دکترین
MQ=IQ+EQ+PQ+PQ+SQ
MQ=IQ+EQ+PQ+PQ+SQ
هوش مدیریتی(MQ):
به ما يادآور ميشود براي موفقيت در زندگي شخصي و زندگي كاروكسب بايد بتوانيم بر خودمان مديريت قوي داشته باشيم و به عبارتي روي خودمان كه ارزشمندترين داراييمان است سرمايهگذاري كنيم، و براي اين مهم، 5 هوش را با نگاه جامعيتنگري بهكار گيريم تا با همتوانافزايي بين آنها انساني موفق باشيم.
هوش منطقی(IQ):
همان هوش عقلي يا هوش رياضي است كه در مدارس، ما را با آن ميسنجيدند. اما همهي ما شواهد بسياري از انسانهايي را ميتوانيم مثال بزنيم كه در مدرسه و دانشگاه معدل بالايي داشتند، اما در بهكارگيري آنها در زندگي خانوادگي و زندگي كاري به توفيقات سعادت نيافتند. پس هوش عقلي لازم است، اما كافي نيست
هوش هیجانی(EQ):
به معناي توان مديريت كردن هيجانات خود و ديگران. خوشبختانه هوش هيجاني قابليت اكتسابي دارد و ما ميتوانيم با يادگيري در هر سن كه باشيم هوش هيجاني خود را ارتقا دهيم. پس كمكاري در اين زمينه فقط و فقط نشاندهندهي تصور خودمان است. براي اينكه هوش هيجاني خودمان را بالا ببريم بايد به عوامل مهمي چون پايداري و استقامت براي رسيدن به اهداف درست از پيش تعيينشده، انگيزهبخش و مديريت روح و روان خودمان و پرهيز از نااميدي و يادگيري براي ارتقاي روحيهي مثبتانديشي و كنترل و اصلاح دائم و مرتب رفتار و كردار خويش در راستاي انسان متعالي شدن، همدلي و گذاشتن خودمان به جاي ديگران كه با آنها سروكار داريم براي درك بهتر ايشان، و اين سؤال را از خود پرسيدن كه اگر من به جاي طرف مقابل بودم چه انتظاري داشتم، و در نهايت ارتقاي مهارت خودشناسي و شناخت تيپ شخصيتي خودمان با مراجعه به مشاوران كاربلد و مطالعه براي تقويت نقاط قوت و رفع نقاط ضعف خويش بپردازيم.
هوش سیاسی(PQ):
هوش سياسي است كه بهتر است آن را به هوش تدبيري ترجمه كنيم، و معنا و مفهوم آن اين است كه بدانيم در مقابل هر مشتري بهترين نوع رفتار چه بايد باشد. تشخيص تفاوت مشتريان و بهكارگيري بهترين شيوهي عملكرد براي نزديك شدن به مشتري، هوش تدبيري يعني هر سخن جايي و هر نكته مكاني دارد.
هوش تدبيري :
يعني اينكه خودم را با سواد مخاطب هدف هماهنگ كنم و از بهكار بردن سؤالات و عبارات نابجا خودداري كنم. هوش تدبيري توان درك طرف مقابل را در ما افزايش ميدهد. هوش تدبيري همان كياست داشتن در كار است. به ما ياد ميدهد كه با مشتري بحث نكنيم، ياد ميدهد كه در بازار رفتهايم تا معامله كنيم نه مقابله. اينكه همه جا جايز نيست اسم كوچك مشتري را بهكار ببريم و اينكه درك فرهنگها و خردهفرهنگها را داشته باشيم
هوش جسمانی یا فیزیکی(PQ):
به ما ميگويد كه براي موفقيت در بازار، و نزد مشتري ميبايست روح شاداب و مغزي پويا داشته باشيم و اين مهم مهيا نميشود مگر اينكه جسم سالم داشته باشيم. هوش جسمي به ما ميگويد كه عقل سالم در بدن سالم قرار دارد، پس مراقبتكنندهي ورزش و سلامتي خود باشيم.
هوش معنوی(SQ):
نهايتاً هوش معنوي به انسان بودن ما، صداقت داشتن ما و سالم بودن اخلاق ما ميپردازد. همان پندار نيك، گفتار نيك، و كردار نيك است. هوش معنوي يعني خودمان را نانوايي فرض كنيم كه قرار نيست نان سوخته دست مردم بدهيم. ابتدا باور كنيم كه با فروش بيمه به مشتري براي او امنيت خاطر و اطمينان را فراهم ميكنيم، پس من در حال خدمت كردن به مشتري هستم، پس بايد مشاور صديق و راستگوي او باشم تا او با خشنودي كه به دست ميآورد من را به ساير دوستان و افرادي كه ميشناسد ارجاع دهد؛ چون ما ميدانيم تنها در اين حالت است كه فروش مؤثر يا فروش تكرارشونده به همان مشتري صورت ميگيرد و حتي او را به سفير برند و خوشنامي اعتبار ما تبديل ميكند.
#مدیریت
اصطلاحات و لغات حقوقی
یکی ضروریات کارشناس آشنایی و آگاهی از اصطلاحات و لغات حقوقی است
انفساخ: انحلال قهرے عقد را گویند.
مهایات: تقسیم منافع بر حسب زمان.
مجازات ترذیلی: مجازاتے ڪہ لطمہ بہ افتخار و شئون اجتماعے مجرم بزند.محرومیت از حقوق اجتماعے
تقاص: بہ این معنا است ڪہ داین حق خود را از اموال مدیون بدون مراجعہ بہ قاضے استیفا ڪند.
جعاله: التزام شخص بہ اداے اجرت معلوم در مقابل عملے اعم از این ڪہ طرف معین باشد یا غیر معین.
اخذ بہ السوم: یڪ نفر مالے را مے گیرد ڪہ معاینہ ڪند ڪہ اگر خوب باشد بخرد و اگر بد باشد نخرد.
ایلاء: سوگندے است ڪہ زوج یاد ڪند ڪہ همیشہ یا بیش از ۴ ماہ با زوجہ دائم خود مقاربت نڪند.
استفسار: تفسیر و توضیح خواستن.
معافیت : عفو از حق بہ معنے چشم پوشے از حق خود بہ نفع طرف است.
معاوضه: عقدے است ڪہ بہ موجب آن یڪے از طرفین مالے مے دهد بہ عوض مال دیگر ڪہ از طرف دیگر اخذ مے ڪند.
معوض: در عقد معوض مالے ڪہ از طرف ایجاب ڪنندہ دادہ مے شود معوض نام دارد
سازش: تراضے (توافق) طرفین دعوے بر فیصلہ نزاع معین در دادگاہ و با دخالت دادرس.
سبب: خویشاوندے است بین دو نفر ڪہ بر اثر رابطہ زناشویے بہ وجود مے آید.
سفیه: ڪسے است ڪہ تصرفات او در اموال و حقوق مالے خود عقلایے نباشد.
سقوط: تنزل و از بین رفتن حق را گویند.
سڪنی: حق انتفاع هرگاہ بہ صورت سڪونت منتفع در مسڪن متعلق بہ غیر باشد، آن را سڪنے نامند.
سلطه: عبارت است از اختیار قانونے شخص بر اشیاء یا اموال یا اشخاص دیگر.
شخص حقوقی: عبارت است از گروهے از افراد انسان با منفعتے از منافع عمومے.
شخص حقیقی: بہ معناے شخص طبیعے است.
شخص طبیعی: اشخاص انسانے را گویند ڪہ موضوع حق و تڪلیف هستند.
صداق: مهر.
صغیر: ڪسے ڪہ بہ سن ۱۸ سال تمام نرسیدہ باشد.
صلح: عقدے است ڪہ در آن طرفین، توافق بر امرے از امور ڪنند؛ بدون اینڪہ توافق آنها بہ عنوان یڪے از عناوین معروف عقود باشد.
صیغه: در عقود و ایقاعات تشریفاتے الفاظ معین را گویند ڪہ عقد یا ایقاع بدون آن الفاظ صحیح نیست.
ضامن: متعهد در عقد ضمان را گویند.
ضمان: بہ معنے عقد ضمان است و عبارت است از اینڪہ شخصے مالے را ڪہ بر ذمہ دیگرے است، بہ عهدہ بگیرد.
طلب: تعهدے ڪہ بر ذمہ شخصے بہ نفع ڪسے وجود دارد.
عرف: چیزے ڪہ در ذهن شناختہ شدہ و مأنوس و مقبول خردمندان است.
عطف قانون بہ ماسبق: یعنے حڪومت قانون نسبت بہ وقایعے قبل از تاریخ وضع و نشر آن.
عقد: تعهد یڪ طرف بر قبول امرے ڪہ مورد قبول طرف دیگر باشد.
علت: امرے است ڪہ بہ محض وقوع آن چیز دیگرے بدون اینڪہ تأخیرے رخ دهد بہ دنبال آن واقع شود.
عوض: در معاملات معوض هر یڪ از دو موضوع مورد معاملہ را گویند.
عین: اشیاء مادے مستقل.
غش: از جرایم مربوط بہ تقلب در ڪسب است.
غصب: تصرف در مال غیر بہ نحو عدوان.
غیرمنقول: مالے ڪہ از جایے بہ جایے قابل انتقال نباشد مانند زمین و معدن.
قرض: عقدے است ڪہ بہ موجب آن یڪے از طرفین عقد مقدار معینے از مال خود را بہ طرف دیگر تملیڪ مے ڪند و طرف او مثل آن را از حیث مقدار، جنس و وصف رد ڪند.
شاهد: ڪسے ڪہ شهادت بر امرے مے دهد.
شبہ عقد: عبارت است از یڪ عمل ارادے ڪہ قانون آن را منع نڪردہ و بدون اینڪہ عقدے منعقد شود، ایجاد تعهد در مقابل غیر ڪند.
شخص: ڪسے ڪہ موضع حق قرار گیرد، مانند انسان و شرڪت تجارے.
شرط: امرے است محتمل الوقوع در آیندہ ڪہ طرفین عقد یا ایقاع ڪنندہ، حدوث اثر حقوقے عقد یا ایقاع را متوقف بر حدوث آن امر محتمل الوقوع ڪنند.
قسم: گواہ گرفتن یڪے از مقدسات بر صدق اظهار خود.
قصد: مصمم شدن بہ انجام یڪ عمل حقوقے از قبیل اقرار، بیع و غیرہ.
قولنامه: نوشتہ اے غالباً عادے حاڪے از توافق بر واقع ساختن عقدے درمورد معینے ڪہ ضمانت اجراے تخلف از آن، مشخص است.
قیم: نمایندہ قانونے محجور ڪہ از طرف مقامات صلاحیتدار قضایے در صورت نبودن ولے قهرے و وصے او تعیین مے شود.
گرو : مترادف رهن است. گرودهندہ، راهن و گروگیر، مرتهن است و گروگان عین مرهونہ را گویند.
مؤجل: تعهدے ڪہ انجام دادن آن، مشروط بہ رسیدن اجل معین باشد.
مأجور: بہ معناے عین مستأجرہ استعمال شدہ است.
ماترڪ: مالے ڪہ با فوت مالڪ آن و بہ حڪم قانون بہ وارث تعلق گیرد.
مالڪ: صاحب ملڪ، صاحب مال غیرمنقول، صاحب اراضے و صاحب سرمایہ در عقد مضاربہ.
مالڪیت: حق ا ستعمال، بهر ہ بردارے و انتقال یڪ چیز بہ هر صورت مگر در مواردے ڪہ قانون استثناء ڪردہ باشد.
مایملڪ: قسمت مثبت از دارایے شخص را گویند.
متصالح: قبول ڪنندہ را در عقد صلح گویند.
مثمن: معوض را در عقد بیع گویند.
مجنون: ڪسے ڪہ فاقد تشخیص نفع و ضرر و حسن و قبح است.
#لغات_حقوقی
۱۰ عامل مهم روحیه منفی
به ده خطای_شناختی مسبب روحیات منفی، اشاره می کنم.
اغلب کسانی که این خطاهای شناختی را مطالعه نموده اند معتقدند که این معلومات زندگیشان را متحول کرده است. با این حال توجه داشته باشید که در بسیاری از مواقع افکار منفی سالم و بجا هستند تشخیص افکار سالم از ناسالم و اینکه چگونه با موقعیت های به راستی منفی بر خورد واقع بینانه داشته باشیم به همان اندازه، رهایی از افکار و احساسات مخدوش اهمیت دارد.
1⃣ تفکر هیچ یا همه چیز
همه چیز راسفید و در غیر اینصورت سیاه می بینید، به نظر شما هر چیزی کمتر از کامل، شکست تلقی می شود.
2⃣ تعمیم مبالغه آمیز
هر حادثه منفی و شکستی را شکستی تمام عیار و تمام نشدنی تلقی می کنید و آنرا باکلماتی چون هرگز و همیشه توصیف می کنید. (من همیشه بدشانسم) و...
3⃣ فیلتر ذهنی
تحت تاثیر یک حادثه منفی همه واقعیتها را تار می بینید. به جزئی از حادثه منفی توجه دارید و بقیه را فراموش می کنید. شبیه چکیدن قطره جوهر که کل بشکه آبی را کدر می کند.
4⃣ بی توجهی به امر مثبت
با بی ارزش شمردن تجربه ها و کارهای خوب خود، اصراربر مهم نبودن آنهادارید. کارهای خوب خود را بی اهمیت میخوانید و می گویید هرکسی میتواند این کار را انجام دهد.
5⃣ نتیجه گیری شتابزده
بی آنکه زمینه و دلیل محکمی وجود داشته باشد، شتابزده نتیجه گیری می کنید .(فلانی با من برخورد بدی خواهد داشت)(آبرویم خواهد رفت)(از عهده انجام این کار بر نخواهم آمد).
6⃣ درشت نمایی
از یک سو درباره اهمیت مسائل و شدت اشتباهات خود مبالغه می کنید و از سوی دیگر، اهمیت جنبه های مثبت زندگی را کمتر از آنچه که هست بر آورد می کنید.
7⃣ استدلال احساسی
فرض را بر این می گذارید که احساسات منفی شما لزوما منعکس کننده واقعیت هاست. (ازسوارشدن درهواپیما وحشت دارم، حتما پرواز با هواپیما بسیار خطر ناک است).
8⃣ باید ها
انتظاردارید که اوضاع آنطورکه شما میخواهید و انتظار دارید، باشد. باید ها تولید تمرد می کنند و اشخاص تشویق می شوند که درست بر عکس آن را عمل کنند.
9⃣ بر چسب زدن
به جای اینکه بگویید اشتباه کردم به خود برچسب منفی می زنیدو می گویید من بازنده هستم. این بر چسب ها (احمق ،شکست خورده، بازنده و...) منجر به خشم اضطراب و دلسردی وکمی عزت نفس می شود.
شخصی سازی و سرزنش
خود را بی جهت مسئول حادثه ای قلمداد می کنید که به هیچ وجه امکان کنترل آن را نداشته اید. (زنی از آموزگار پسرش شنید که او خوب درس نمی خواند، با خود گفت: این نشان میدهد من مادر بدی هستم) شخصی سازی منجر به احساس گناه، خجالت و ناشایسته بودن می شود.
نمی شود در تمام لحظات زندگی شاد بود و یا اختیار کامل احساسات خود را دردست گرفت و نمی توان همیشه منطقی بود. همه نواقص و اشکالاتی دارند.
ولی با مطالعه خطاهای شناختی ذکر شده و تشخیص افکار منفی سالم و ناسالم می توانید افکار خود را که منجر به احساسات بد یاخوب شما می شوند کنترل کرده و لحظات زندگی خود را خودتان به شادی و #آرامش رقم بزنید...
كتاب: از حال بد به حال خوب
نويسنده: دیوید برنز
مترجم: مهدى قراچه داغي
#روانشناسی_
رفع ممنوعیت انجام کارشناسی در خارج از حوزه جغرافیایی توسط شورایعالی کارشناسان رسمی دادگستری
درصورتی که مقام محترم قضایی به کارشناس ارجاع دهد
متن نامه شورایعالی
باسلام و درود
خدمتتان عرض کنم هرچه زمان میگذرد
وکلا از هر کلمه درگزار ش کارشناسی بتوانند بهانه ایی بگیرند تا شکایت کنند دریغ نمی کنند این موضوع :
چندعلت دارد
۱_ چون در دعوی شکست خورده اند احساس ناکامی می کنند و باعث کینه شده و عامل این ناکامی و شکست را کارشناس میداند لذا از کارشناس به دلایل واهی شکایت میکند و باخود میگوید شاید بی نتیجه باشد ولی اولا کارشناس را دچار استرس وتنش و فشارهای روانی می کنم
ثانیا دلم خنک می شود
۲_بدلیل شکست در دعوی فشارهای زیادی از طرف موکلشان وارد میشود و برای فرار ویا کاهش فشار ؛به موکل میگوید عامل ناکامی و شکست ما کارشناس بوده پس به بهانه واهی به ا. یاد میدهد و می گوید برو از کارشناس شکایت کن
و.......
بقلم مهندس خزاعی زاده
۷ توصیه برتر استراتژیک به سازمانها:
1⃣ سازمان با نقشه کهنه نمی تواند سرزمینی تازه کشف کند.
2⃣ زمینه پرورش استراتژیهای نو را درسازمان فراهم کنید؛ از طریق افراد جدید، گفتگوهای جدید و چشم اندازهای جدید.
3⃣ برای رسیدن به چارچوب فکری جدید، باورهای قدیمی و دست و پاگیر سازمانی را فراموش کنید.
4⃣ درست انجام دادن یک کار غلط در سازمان، زیان بار تر از انجام ندادن یک کار درست است.
5⃣ برای ایجاد خلاقیت سازمانی در جستجوی افرادی در سازمان باشید که هنوز به شرایط خو نکرده و پارادایم حاضر را نپذیرفته اند.
6⃣ در هر تصمیم گیری سازمانی، یک فرصت به بهای از دست دادن سایر فرصت ها به دست می آید؛ پس در تصمیم گیری دقت فراوان داشته باشید.
7⃣ شکست اصلی سازمانها به خاطر این است که بیشتر وقت و هزینه خود را صرف دفاع از دانسته ها و داشته هایشان می کنند نه به یافتن ندانسته ها و به دست آوردن نداشته هایشان.
#شکست_سازمان
سوال مهندس علیزاده خرازی
آیا تجربیات کارشناسی بصورت فردی و با کارشناسی های روزمره پاسخگو است؟
...._________.........................
پاسخ مهندس خزاعی زاده
خیر کافی نیست؛
بلکه کارشناسی مشتمل بر
دانش و علم
هنر و مدیریت
سیاست کارشناسی
تدبیر اداره جلسه
روانشناسی مخاطب
آموزش مستمر
مطالعه فراگیر در حوزه کارشناسی
آشنایی و تسلط به مقررات ملی ساختمان و مباحث فنی و اجرایی مرتبط
شرکت در جلسات هم اندیشی
شرکت در اتاق فکر گروه مرتبط کارشناسی
آشنایی کلی با حقوق کارشناسی
شرکت در همایشات و گردهمایی های کارشناسی
مشارکت در تدوین برنامه سالانه و سه سالانه گروه مرتبط
شرکت در بحث های طلبگی ،جهت سنجش معلومات و دانش فنی و کارشناسی خودمان برای پر کردن خلاء های احتمالی
ایجاد کتابخانه و ارشیو اطلاعات کارشناسی شخصی
عضویت درگروهها و کانالهای مجازی جهت مشارکت در انتقال دانش تجربیات یکدیگر
و...
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.