اذن (حقوق): رجوع از اذن

هدف از اذن تنها ایجاد اباحه م. ب. و اذن‌ دهنده نمی‌خواهد خ. ر. ب. این اباحه ملزم گرداند، بلکه می‌خواهد به ماذون در تصرف نسبت به اموالش اختیار دهد. اذن‌ دهنده هر وقت بخواهد می‌تواند از اذن خود رجوع کند. از این‌رو مالک هر لحظه می‌تواند از اذن خود رجوع کند. با وجود این هرگاه رجوع مالک از اذن خود مستلزم انجام کاری باشد که قانونا ممنوع است، حق رجوع برای او وجود ندارد. ۴. ۲ - ماده ۱۰۸ قانون مدنی در تمام مواردی که انتفاع کسی از ملک دیگری به موجب اذن محض باشد مالک می‌تواند هر وقت بخواهد از اذن خود رجوع کند مگر این‌که مانع قانونی موجود باشد. مثلا اگر مالک اذن دهد که مرده‌ای را در زمین او دفن کنند، پس از دفن دیگر نمی‌تواند از اذن خود رجوع کند و از اذن‌ گیرنده بخواهد که جسد را از زمین خارج سازد، چراکه این عمل مستلزم نبش قبر است که به موجب ماده‌ ۶۳۴ قانون مجازات اسلامی ممنوع و جرم شناخته شده است. ۴. ۳ - ماده ۱۲۰ قانون مدنی برابر با ماده‌ ۱۲۰ قانون مدنی اذن‌ دهنده هر وقت بخواهد می‌تواند از اذن خود رجوع کند مگر به وجه ملزمی مانند شرط اذن یا عدم رجوع از اذن در ضمن عقد لازم، این حق ر. ا. خ. سلب کرده باشد. منبع: حقوق اموال، ص۳۱۳، تهران، کتابخانه گنج دانش، ۱۳۸۰، چاپ پنجم · اشخاص و اموال، ج۱، ص۲۶۴، تهران، نشر میزان، ۱۳۸۴، چاپ چهارم