اگر مفاد اقرار

اگر مفاد اقرار، تصدیق مالکیت خ. ن. ب. عین مورد ادعا و انتقال بعدی آن به خوانده باشد آیا این اقرار قابل تجزیه است؟ مثلاً هرگاه خواهان ادعا کند که یک قطعه فرش معین خ. ر. ب. عنوان عاریه به خوانده داده است و از او تسلیم آن را درخواست کند و خ. د. پ. بگوید خواهان این فرش را به عنوان صلح به او تسلیم کرده است؛ آیا خواهان می تواند اقرار مزبور را تجزیه کرده و اخبار خوانده به تسلیم فرش از خواهان به او را قبول کرده و مورد صلح بودن آن را رد کند؟ در این مورد باید گفت هر چند طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1282-a_0815110236944">ماده ۱۲۸۲ قانون مدنی</a>، تجزیه اقرار مقید، ممکن نیست ولی در این مورد خاص چون طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-37-a_0815110235681">ماده ۳۷ قانون مدنی</a> که مقرر میدارد اگر متصرف فعلی اقرار کند که ملک سابق مال مدعی بوده است، در این صورت مشارالیه نمی تواند برای رد ادعای مالکیت شخص مزبور به تصرف خود استناد کند، مگر اینکه ثابت نماید که ملک به ناقل صحیح به او منتقل شده است با وجود اقرار خوانده به مالکیت سابق خواهان که معنی الترامی اقرار خوانده م. ب. ادعای مالکیت فعلی خوانده در اثر انتقال مال مزبور به وسیله صلح و مبتنی بر اماره تصرف غیرقابل قبول میباشد؛ مگر اینکه خوانده، تحقق ناقل صحیح را اثبات کند. بنابراین اقرار مزبور به سود خواهان، قابل تجزیه بوده و جدا کردن جمله مقید از قید، مطابق این مقررات خاص ممکن است و <a class="artref" href="/ماده/ماده-1282-a_0815110236944">ماده ۱۲۸۲ قانون مدنی</a> که عدم امکان تجزیه اقرار مقید را اعلام می کند مربوط ب. غ. موارد اقرار خوانده به سبق مالکیت خ. ن. ب. عین معین است که مقررات خاصی برخلاف قید موجود م. ب.. بنابراین <a class="artref" href="/ماده/ماده-37-a_0815110235681">ماده ۳۷ قانون مدنی</a> به عنوان بیان کننده حکم مورد خاص، یعنی اقرار به مالکیت سابق خواهان هر چند به صورت معنی التزامی در یک جمله مقید و قید این گونه اقرار مقید را قابل تجزیه اعلام کرده است که باید برای صلح بودن عنوان تسلیم، دلیل مطالبه کرد، چه این که از حیث اثبات مالکیت خواهان و لزوم اقامه دلیل از طرف خوانده برای اثبات وقوع ناقل قانونی تفاوتی بین اینکه سبق مالکیت خواهان، مدلول باشد مانند این که خوانده در برابر ادعای خواهان بر مالکیت فرش مورد تصرف او اقرار کند که فرش مزبور ده روز پیش ملک خواهان بوده است و اکنون ملک من است و بین این که تحقق ناقل قانونی مدلول مطابقی و سبق مالکیت خواهان، معنی التزامی اقرار خوانده باشد مانند مثال مورد بحث که خ. ا. م. کند خواهان فرش را به عنوان صلح به و تسلیم کرده است و در تفسیر مفاد اقرار همه انواع معانی جمله یا جملات مورد اقرار باید در نظر گرفته شود بدین جهت باید پذیرفت که غیر قابل تجزیه بودن اقرار مقید به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1282-a_0815110236944">ماده ۱۲۸۲ قانون مدنی</a> مربوط به مواردی است که از حیث اخبار از حقوق مالکیت خواهان مشمول <a class="artref" href="/ماده/ماده-37-a_0815110235681">ماده ۳۷ قانون مدنی</a> که از جهت موضوع نسبت به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1282-a_0815110236944">ماده ۱۲۸۲ قانون مدنی</a> اخص است، نباشد. لازم است اضافه کنیم که اقرار مزبور با لحاظ معنی التزامی آن یعنی مالکیت سابق خواهان و جهت شمول <a class="artref" href="/ماده/ماده-37-a_0815110235681">ماده ۳۷ قانون مدنی</a> در واقع یک اقرار معنوی است و نه یک اقرار مقید زیرا معنی اقرار خوانده در حقیقت این است که فرش مزبور، سابقاً متعلق به خواهان بوده و بعداً آن را به من صلح کرده است.