام نماید و علیرغم دریافت حق بیمه از خواهان از ایفاء تعهد استنکاف ورزیده و بنابراین از باب تسبیب نیز مسئول جبران خسارت می‌باشد، علیهذا ب. ت. ب. مراتب مذکور دادگاه با رد مدافعات وکیل خوانده دوم، دعوی خ. ر. و. تشخیص و خ. ر. د. (شرکت گروه پ.) را به استناد ماده 388 قانون تجارت و مواد 198 ، 515 و 519 از قانون آیین دادرسی مدنی به پرداخت مبلغ 221/850/000 ریال بابت اصل خواسته، مبلغ 4/882/000 ریال بابت هزینه دادرسی و حق‌الوکاله وکیل م. ت. ق. د. ح. خ. محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری محسوب و ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه سی و دوم دادگاه عمومی (حقوقی) تهران - محمد عبداللهی رای دادگاه تجدیدنظر استان اعلام تجدیدنظرخواهی شرکت گروه ت. با وکالت آقای م.ج. به طرفیت شرکت ت.الف. با وکالت بعدی خانم ه. ز.ع.الف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1393/08/28 شعبه محترم --- دادگاه عمومی حقوقی تهران از جهت صدور حکم بر محکومیت شرکت مذکور به پرداخت خسارت وارده به کالا به میزان 221/850/000 ریال موضوع تحویل یک دستگاه متال آنالیزر که از طریق کارشناسی برآورد شده است پس از بررسی مجدد قضیه و ملاحظه مستندات موجود، واجد محمل و توجیه قانونی نیست زیرا برغم ایراد به نوع کارشناسی انجام یافته در شورای حل اختلاف لکن اولا اساس بروز خسارت وسیله متصدی حمل (شرکت ت. ن. خ.) به دلالت نامه مورخ 1392/06/16 شرکت معترض به اعتبار اعلام آن به شرکت بیمه به منظور پرداخت خسارت قرین پذیرش قرار گرفته که دیگر مکاتبات در این خصوص نیز موید آن م. ب. ثانیا در هر حال آنچه که حین بازدید کالا در قسمت انبار کالای پالایشگاه ب. پس از انتقال آن از سوی شرکت متصدی رخ داده شکستگی قسمتی از دستگاه مذکور بوده که برابر مقررات قرارداد حمل و نقل، مسولیت هرگونه تقصیر و حوادث مرتبط با آن بر عهده متصدی آن خواهد بود که در مانحن فیه شرکت محترم، خوانده اصلی می‌باشد، لذا به نظر مبانی و استدلال مندرج در دادنامه تجدیدنظرخواسته منطبق با موازین بوده و چون از جهت رعایت اصول و قواعد دادرسی نتیجه مورد حکم مغایرتی با مقررات ندارد لذا دادگاه مستندا به ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد اعتراض مذکور به ابرام و استواری حکم بدوی اعلام رای می‌نماید. حکم صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران علیرضا صداقتی - حمیدرضا زجاجی