مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی 1. آقای ع.ب. 2. آقای م.الف. با وکالت آقای م. ر. به‬ طرفیت آقای ….ت. به خواسته مطالبه خسارت (الزام به پرداخت مبلغ سیصد و بیست میلیون ریال وجه التزام موضوع قرارداد به ‬شماره 1429 مورخ 1385/8/14 و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال موضوع ظهر قرارداد مرقوم به انضمام هزینه دادرسی و تأخیر تأدیه از اردیبهشت 1386 لغایت تاریخ صدور حکم و اجرای آن به مبلغ 320/000/000 ریال که وکیل خواهان اظهار داشتند: موکلین به حکایت قرارداد شماره 1429 مورخه 1385/8/14 که تصویر مصدق آن پیوست می‌باشد، به ‬عنوان سازنده، مبادرت به انعقاد قرارداد مشارکت با خوانده به عنوان مالک نموده‌اند تا ب. ت. ب. شرایط مندرج در قرارداد، نهایتاً هر یک مالک قسمتی از ساختمان احداثی گردند، لیکن خوانده، مالک پلاک ثبتی ... بخش 11 تهران، با وجود تعهدات قراردادی مبادرت به فسخ قرارداد به استناد توافق مندرج در ظهر قرارداد فوق‬ الاشاره نمود (دادخواست فسخ و دادنامه صادره به شماره 38&gt;1388/1/29 صادره از شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران در خصوص فسخ قرارداد به پیوست تقدیم می‌گردد). لذا ب. ت. ب. اینکه شرط مندرج در ظهر قرارداد {با این عبارت&#34;... مبلغ سیصد میلیون ریال معادل سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی بین طرفین م. ب.&#34; } که خوانده با تمسک به آن از انجام تعهدات قراردادی تخطی نموده و نیز در مقام اعمال، ابراز و تأیید قضایی آن برآمده همراه با چنین قیدی است که مشروط‬ له می‌بایست مبلغ سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی به طرف مقابل پرداخت نماید و شرط مذکور به صورت یک کل تجزیه ناپذیر و مجموعه واحد مورد استناد و استفاده خوانده قرارگرفته بدین ترتیب محکومیت ایشان به پرداخت مبلغ سی و دو میلیون تومان (سی میلیون تومان خسارت پشیمانی و دو میلیون تومان وجه پرداختی از ناحیه موکلین به خوانده حسب ظهر قرارداد) به همراه هزینه دادرسی، حق ‬الوکاله وکیل و خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ اعمال حق فسخ (اردیبهشت سال 1386 وفق قوانین و مقررات معتبر از جمله مواد 230،228،221،10 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی) مورد تقاضاست. پس از جری تشریفات قانونی و دعوت از اصحاب دعوی نظر به اعلام فسخ قرارداد از سوی خوانده و تأیید آن به‬ موجب دادنامه قطعی شماره 38 مورخه 1388/1/29 صادره از شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران و ب. ت. ب. مفاد ظهر قرارداد عادی مشارکت تنظیمی میان خواهان‬ها و خوانده دعوی دادگاه خواسته خواهان را مقرون به صحت تشخیص و به ‬استناد مواد 10 و 219 و 220 و 223 و مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال بابت وجه التزام ناشی از قرارداد و به ‬استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a> پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد به ‬لحاظ فسخ قرارداد فی‬مابین و پرداخت مبلغ 6/474/000 ریال بابت هزینه دادرسی و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست 1392/9/16 لغایت اجرای حکم د. ح. خ.‬ها صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر‬خواهی در دادگاه‬های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران حیدری رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ….ت. به‬ طرفیت 1- آقای ع.ب. 2- آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. نسبت به قسمت‌های اخیر دادنامه شماره 00083-1393/2/6 صادره از شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم به محکومیت تجدیدنظر‬خواه به مبلغ 20/000/000 ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد به‬ لحاظ فسخ قرارداد فی‬مابین و نیز پرداخت خسارت تأخیر تأدیه نسبت به مبلغ سیصد میلیون ریال وجه التزام راجع به فسخ قرارداد شماره 1429-1385/8/14 از تاریخ تقدیم دادخواست (1392/9/16) لغایت اجرای حکم د. ح. خ.‬ها م. ب. ب. ت. ب. محتویات و مندرجات پرونده خصوصاً تصویر ارائه شده مبنی بر اینکه تجدیدنظر‬خواه مبلغ 20/000/000 ریال را تقدیم بنگاه نموده است و در رابطه با خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام مندرج در قرارداد فی‬مابین که خود خسارت است خارج از مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. علی‬هذا با عنایت به مراتب مذکور دادگاه به استناد ماده 2 و 522 و قسمت اول ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و <a class="artref" href="/ماده/ماده-282-a_0815110235928">ماده 282 قانون مدنی</a> ضمن نقض قسمت‌های اخیر دادنامه معترض‬ عنه قرار عدم استماع دعوی خواهان‬های نخستین را نسبت به آن‬ها صادر و اعلام می‌نماید و در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ب. 2- آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. به‬ طرفیت آقای ….ت. نسبت به قسمت اخیر دادنامه شماره 00083-1393/2/6 صادره از شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست (1392/9/16) لغایت اجرای حکم م. ب. که تجدیدنظر‬خ. ن. ب. تاریخ خسارت تأخیر تأدیه معترض می‌باشند ب. ت. ب. محتویات و مندرجات پرونده خصوصاً اینکه اصل خواسته، خسارت م. ب. و خسارت تأخیر تأدیه از خسارت‬ تأمل دارد چه رسد به زمان خسارت تأخیر تأدیه علی‬هذا با عنایت به مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی اعتراض تجدیدنظر‬خ. ن. ب. این قسمت از دادنامه وارد و موجه نیست زیرا اعتراض مدلل و موجهی که موجبات نقض این قسمت از دادنامه معترض‬ عنه را فراهم نماید به‬ عمل نیاورده دادگاه به استناد ماده 2 و 341 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظر‬خواهان قرار عدم استماع این قسمت از خواسته خواهان‬ های نخستین را صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 33 دادگاه تجدیدنظر استان تهران خیری – مرادی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه خسارت تأخیر تأدیه از وجه التزام موضوع این پرونده به دعوی مطالبه خسارت ناشی از فسخ قرارداد مشارکت میان طرفین مربوط می‌شود که شامل مبلغ سیصد و بیست میلیون ریال به عنوان وجه التزام و بیست میلیون ریال به عنوان وجه بلاعوض ذکر شده در ظهر قرارداد است. خ. ه. بر اساس توافق مندرج در قرارداد، ادعا می‌کنند که خوانده به تعهدات خود عمل نکرده است. &lt;br&gt;دادگاه بدوی با استناد به مواد مرتبط از قانون آیین دادرسی مدنی و قانون مدنی، خوانده را به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال و بیست میلیون ریال به همراه هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه محکوم نمود. &lt;br&gt;در مرحله تجدیدنظر، تجدیدنظرخواهی خوانده نسبت به مبلغ بیست میلیون ریال و خسارت تاخیر تادیه مورد بررسی قرار گرفت. دادگاه تجدیدنظر با استناد به مواد قانونی مربوطه، قرار عدم استماع دعوی نسبت به مبلغ بیست میلیون ریال را صادر و اعتراض خ. ه. نسبت به خسارت تاخیر تادیه را رد کرد. رای صادره از دادگاه تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/20 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: خسارت تاخیر تادیه از وجه التزام که خود ماهیت خسارت دارد، قابل مطالبه نیست. در خصوص دعوی 1 . آقای ع.ب. 2 . آقای م.الف. با وکالت آقای م. ر. به‌ طرفیت آقای ….ت. به خواسته مطالبه خسارت (الزام به پرداخت مبلغ سیصد و بیست میلیون ریال وجه التزام موضوع قرارداد به ‌شماره 1429 مورخ 1385/08/14 و پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال موضوع ظهر قرارداد مرقوم به انضمام هزینه دادرسی و تاخیر تادیه از اردیبهشت 1386 لغایت تاریخ صدور حکم و اجرای آن به مبلغ 320/000/000 ریال که وکیل خواهان اظهار داشتند: موکلین به حکایت قرارداد شماره 1429 مورخه 1385/08/14 که تصویر مصدق آن پیوست می‌باشد، به ‌عنوان سازنده، مبادرت به انعقاد قرارداد مشارکت با خوانده به عنوان مالک نموده‌اند تا ب. ت. ب. شرایط مندرج در قرارداد، نهایتا هر یک مالک قسمتی از ساختمان احداثی گردند، لیکن خوانده، مالک پلاک ثبتی... بخش --- تهران، با وجود تعهدات قراردادی مبادرت به فسخ قرارداد به استناد توافق مندرج در ظهر قرارداد فوق‌ الاشاره نمود (دادخواست فسخ و دادنامه صادره به شماره 38 &gt; 1388/01/29 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران در خصوص فسخ قرارداد به پیوست تقدیم می‌گردد). لذا ب. ت. ب. اینکه شرط مندرج در ظهر قرارداد {با این عبارت... مبلغ سیصد میلیون ریال معادل سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی بین طرفین م. ب. } که خوانده با تمسک به آن از انجام تعهدات قراردادی تخطی نموده و نیز در مقام اعمال، ابراز و تایید قضایی آن برآمده همراه با چنین قیدی است که مشروط‌ له می‌بایست مبلغ سی میلیون تومان بابت خسارت پشیمانی به طرف مقابل پرداخت نماید و شرط مذکور به صورت یک کل تجزیه ناپذیر و مجموعه واحد مورد استناد و استفاده خوانده قرارگرفته بدین ترتیب محکومیت ایشان به پرداخت مبلغ سی و دو میلیون تومان (سی میلیون تومان خسارت پشیمانی و دو میلیون تومان وجه پرداختی از ناحیه موکلین به خوانده حسب ظهر قرارداد) به همراه هزینه دادرسی، حق ‌الوکاله وکیل و خسارت تاخیر تادیه از تاریخ اعمال حق فسخ (اردیبهشت سال 1386 وفق قوانین و مقررات معتبر از جمله مواد 230 ، 228 ، 221 ، 10 قانون مدنی و مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی) مورد تقاضاست. پس از جری تشریفات قانونی و دعوت از اصحاب دعوی نظر به اعلام فسخ قرارداد از سوی خوانده و تایید آن به‌ موجب دادنامه قطعی شماره 38 مورخه 1388/01/29 صادره از شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران و ب. ت. ب. مفاد ظهر قرارداد عادی مشارکت تنظیمی میان خ. ه. و خوانده دعوی دادگاه خواسته خواهان را مقرون به صحت تشخیص و به ‌استناد مواد 10 و 219 و 220 و 223 و مواد 198 و 515 و 519 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ سیصد میلیون ریال بابت وجه التزام ناشی از قرارداد و به ‌استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-265-a_0815110235911">ماده 265 قانون مدنی</a> پرداخت مبلغ بیست میلیون ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد به ‌لحاظ فسخ قرارداد فی‌مابین و پرداخت مبلغ 6/474/000 ریال بابت هزینه دادرسی و نیز پرداخت خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست 1392/09/16 لغایت اجرای حکم د. ح. خ. ه. صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر‌خواهی در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ….ت. به‌ طرفیت 1 - آقای ع.ب. 2 - آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. نسبت به قسمت‌های اخیر دادنامه شماره --- - 1393/02/06 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن صدور حکم به محکومیت ت. ن. خ. به مبلغ 20/000/000 ریال بابت وجه بلاعوض موضوع ظهر قرارداد به‌ لحاظ فسخ قرارداد فی‌مابین و نیز پرداخت خسارت تاخیر تادیه نسبت به مبلغ سیصد میلیون ریال وجه التزام راجع به فسخ قرارداد شماره 1429 - 1385/08/14 از تاریخ تقدیم دادخواست ( 1392/09/16 ) لغایت اجرای حکم د. ح. خ. ه. م. ب. ب. ت. ب. محتویات و مندرجات پرونده خصوصا تصویر ارائه شده مبنی بر اینکه ت. ن. خ. مبلغ 20/000/000 ریال را تقدیم بنگاه نموده است و در رابطه با خسارت تاخیر تادیه از وجه التزام مندرج در قرارداد فی‌مابین که خود خسارت است خارج از مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی م. ب. علی‌هذا با عنایت به مراتب مذکور دادگاه به استناد ماده 2 و 522 و قسمت اول ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی و <a class="artref" href="/ماده/ماده-282-a_0815110235928">ماده 282 قانون مدنی</a> ضمن نقض قسمت‌های اخیر دادنامه معترض‌ عنه قرار عدم استماع دعوی خواهان‌های نخستین را نسبت به آن‌ها صادر و اعلام می‌نماید و در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ع.ب. 2 - آقای م.الف. با وکالت آقای م.ر. به‌ طرفیت آقای ….ت. نسبت به قسمت اخیر دادنامه شماره --- - 1393/02/06 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که متضمن خسارت تاخیر تادیه از تاریخ تقدیم دادخواست ( 1392/09/16 ) لغایت اجرای حکم م. ب. که تجدیدنظر‌خ. ن. ب. تاریخ خسارت تاخیر تادیه معترض می‌باشند ب. ت. ب. محتویات و مندرجات پرونده خصوصا اینکه اصل خواسته، خسارت م. ب. و خسارت تاخیر تادیه از خسارت‌ تامل دارد چه رسد به زمان خسارت تاخیر تادیه علی‌هذا با عنایت به مفاد ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی اعتراض تجدیدنظر‌خ. ن. ب. این قسمت از دادنامه وارد و موجه نیست زیرا اعتراض مدلل و موجهی که موجبات نقض این قسمت از دادنامه معترض‌ عنه را فراهم نماید به‌ عمل نیاورده دادگاه به استناد ماده 2 و 341 و 522 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن رد درخواست تجدیدنظر‌خواهان قرار عدم استماع این قسمت از خواسته خواهان‌ های نخستین را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران در تاریخ 31 تیر 1393، دادگاه بدوی به دعوی مطرح‌شده رسیدگی کرد که خواسته آن الزام به پرداخت خسارت ناشی از عدم تحویل مبیع و وجه التزام به عدم تنظیم سند رسمی بود. خواهان ادعا نمود که خواندگان بر اساس مبایعه‌نامه، آپارتمانی را به وی فروخته و در موعد مقرر (30 اردیبهشت 1386) آن را تحویل نداده‌اند. در نتیجه، خواهان خواستار پرداخت 318,000,000 ریال خسارت و هزینه‌های دادرسی گردید. &lt;br&gt;دادگاه با استناد به مواد 10 و 219 و 230 قانون مدنی، خواسته را تایید و خواندگان را به پرداخت خسارت محکوم کرد، اما دعوی مربوط به خسارت تاخیر تادیه را رد نمود. همچنین، درخواست تامین خواسته به دلیل عدم تودیع خسارت نیز رد شد. رای بدوی ظرف 20 روز قابل واخواهی و در صورت انقضای مهلت، قابل تجدیدنظر بود.&lt;br&gt;پس از آن، دادگاه تجدیدنظر استان به تجدیدنظرخواهی‌های طرفین رسیدگی کرده و با تاکید بر عدم وجود دلایل قانونی برای نقض رای بدوی، آن را تایید نمود. دادگاه تصریح کرد که عدم ایفای تعهد از سوی خواهان در انتقال سند رسمی مانع از مطالبه خسارت از جانب وی است و سایر تجدیدنظرخواهی‌ها نیز به دلیل عدم صلاحیت قانونی رد شد. رای دادگاه تجدیدنظر قطعی اعلام گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/04/31 پیام: مطالبه خسارت تاخیر تادیه از وجه التزام ناشی از عدم ایفاء تعهد، مغایر موازین شرعی و مقررات قانونی است. در خصوص دعوی خواهان آقای غ.م. با وکالت آقای م.م. و آقای م.ش. به طرفیت خواندگان خانم ز.م. و خانم ف.م. و خانم م.م. و آقای ح.م. و خانم ف.م. به خواسته الزام خواندگان به پرداخت خسارت عدم تحویل به موقع مبیع موضوع بند 9 - 4 مبایعه نامه (به مبلغ 318/000/000 ریال) و الزام خواندگان به پرداخت خسارت وجه التزام عدم تنظیم سند رسمی انتقال از تاریخ 10/9/89 الی تنظیم سند رسمی و مطالبه کلیه خسارات دادرسی و تاخیر تادیه و تامین خواسته، دادگاه باملاحظه مبایعه نامه عادی مورخ 24/8/85 مشاهده می‌نماید خواندگان به موجب مستند مدرکیه ابرازی، آپارتمان مورد نزاع را به خواهان فروخته اند که اصالت مفاد و مندرجات و امضائات ذیل آن، به لحاظ عدم تعرض خواندگان محرز م. ب. و مطابق بند 9 - 4 قرارداد مقرر شده، مورد معامله از سوی خواندگان در تاریخ 30/2/86 تحویل گردد و در صورت عدم ایفای تعهد از سوی فروشنده بابت هر روز تاخیر در تحویل مبیع مبلغ سیصد هزار ریال به خواهان بپردازند که به دلالت مندرجات متمم مورخ 9/12/88 مبایعه نامه که بر انجام تعهد فروشنده در تحویل مبیع در مورخ 9/12/88 حکایت دارد و خواندگان به تعهد خود در موعد مقرر، عمل ننموده‌اند و اینکه شرط مذکور، بر اساس اصل حاکمیت اراده طرفین بین متعاملین لازم الاتباع م. ب. و با عنایت به عدم دفاع یا ایراد خواندگان و تحقق شرط یادشده، دادگاه دعوی خواهان را ثابت تشخیص و مستندا به مواد 10 و 219 و 230 قانون مدنی حکم به محکومیت خواندگان به پرداخت مبلغ 318/000/000 ریال بابت خسارت تاخیر در تحویل مبیع از تاریخ 30/2/86 لغایت 9/12/88 و همچنین از باب تسبیب به پرداخت مبلغ 6/311/000 ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ 8/832/000 ریال بابت حق الوکاله وکیل د. ح. خواهان، صادر و اعلام می‌نماید و در خصوص مطالبه خسارت تاخیر تادیه مبلغ محکومٌ به، ن. ب. ا. مطالبه اصل مبلغ خواسته، در واقع به عنوان خسارت است نه وجه رایج و مطالبه خسارت تاخیر تادیه آن، از مصادیق دریافت خسارت بر خسارت م. ب. که شرعا جایز و قانونی نمی‌باشد، لذا دادگاه از این حیث حکم به بطلان آن صادر و اعلام می‌نماید. اما در خصوص خواسته ردیف دوم ن. ب. ا. مطابق بند 2 - 4 قرارداد مزبور و مندرجات متمم مربوط به آن مقرر گردیده طرفین دعوی در مورخ 10/9/89 در دفتر اسناد رسمی شماره... تهران جهت انتقال سند رسمی حاضر شوند که به دلالت گواهی صادره از دفترخانه مزبور فروشنده آقای ح.م. در موعد مقرر در دفترخانه حاضر گردیده و نامه های مبنی بر توضیحات مربوط به مبایعه نامه تسلیم دفترخانه نموده که این امر بیانگر آن است که عدم انتقال سند از سوی نامبرده، به لحاظ اختلاف در قسمت توضیحات مربوط به مبایعه نامه مستند دعوی بوده و اینکه خواهان کلیه تعهدات خود را در این قسمت از مبایعه نامه انجام داده است، ارائه نگردیده و صرف حضور و ارائه یک فقره چک بانکی دلیلی بر ایفاء تعهد از سوی خریدار نبوده و خواهان مادامی که به تعهد خویش عمل ننموده باشد، حق مطالبه خسارت موردتوافق را ندارد و گواهی صادره از سوی دفترخانه، نشانگر آن است که خواهان به تعهدات خود در قبال فروشنده عمل ننموده است. بنابراین دادگاه دعوی خواهان را در این قسمت متکی به دلیل ندانسته و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی به ردّ آن انشاء حکم می‌نماید. اما در خصوص درخواست تامین خواسته ن. ب. ا. علی رغم ابلاغ اخطاریه خواهان، خسارت احتمالی موردنظر دادگاه را تودیع ننموده است لذا دادگاه به استناد تبصره ماده 118 قانون مرقوم، قرار ردّ درخواست خواهان را صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره نسبت به محکومیت خواندگان غیابی و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل واخواهی در این دادگاه سپس با انقضای مهلت واخواهی ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب. و نسبت به ردّ دعوی حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رییس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - فرهادی تجدیدنظرخواهی مطروحه از ناحیه آقای غ.س. به وکالت از تجدیدنظر خواهان های ردیف دوم لغایت پنجم به ترتیب خانم ها: م.، ف.، ز. و ف. همگی م. به طرفیت ت. ن. خ. مربوطه آقای غ.م. موضوع تجدیدنظرخواهی وارده به شماره 107 مورخ 28/5/92 و متقابلا تجدیدنظرخواهی مطروحه از ناحیه ت. ن. خ. آقای غ.م. به طرفیت تجدیدنظر خواندگان ردیف های اول لغایت چهارم به ترتیب آقا و خانم ها ح.، ف.، ف. و ز. همگی م. موضوع تجدیدنظرخواهی وارده به شماره 101 مورخ 26/5/92 و در هردو فقره نسبت به دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 00281 مورخ 31/4/92 شعبه --- محترم دادگاه عمومی حقوقی تهران که در بخش های معترض عنه مربوطه به ترتیب بر الف) صدور حکم به محکومیت تجدیدنظر خواهان های نخست موضوع وارده به شماره 107 - 28/5/92 به پرداخت مبلغ 318/000/000 ریال بابت اصل خواسته نخست مشتمل بر خسارت قراردادی ناشی از تاخیر در تحویل مبیع موضوع قرارداد عادی بیع 24/8/85 و از تاریخ 30/2/86 لغایت 9/12/88 و با احتساب کلیه خسارات دادرسی و کلا له و د. ح. خ. بدوی آقای م. و ب) صدور حکم بر بطلان دعوی بدوی خواهان آقای غ.م. پیرامون مطالبه خسارت تاخیر تادیه در مطالبه خسارت قراردادی پیش گفته و ج) به انشاء حکم به ردّ بخش دیگری از خواسته دعوی بدوی ت. ن. خ. فقره ثانی (آقای م.) به خواسته مطالبه وجه التزام قراردادی بابت عدم تنظیم سند رسمی انتقال مبیع صدرالذکر از تاریخ 10/9/89 الی تنظیم سند رسمی و با احتساب خسارات دادرسی اشعار داشته با هیچ یک از شقوق مقررات قانونی موضوع ماده 348 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مطابقتی نداشته و مشروح لوایح تجدیدنظرخواهی نیز متضمن جهت یا جهات قانونی نقض نبوده و مفاد آن ها که فاقد تقید به هرگونه ادله شرعیه یا قانونیه است موثر در مقام نقض نمی‌باشد همچنین بر نحوه رسیدگی مرجع محترم نخستین و استدلال و استنباط قضایی مربوطه خدشه و منقصتی وارد نیست و دادنامه در هر دو بخش مطابق موازین و مقررات قانونی و محتویات و مستندات پرونده اصدار یافته و در مجموع دلیل شرعی یا قانونی بر نقض آن تقدیم و ارائه نگردیده زیرا: اولا وکیل ت. ن. خ. نخست و نیز ت. ن. خ. ثانی با تغافل از مقررات قانونی موضوع ماده 348 قانون پیش گفته، دعوی موکلین یا دعوی مربوطه خویش را مقید به هیچ یک از جهت یا جهات قانونی نقض ننموده و نه تنها در دادخواست های حاوی دعاوی مارالبیان، همچنین در لوایح اعتراضیه نیز مراتب دعاوی مطروحه را مقید به جهات قانونی اعتراض نداشته و به صرف ابراز ادعای بلاجهت و بلادلیل و صرف انتفاع و استفاده از ظرفیت تجدیدنظرخواهی به سنده و اکتفا نموده که به ترتیب مبینه دعاوی مرقوم فاقد موقعیت قانونی گردیده و صرف نظر از آن، ثانیا: پیرامون محکومیت تجدیدنظرخواهان های دعوی، موضوع وارده به شماره 107 مورخ 28/5/92 ، تخطی قراردادی مشارالیهم در تحویل مبیع محرز و مسلم بوده و مطابق بند 9 - 4 ذیل ماده 4 قرارداد عادی بیع 24/8/85 و میان طرفین متعاقدین که بالاصاله و بالوکاله مقرر گردیده 9 - 4 : «در صورت استنکاف فروشنده از تحویل مورد معامله در موعد مقرر بابت هر روز تاخیر سیصد هزار ریال 30/2/86 ... ریال به خریدار بپردازد...»; و در بخش فوقاتی قرارداد مذکور تاریخ تحویل مبیع 30/2/86 تعیین و مقرر گردیده بنابراین عدم مبادرت فروشندگان در تحویل مبیع و در موعد مقرر محرز و مسلم بوده و دلیل موجهی در عدم ایفاء تعهد مربوطه ابراز نداشته فلذا خسارت قراردادی مقرره متوجه نامبردگان بوده و در مطالبه آن از ناحیه خریدار (خواهان بدوی) رادع و مانع قانونی وجود نداشته ثالثا: دادنامه تجدیدنظرخواسته در دو بخش حاوی آراء ماهیتی سلبی در عدم پذیرش بخش هایی از خواسته دعوی خواهان بدوی (مطالبه خسارت تاخیر تادیه از خسارت قراردادی یادشده و نیز مطالبه خسارت قراردادی بابت وجه التزام ناشی از عدم ایفاء تعهد فروشندگان در تنظیم سند رسمی انتقال مبیع پیش گفته) نیز مطابق موازین و مقررات قانونی اصدار یافته زیرا: الف) مطالبه خسارات از خسارت در نظام حقوقی ما و مطابق و موازین اصولی فقهی حقوقی و قانونی موردپذیرش واقع نشده و مطالبه آن با رادع و مانع قانونی و شرعی مواجه م. ب. و ب) تعهدات طرفین در عقود معاوضی و ازجمله بیع در مقابل یکدیگر قرارگرفته و به عبارتی نسبت به یکدیگر همسنگ و هم طراز می‌باشند و نسبت به تعهدات متقابل طرفینی، طرفی می‌تواند خسارت ناشی از عدم ایفاء تعهد طرف مقابل را مطالبه نموده باشد که خود به تعهدات مربوطه درباره ی زمانی مقرره مبادرت نموده باشد و در مانحن فیه خواهان بدوی دلیل در ایفاء تعهد مربوطه (ایداع تتمه ثمن معامله) ابراز نداشته و چک ادعایی که به میزان تمام وجه مذکور نبوده موثر در مقام نمی‌باشد بناء علی هذا و با عنایت به مراتب معنونه مارالذکر، دادگاه تجدیدنظرخواهی های ابرازی بلاجهت و بلادلیل مطروحه وارد و موجه ندانسته و مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی های مطروحه، در نتیجه دادنامه معترض عنه تجدیدنظر خواسته را تایید و استوار می‌نماید. ثانیا در خصوص تجدیدنظرخواهی مطروحه از ناحیه غ.س. و به وکالت از ت. ن. خ. ردیف اول دادخواست 28/5/92 آقای ح.م. و نیز تجدیدنظرخواهی مطروحه از ناحیه غ.م. به طرفیت ت. ن. خ. ردیف پنجم دادخواست 26/5/92 خانم م.م. و نسبت به ابواب دادنامه تجدیدنظر خواسته به شماره 00281 مورخ 31/4/92 نظر به آنکه الف) فردی به نام آقای ح.م. جزء اصحاب دعوی بدوی نبوده و مشارالیه مداخله رای در دعوی مرقوم به عنوان خواهان یا خوانده نداشته و دعوی تجدیدنظرخواهی بلادلیل از ناحیه مشارالیه مطرح گردیده و ب) همچنین فردی به نام خانم م.م. جزء صحابه دعوی بدوی نبوده و مشارالیها نیز مداخله ای به عنوان خواهان یا خوانده در دعوی پیش گفته نداشته لذا طرح و اقامه دعوی تجدیدنظرخواهی به طرفیت وی نیز فاقد موقعیت قانونی و در وضعیت غیرقابل استماعی قرار داشته و چنانچه سهوی در تعرفه مشارالیهما در دعاوی تجدیدنظرخواهی های معنونه اتفاق افتاده باشد مسئول آن فرد یا افراد اقدام کننده در طرح و اقامه دعاوی مارالبیان بوده و علی رغم نارسائی معنونه هیچ گاه مراتب مورد اصلاح واقع نشده بناءعلی هذا و با عنایت به مراتب معنونه مبینه مارالذکر، دادگاه تجدیدنظرخواهی های مذکور به ترتیب الف) از ناحیه آقای ح.م. و ب) به طرفیت خانم م.م. را وارد و موجه ندانسته و مستندا به ماده 356 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی ناظر به مواد 2 ، 3 و بندهای 4 ، 7 و 8 و 10 ذیل 84 ، 89 قانون پیش گفته قرار ردّ (عدم استماع) دعاوی تجدیدنظرخواهی از ناحیه و به طرفیت مشارالیهما را صادر و اعلام می دارد. رای دادگاه قطعی است. رییس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه