مطالبه نفقه فرزد کبیر توسط مادر

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم م. ش. فرزند ن. به طرفیت آقای م. الف.پ. فرزند ح. به خواسته مطالبه نفقه خود و فرزندانش با احتساب هزینه و خسارات دادرسی ، خ. ا. م. نماید همسرم از مورخ 94/1/4 زندگی مشترک را ترک نموده و از مورخ 94/8/1 نفقه خودم و فرزندانم بنامان ش. 19 ساله و ش. 15 ساله هردو الف.پ. را پرداخت ننموده اند و متعاقبا" اعلام داشته اند که در واقع از برج 7 سال 1390 نفقه را در خصوص خودشان پرداخت نکرده اند بلکه از محل درآمد خود هزینه زندگی را تامین نموده وکیل خ. د. ج. مورخ 94/4/10 دفاعا اعلام کرده است زوجین قریب به 21 سال زندگی مشترک داشته اند وقبل از سال 1390 نیزبا هم زندگی می کرده اند و در مورخ 94/1/4 موکلم از منزل اخراج واجازه ورود به ایشان نمی دادند اما به استناد مدارک و مستندات موجود و پیوست پرونده نفقه همسر و فرزندان و حتی هزینه های درمانی بابت سرطان و زیبایی نیز تأدیه شده است . دادگاه بابررسی اوراق و محتویات پرونده ومراتب مذکور درخصوص مطالبه نفقه فرزندان خواهان سمتی جهت طرح دعوی ندارد و دراین مورد به استناد ماده 84 قانون آئین دادرسی مدنی قرار رد دعوی صادر میگردد . در خصوص مطالبه نفقه خواهان ( م. ش. ) دردو مرحله از برج 7 سال 90 بلحاظ اینکه زوجین زندگی مشترک داشته و زیر یک سقف زندگی می کرده اند اصل بر پرداخت نفقه توسط زوج است وقول زوج مقدم است ومرحله دوم از مورخ 94/1/4 به بعد نیز ب. ت. ب. نحوه دفاعیات وکیل خوانده ومستندات ابرازی جملگی حکایت از تأدیه نفقه می نماید لذا دادگاه با عنایت به محتویات پرونده ، دعوای خ. ر. و. ندانسته و مستندا به ماده 197 قانون ائین دادرسی مدنی و ماده 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام می نماید رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز قابل تجدید نظر در دادگاههای تجدیدنظر استان م. ب.. رئیس شعبه 243 دادگاه عمومی حقوقی تهران -محمدحسن سودمند رأی دادگاه تجدیدنظر استان درخصوص تجدیدنظرخواهی خانم م. ش. بطرفیت آقای م. الف.پ. نسبت به دادنامه شماره 470 مورخه94/4/16 صادره ازشعبه 243دادگاه خانواده تهران که بموجب آن دربخش اول دادنامه که ت. ن. خ. تقاضای نفقه فرزندان مشترک رانموده باعنایت به اینکه فرزندان خودکبیرند و بایدشخصاٌ دررابطه بانفقه خوداقدام نماید و ت. ن. خ. سمتی ندارد قرار رد دعوی صادرشد ودربخش دوم نیزکه ت. ن. خ. مطالبه نفقه خودش راازتاریخ 90/7/1 نموده وحکم به بیحقی صادرشد این بخش از90/7/1لغایت 94/1/4 حکم صادره باعنایت به اظهارات خودزوجه وزوج درپرونده خصوصاٌ صفحه 50 پرونده که درزندگی مشترک بودند صحیحاٌ صادرشدودادگاه اعتراض رابه این دوبخش وارد نمی داند مستنداٌ به ماده358قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته راتایید مینماید واما اعتراض ت. ن. خ. به مطالبه نفقه خودش از94/1/4 بنظردادگاه وارد است بدلیل اینکه باوجودعلقه زوجیت زوج موظف است نفقه زوجه را پرداخت نماید واین زوج بوده است که زندگی مشترک راترک کرده گرچه اظهارات خوددرصفحه 50پرونده گقته زوجه مرا از منزل بیرون کرده است که زوج دراین زمینه دلیل ومدرکی که نشوز زوجه راباثبات برساند ارائه نکرده است ولذا دادگاه مستنداٌ به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته دراین بخش باستناد مواد198و519 قانون آئین دادرسی مدنی ومواد1106و1107قانون مدنی حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت نفقه ت. ن. خ. ازتاریخ 94/1/4 لغایت صدورحکم ماهیانه بمبلغ هفت میلیون ریال بانضمام هزینه دادرسی صادرواعلام مینماید مبالغی راکه ازتاریخ فوق زوج بابت نفقه به حساب زوجه پرداخت کرده درزمان اجراء محاسبه وازجمع نفقه کسرشود رای صادره قطعی است. شعبه 60 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رییس ​و مستشار عبدالغفار آل حبیب - علی محمد علیخانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه نفقه فرزد کبیر توسط مادر در تاریخ 16 آبان 1394، دادگاه تجدیدنظر استان به درخواست تجدیدنظرخواهی در خصوص دادنامه صادره از دادگاه بدوی رسیدگی کرد. خواهان به منظور مطالبه نفقه خود و فرزندانش ادعا نمود که از تاریخ 4 فروردین 1394 زندگی مشترک را ترک کرده و از تاریخ 1 مرداد 1394 نفقه و هزینه‌های مربوط به فرزندان پرداخت نشده است. در دفاعیات، وکیل طرف مقابل اظهار داشت که نفقه پرداخت شده و خواهان از سال 1390 نفقه خود را دریافت نکرده است. دادگاه بدوی با استناد به ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی خواهان را رد کرده و حکم به بی‌حقی او صادر کرد. <br>در مرحله تجدیدنظر، دادگاه ب. ت. ب. اینکه فرزندان بزرگسال بوده و باید شخصاً اقدام می‌کردند، بخش اول دعوی را رد کرد. اما در خصوص نفقه خواهان از تاریخ 4 فروردین 1394، با استناد به مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 1106 و 1107 قانون مدنی، حکم به محکومیت طرف مقابل به پرداخت نفقه به مبلغ ماهیانه هفت میلیون ریال صادر نمود و دادنامه بدوی در این بخش نقض گردید. رای صادره قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/08/16 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه فرزندان مشترک کبیر باشند، باید شخصاٌ برای مطالبه نفقه خود از پدراقدام کنند و مادر در دعوی مذکور فاقد سمت است. در خصوص دادخواست خانم م. ش. فرزند ن. به طرفیت آقای م. الف.پ. فرزند ح. به خواسته مطالبه نفقه خود و فرزندانش با احتساب هزینه و خسارات دادرسی، خواهان اظهار می‌نماید همسرم از مورخ 94/1/4 زندگی مشترک را ترک نموده و از مورخ 94/8/1 نفقه خودم و فرزندانم به نامان شهاب 19 ساله و ش. 15 ساله هردو الف.پ. را پرداخت ننموده‌اند و متعاقبا اعلام داشته اند که در واقع از برج 7 سال 1390 نفقه را در خصوص خودشان پرداخت نکرده اند بلکه از محل درآمد خود هزینه زندگی را تامین نموده وکیل خ. د. ج. مورخ 94/4/10 دفاعا اعلام کرده است زوجین قریب به 21 سال زندگی مشترک داشته اند وقبل از سال 1390 نیزبا هم زندگی می کرده اند و در مورخ 94/1/4 موکلم از منزل اخراج واجازه ورود به ایشان نمی دادند اما به استناد مدارک و مستندات موجود و پیوست پرونده نفقه همسر و فرزندان و حتی هزینه های درمانی بابت سرطان و زیبایی نیز تادیه شده است. دادگاه بابررسی اوراق و محتویات پرونده ومراتب مذکور در خصوص مطالبه نفقه فرزندان خواهان سمتی جهت طرح دعوی ندارد و دراین مورد به استناد ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دعوی صادر میگردد. در خصوص مطالبه نفقه خواهان (م. ش.) دردو مرحله از برج 7 سال 90 به لحاظ اینکه زوجین زندگی مشترک داشته و زیر یک سقف زندگی می کرده اند اصل بر پرداخت نفقه توسط زوج است وقول زوج مقدم است ومرحله دوم از مورخ 94/1/4 به بعد نیز ب. ت. ب. نحوه دفاعیات وکیل خوانده ومستندات ابرازی جملگی حکایت از تادیه نفقه می‌نماید لذا دادگاه با عنایت به محتویات پرونده، دعوای خ. ر. و. ندانسته و مستندا به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی و ماده 1257 قانون مدنی حکم به بیحقی خواهان صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف مهلت 20 روز قابل تجدید نظر در دادگاه‌های تجدیدنظر استان م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران -محمدحسن سودمند رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم م. ش. به طرفیت آقای م. الف.پ. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 94/4/16 صادره ازشعبه --- دادگاه خانواده تهران که به موجب آن دربخش اول دادنامه که ت. ن. خ. تقاضای نفقه فرزندان مشترک رانموده باعنایت به اینکه فرزندان خودکبیرند و بایدشخصاٌ دررابطه بانفقه خوداقدام نماید و ت. ن. خ. سمتی ندارد قرار رد دعوی صادرشد ودربخش دوم نیزکه ت. ن. خ. مطالبه نفقه خودش راازتاریخ 90/7/1 نموده وحکم به بیحقی صادرشد این بخش از 90/7/1 لغایت 94/1/4 حکم صادره باعنایت به اظهارات خودزوجه وزوج درپرونده خصوصاٌ صفحه 50 پرونده که درزندگی مشترک بودند صحیحاٌ صادرشدودادگاه اعتراض رابه این دوبخش وارد نمی داند مستنداٌ به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته راتایید مینماید واما اعتراض ت. ن. خ. به مطالبه نفقه خودش از 94/1/4 به نظردادگاه وارد است بدلیل اینکه باوجودعلقه زوجیت زوج موظف است نفقه زوجه را پرداخت نماید واین زوج بوده است که زندگی مشترک راترک کرده گرچه اظهارات خوددرصفحه 50 پرونده گقته زوجه مرا از منزل بیرون کرده است که زوج دراین زمینه دلیل ومدرکی که نشوز زوجه راباثبات برساند ارائه نکرده است ولذا دادگاه مستنداٌ به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته دراین بخش به استناد مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی ومواد 1106 و 1107 قانون مدنی حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت نفقه ت. ن. خ. ازتاریخ 94/1/4 لغایت صدور حکم ماهیانه بمبلغ هفت میلیون ریال بانضمام هزینه دادرسی صادر و اعلام مینماید مبالغی راکه ازتاریخ فوق زوج بابت نفقه به حساب زوجه پرداخت کرده درزمان اجراء محاسبه وازجمع نفقه کسرشود رای صادره قطعی است. شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - رییس ‌و مستشار