مطالبه خسارت ناشی از محرومیت از منافع عین

مطالبه خسارت ناشی از محرومیت از منافع عین خ. م.: در تاریخ 22 آذر 1391، دادگاه بدوی در رسیدگی به دعوی مطروحه، نسبت به مطالبه مبلغ 4,420,000 ریال به عنوان خسارت عدم استفاده از عین مستاجره، 3,000,000 ریال بابت هزینه پارکینگ و 450,000 ریال به جهت تعویض باطری تخریب شده اتومبیل، حکم به رد دعوی نسبت به یکی از خواندگان به دلیل عدم تقصیر وی صادر نمود. همچنین، خوانده دیگر به پرداخت مبلغ 7,870,000 ریال و خسارات دادرسی محکوم شد. این حکم بر مبنای مواد 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 328 و 331 قانون مدنی صادر گردید. در مرحله واخواهی، دادگاه به بی‌حقی خواهان رای داد و ادعای خسارت ناشی از توقیف خودرو را رد کرد. تجدیدنظرخواهی خواهان منجر به نقض رای واخواسته و تایید حق خواهان در مطالبه خسارت گردید. دادگاه تجدیدنظر با استناد به مواد 348 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی، خوانده را به پرداخت مبلغ 4,420,000 ریال بابت منافع فوت شده، 3,000,000 ریال بابت هزینه پارکینگ و همچنین هزینه دادرسی محکوم نمود و پرونده را برای رسیدگی به هزینه تخریب باطری به مرجع بدوی اعاده کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/09/22 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: خسارت ناشی از محرومیت از استیفاء منافع ممکن الحصول در صورت انتساب به خوانده قابل مطالبه است. رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی خواهان ر.ب. به طرفیت خواندگان 1 - م.ت. 2 - ستاد ف س به خواسته مطالبه 1 - مبلغ 4/420/000 ریال بابت عدم استفاده از عین مستاجره 2 - مبلغ 3/000/000 ریال هزینه پارکینگ 3 - مبلغ 000/450 ریال بابت تعویض باطری تخریب شده اتومبیل پراید به شماره... که از مورخه 1387/04/16 لغایت 1390/04/16 در اجاره به شرط تملیک خواهان قرار دارد و ماهیانه که مبلغ 1/326/000 ریال پرداخت می‌نماید. به انضمام خسارات دادرسی با این توضیح که خواهان بیان نموده بدون مجوز قانونی خ. ر. د. اتومبیل پراید او را به مدت قریب سه ماه از مورخه 1388/11/19 لغایت 1389/02/29 توقیف نموده و باعث تفویت منفعت که عبارت است از استفاده از عین مستاجره و هزینه پارکینگ و تخریب باطری شده است. خ. ر. ا. به موجب لایحه شماره 89001903 مورخه 1389/08/09 دفاع نموده که توقیف و آزادی اتومبیل حسب نامه شماره 1251/16/20/581 / زم ط مورخه 1389/02/26 س م بوده و تقصیری در توقیف خودرو ندارد. خ. ر. د. در دادگاه حاضر نشده و دفاع موثری به عمل نیامده است لهذا دادگاه اولا دعوی را متوجه خ. ر. ا. نمی داند زیرا خوانده مذکور مرتکب تقصیری که موجب بروز خسارت گردد نشده است. لذا مستندا به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر به بند 4 ماده 84 آن قانون قرار رد دعوی نسبت به خ. ر. ا. صادر و اعلام می دارد. قرار صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران خواهدبود. ثانیا ن. ب. ا. با اعمال غیر متعارف و غیر قانونی خ. ر. د. اتومبیل خواهان که عین مستاجره بوده و خواهان از منافع آن استفاده میکرده توقیف شده است و با این وصف خ. ر. د. به صورت مستقیم و با اعمال نامتعارف خود باعث تفویت منفعت از خواهان شده و رابطه سببیت نیز در این امر که خواهان هزینه پارکینگ پرداخت کرده و در مدت توقف اتومبیل بدون مجوز قانونی در پارکینگ باطری اتومبیل از حیز انتفاع ساقط شده است لذا مسئولیت قهری خ. ر. د. از باب اتلاف و تسبیب مسجل است دادگاه دعوی خواهان را ثابت دانسته و مستندا به مواد 197 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 328 و 331 قانون مدنی خ. ر. د. را به پرداخت: الف مبلغ 7/870/000 ریال بابت اصل خواسته ب- مبلغ 000/175 ریال بابت خسارات دادرسی د. ح. خ. محکوم می‌نماید. حکم صادره غیابی بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ واقعی قابل واخواهی در این دادگاه و پس از مضی مهلت مزبور بدون عذر موجه قابل تجدیدنظر وفق مقررات مربوط به آن مرحله خواهد بود. رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران - انیس حسینی در خصوص دادخواست واخواه س ف به طرفیت واخوانده ر.ب.نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1389/08/25 که به موجب آن واخواه به پرداخت 7/870/000 ریال بابت اصل خواسته و خسارات دادرسی د. ح. واخوانده محکوم شده است ن. ب. ا. حسب دفاعیات واخواه بازرسی اشخاص بر اساس دستور دادستان تهران از مورخه 1388/11/15 لغایت 1388/11/24 بوده که واخوانده در این فاصله زمانی راکب خودرو پراید به شماره 978 ه 16 ایران 22 بوده و با دستگیری واخوانده اتومبیل وی به پارکینگ منتقل شده است لذا اتومبیل توقیف نبوده تا واخوانده بتواندخسارت ناشی از توقیف را به صورت سلب منفعت مطالبه نماید. چنانچه باطری اتومبیل تخریب شده باشد براساس قوانین مربوط به امانت در صورت تعدی و تفریط امین ضمانت دارد که صاحب پارگینگ است. از طرفی تفویت منفعت منتسب به واخواه نیست زیرا مالک اتومبیل در هر زمان اختیار داشته شخصا یا توسط نماینده قانونی خود جهت ترخیص خودرو اقدام نماید. بنابراین دادگاه واخواهی را وارد ندانسته و مستندا به مبحث چهارم از فصل یازدهم قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فوق الاشعار مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی در خصوص تفویت منفعت و هزینه های پارکینگ حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام می دارد. در مورد مطالبه هزینه تخریب باطری دعوی توجهی به واخواه نداشته و مستندا به ماده 89 قانون اخیرالذکر ناظر به بند 4 ماده 84 آن قانون قرار رد دعوی صادر و اعلام می‌گردد رای صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران خواهد بود. رئیس شعبه --- دادگاه حقوقی تهران - انیس حسینی رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ر.ب. به طرفیت س ف نسبت به دادنامه شماره --- - 22/8/90 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران مبنی بر صدور حکم بر نقض دادنامه واخواسته شماره 622 - 25/8/89 صادره از مرجع فوق الذکر مشعر به محکومیت واخواه (س ف) به پرداخت مبلغ 7/870/000 ریال بابت جبران خسارات وارده و به علاوه پرداخت خسارات دادرسی به ر.ب. و نهایتا صدور حکم بر بی حقی خواهان (ت. ن. خ.) در دعوی مطالبه خسارت و همچنین صدور قرار رد دعوی نامبرده به خواسته مطالبه هزینه تخریب باطری اتومبیل موجه و وارد بوده و دادنامه مقتضی نقض م. ب. زیرا صرف نظر از اینکه دلیل اثباتی بر تفویض نمایندگی قضایی درجهت توقیف خودرو پراید شماره... به مامورین نباشد توقیف ارایه نشده و مشخصات و سمت و یگان مامورین مزبور مجهول بوده و مستندات و صورت جلسه توقیف فرزند خواهان ارایه نشده ب. ت. ب. اینکه حسب لوایح تقدیمی و اظهارات نماینده ت. ن. خ. اتومبیل فوق الذکر در حین توقیف فرزند ت. ن. خ. (ه.ب.) توسط عوامل س توقیف شده مطابق مقررات قانون آیین دادرسی کیفری یگان توقیف کننده خودرو مکلف بوده ضمن تنظیم صورت جلسه توقیف خودرو مذکور مراتب را به مرجع قضایی اعلام نموده و لیکن یگان مذکور به تکلیف قانونی مزبور عمل نکرده و لذا با پذیرش ادعای خ. م. ب. مراجعه به مراکز مختلف س مرجع قضایی از توقیف خودرو اظهار بی اطلاعی کرده و بدین سبب از تاریخ 19/11/88 (توقیف خودرو) تا یافتن و استرداد آن به خ. د. ت. 26/2/89 نامبرده به عنوان مستاجر اتومبیل از منافع مسلم الحصول آن محروم گردیده و مبلغ 3/000/000 ریال نیز به استناد فاکتور پیوست دادخواست بابت کرایه پارکینگ پرداخت کرده و با این وصف ورود خسارات مزبور به سبب تقصیر ت. ن. خ. به ت. ن. خ. محرز بوده و مسئولیت جبران آن به استناد مواد یک و دوم قانون مسئولیت مدنی به عهده ت. ن. خ. م. ب. ن. ب. ا. دادنامه تجدیدنظرخواسته بدون توجه به جهات مذکور و مستندات ارایه شده و بر خلاف مقررات قانونی صادرشده لذا ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به استناد بند ه- ماده 348 و صدر ماده 358 و 353 قانون آیین دادرسی مدنی به استناد جهات و دلایل یادشده و مقررات فوق الذکر و نظریه کارشناسی منتخب دادگاه در جهت ارزیابی منافع تفویت شده اتومبیل که با واقع قضیه مطابقت داشته و مصون از تعرض مانده س ف را به پرداخت مبلغ 4/420/000 ریال بابت منافع فوت شده به مبلغ 3/000/000 ریال بابت هزینه پارکینگ و پرداخت هزینه دادرسی به تناسب محکوم به د. ح. آقای ر.ب. محکوم می‌نماید و در مورد دعوی مطالبه هزینه تخریب باطری با نقض قرار صادره به لحاظ توجه دعوی به ت. ن. خ. پرونده راجهت رسیدگی ماهیتی به مرجع محترم بدوی اعاده می‌نماید این رای قطعی است رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشاردادگاه فارسیجانی - اقتصادی