نقش اقرار در تجدیدنظرخواهی

در خصوص قطعی بودن رأی دادگاه بدوی ب. ت. ب. میزان خواسته، اگر مبلغ خواسته چهار میلیون ریال باشد یعنی اصل خواسته این مقدار باشد و خوانده دعوا در هنگام دادرسی فقط به میزان یک میلیون و ششصد هزار ریال اقرار کند و مابقی دین را اقرار نکند، ب. ت. ب. اینکه مابقی خواسته کمتر از مبلغ سه میلیون ریال است آیا قطعی است یا قابل تجدیدنظر خواهی؟ یعنی اقرار تا به میزان مبلغی مانع حق تجدیدنظرخواهی است یا اینکه اصلاً کاری به اقرار ندارد بلکه به آنچه در دادخواست است و کل مبلغ خواسته توجه دارد؟ نظر هیئت عالی ن. ب. ا. مطابق ماده 61 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379 بهای خواسته از نقطه نظر هزینه دادرسی و امکان تجدیدنظر خواهی همان مبلغی است که در دادخواست قید شده است و طبق ماده 331 همان قانون دعاوی مالی که خواسته یا ارزش آن بیش از سه میلیون ریال باشد قابل درخواست تجدیدنظر است، در فرض سوال صدور حکم بر محکومیت خوانده به قسمتی از خواسته که کمتر از نصاب مزبور است، مانع از تجدیدنظر خواهی نخواهد بود. نظر اتفاقی حسب ماده 331 قانون آیین دادرسی مدنی احکام قابل تجدیدنظر احصا شده و در بند (الف) قانونگذار بیان کرده: «در دعاوی مالی که خواسته یا ارزش آن از سه میلیون ریال متجاوز است». تبصره همان ماده در این خصوص هیچ تفکیکی بین اینکه مستند دعوا اقرار به میزان مبلغی باشد و ب. ت. ب. اصل خواسته که مورد سنجش قرار گرفته و مابقی در جهت تجدیدنظرخواهی به حساب آید چنین چیزی قانونگذار عنوان نکرده و ساکت است بنابراین، ب. ت. ب. میزان خواسته مندرج در ستون دادخواست و اصل خواسته چهار میلیون ریال قابل تجدیدنظرخواهی است.