قانون
لایحه قانونی اصلاح لایحه قانونی اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی با اصلاحات و الحاقات بعدی
لايحه قانوني اصلاح لايحه قانوني اصلاح پاره اي از مواد قانون كار كشاورزي
مصوب 1359,04,15
با اصلاحات و الحاقات بعدي
برخي از مواد لايحه قانوني اصلاح پاره اي از مواد قانون كار كشاورزي مصوب 20 /4 /59 بشرح زير اصلاح ميگردد:
اول (منسوخه 27ˏ06ˏ1403) ـ ماده 1 بشرح زير تغيير مي نمايد:
ماده 1 ـ كارگر كشاورزي از لحاظ اين قانون كسي است كه به هر عنوان بموجب قرارداد كتبي و شفاهي با كارفرما يا نماينده او تعهد نمايد در مقابل دريافت حقوق و يا مزد به يك و يا چند از مشاغل كشاورزي اشتغال داشته و كار نمايد.
دوم ـ بند هـ ماده 2 بشرح زير تغيير مي نمايد:
هـ ــ كليه فعاليتهاي جنگل، مرتع و پارك هاي جنگلي
سوم (منسوخه 27ˏ06ˏ1403) ـ ماده 3 بشرح زير تغيير مي نمايد:
ماده 3 ـ قرارداد كار كشاورزي كه در اين قانون قرارداد كار ناميده ميشود عبارت است از توافق كتبي يا شفاهي كه بموجب آن كارگر متعهد ميشود در قبال دريافت حقوق و يا مزد از كارفرما و يا نماينده او در مدت معين و يا مدت نامحدود براي كارفرما و يا نماينده او كار انجام دهد.
چهارم (منسوخه 27ˏ06ˏ1403) ـ ماده 21 و تبصره آن بشرح زير تغيير مي نمايد:
ماده 21 ـ كارگري كه قرارداد او از طرف كارفرما فسخ و يا اخراج ميگردد، هرگاه شش ماه متوالي و يا ظرف يكسال شش ماه متناوب نزد كارفرما كار كرده باشد، كارفرما موظف است در موقع فسخ قرارداد و يا اخراج براي هرسال 20 روز آخرين مزد و يا حقوق را بعنوان مزاياي كار به او پرداخت كند.
علاو ه بر مزاياي فوق، در مورد كارگران اخراجي، مراجع رسيدگي و حل اختلاف ميتوانند ب. ت. ب. علت فسخ قرارداد كار،سنوات خدمت، ميزان دستمزد ، سن، عائله و ساير شرايط طبق جدولي كه وزارت كار و اموراجتماعي تهيه و بتصويب هيئت وزراء ميرساند كه حداكثر از مزد سه سال كارگر تجاوز نكند بعنوان خسارت اخراج تعيين نمايند و كارفرما مخير به پرداخت اين خسارت يا بازگرداندن كارگر به كار، با پرداخت مزد ايام بلا تكليفي او خواهد بود.
تبصره: در صورتيكه اخراج كارگر به تشخيص هيئت حل اختلاف، دراثر تقصير او درانجام و ظيفه باشد هيچگونه حقي به او تعلق نخواهد گرفت.
شوراي انقلاب جمهوري اسلامي ايران
مصوب 1359/04/15 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران
برخی از مواد لایحه قانونی اصلاح پاره ای از مواد قانون کار کشاورزی مصوب 20 /4 /59 به شرح زیر اصلاح میگردد:
اول (منسوخ 1403/06/27) - ماده 1 به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 1 - کارگر کشاورزی از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان به موجب قرارداد کتبی و شفاهی با کارفرما یا نماینده او تعهد نماید در مقابل دریافت حقوق و یا مزد به یک و یا چند از مشاغل کشاورزی اشتغال داشته و کار نماید.
دوم - بند ه- ماده 2 به شرح زیر تغییر می نماید:
ه- -- کلیه فعالیتهای جنگل، مرتع و پارک های جنگلی
سوم (منسوخ 1403/06/27) - ماده 3 به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 3 - قرارداد کار کشاورزی که در این قانون قرارداد کار نامیده میشود عبارت است از توافق کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر متعهد میشود در قبال دریافت حقوق و یا مزد از کارفرما و یا نماینده او در مدت معین و یا مدت نامحدود برای کارفرما و یا نماینده او کار انجام دهد.
چهارم (منسوخ 1403/06/27) - ماده 21 و تبصره آن به شرح زیر تغییر می نماید:
ماده 21 - کارگری که قرارداد او از طرف کارفرما فسخ و یا اخراج میگردد، هرگاه شش ماه متوالی و یا ظرف یک سال شش ماه متناوب نزد کارفرما کار کرده باشد، کارفرما موظف است در موقع فسخ قرارداد و یا اخراج برای هرسال 20 روز آخرین مزد و یا حقوق را به عنوان مزایای کار به او پرداخت کند.
علاو ه بر مزایای فوق، در مورد کارگران اخراجی، مراجع رسیدگی و حل اختلاف میتوانند ب. ت. ب. علت فسخ قرارداد کار،سنوات خدمت، میزان دستمزد، سن، عائله و سایر شرایط طبق جدولی که وزارت کار و اموراجتماعی تهیه و به تصویب هیات وزراء میرساند که حداکثر از مزد سه سال کارگر تجاوز نکند به عنوان خسارت اخراج تعیین نمایند و کارفرما مخیر به پرداخت این خسارت یا بازگرداندن کارگر به کار، با پرداخت مزد ایام بلا تکلیفی او خواهد بود.
تبصره: در صورتی که اخراج کارگر به تشخیص هیات حل اختلاف، دراثر تقصیر او درانجام و ظیفه باشد هیچگونه حقی به او تعلق نخواهد گرفت.
دریافت فایل پی‌دی‌اف
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.