🔒ماده 279

به زبانِ ساده

محاربه یعنی کسی به قصد ترساندن مردم، جان یا مال یا ناموس آن‌ها، سلاح بکشد به طوری که جامعه ناامن شود. اگر کسی فقط با یک شخصِ خاص خصومتِ شخصی داشته باشد و به روی او سلاح بکشد، محارب محسوب نمی‌شود چون کارش جنبه عمومی ندارد. همچنین اگر کسی سلاح بکشد اما نتواند امنیت مردم را سلب کند، باز هم محارب نیست.

مثال

فردی به خاطر اختلاف شخصی با یک همسایه به سوی او تیراندازی می‌کند؛ این جرم است اما محاربه نیست چون مردم عادی را نترسانده و ناامنی عمومی ایجاد نکرده است.

نکتهٔ کاربردی

عنصر کلیدی در محاربه «ایجاد ناامنی عمومی و ترساندن مردم با سلاح» است.

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.