اقرار را ندیده گرفته و آثار رویداد اصلی را پذیرفته است

اقرار را ندیده گرفته و آثار رویداد اصلی را پذیرفته است. در حقوق فرانسه خاصیت تجزیه ناپذیری اقرار را از اوصاف اقرار در دادگاه قضایی) می آورند. ظاهر ماده ۱۲۸۲ ق.م. نیز حکایت از تأیید همین نظر است. با وجود این به نظر می رسد که اشاره قانون به اقرار در محکمه به عنوان ارائه نمونه بارز است نه قید حکم. زیرا اقرار خارج از دادگاه ماهیتی جدای از اقرار قضایی نیست. وانگهی هیچ عمل ارادی مقیدی را نمی توان را به دو جزء مستقل تجزیه کرد، خواه اراده انشایی باشد یا اخباری و خواه اخبار به حق در دادگاه انجام شود یا خارج از آن چنان که قید در دفتر تجارتی را که یکی از مصداقهای اقرار کتبی خارج از دادگاه است ماده ۱۲۸۱ ق.م.)، نمی توان از سایر اوصاف و قیود آن تجزیه کرد. ماده ۱۳۸۹ ق.م. در این باره اعلام می کند .. اگر کسی به دفتر تاجر استناد کرد نمی تواند تفکیک کرده آنچه را به نفع او است قبول و آنچه که بر ضرر او است رد کند، مگر آن که بی اعتباری آنچه را که بر ضرر او است ثابت کند. مفاد این ماده نه تنها اجرای اصل تجزیه ناپذیری اقرار خارج از دادگاه را تأیید می کند، آنچه را که در تعدیل اصل و امکان تجزیه اقرار در صورت اثبات نادرستی وصف گفتیم نشان می دهد.