اصلاح آثار تخریب محل

در حکم ماده ۴۸ ق.ا.ا.م پیرامون زرع موجود در زمین بسته به دو حالت رسیدن محصول بهنگام اجرای حکم و فاصله تا رسیدن آن تعیین تکلیف شده است. قانونگذار راجع به وضعیت زمین که پس از برداشت محصول از طبیعت گذشته خارج شده و معمولا دچار تخریب و تحول میشود، اظهار نظری ننموده است. در حالی که در وضعیت مشابه راجع به تصرف عدوانی به موجب ماده ۱۶۵ ق.آ.د.م الزام متصرف به اصلاح آثار تخریبی پس از ازاله محصول حق صاحب زمین دانسته شد. همینطور در تخلیه محل رفع نقص ناشی از تخریب بنا و قلع و قمع درخت به پای مستاجر گذاشته شد ماده ۵۰۳ ق. م). از سویی پس از برداشت محصول طبیعت و خاک محل نیازمند اصلاح است و به حتم وضع محل به همان شکلی نیست که در هنگام تصرف غاصبانه داشته است. تحمیل این وضع بر صاحب زمین و تلقی فقدان حق وی از دریافت خسارت مبنای حقوقی ندارد. اما چون حکم موضوع اجرا خلع ید است و در برخورد با یک رخداد پیش بینی نشده زراعت) تنها راجع به محصول تعیین تکلیف شده، نمی توان ماموریت دیگری را عهده دادورز گذاشت. اما بر پایه قواعد مسئولیت مدنی صاحب زمین می تواند به استناد صورت مجلس تحویل زمین و یا تامین دلیل انجام یافته جداگانه برای دریافت خسارت وارد شده علیه داد باخته یا صاحب زرع، دادخواهی نماید.