با این همه در همان حقوق فرانسه در این باره بر سه

با این همه در همان حقوق فرانسه در این باره بر سه نکته تأکید می شود: ۱ غیر قابل بازداشت بودن این اموال فقط شامل اموالی می شود که واهب یا موصی اختیار کامل نقل و انتقال آنها را داشته است. ۲ غیر قابل بازداشت بودن اموال مورد هبه یا وصیت فقط تا زمان مرگ متهب یا موصی له معتبر بوده و نمی تواند به سود وراث متهب یا موصی له مورد استناد قرار گیرد؛ این امر از ماده ۸۹۶ قانون مدنی فرانسه نیز برداشت می شود. غیر قابل بازداشت بودن اموال موهوبه و موصی به فقط در برابر بستانکارانی قابل استناد است که طلب آنها پیش از وصیت یا هبه متحقق شده است؛ زیرا در زمان تحقق طلب نیز بدهکار مالک چنین اموالی نبوده است؛ اما بستانکاران بعد از وصیت و هبه حق دارند این گونه تصور نمایند که وثیقة عامی که در حقوق فرانسه تمام اموال مدیون را در بر می گیرد شامل تمام عناصر اموال او از جمله آنهایی که با هبه و وصیت مالک گردیده است میشود. با این همه قانون ۱۹۹۱ یاد شده ترتیبی را مقرر میدارد که پیش از آن در ماده ۳-۲-۲۰۹۲ قانون مدنی فرانسه اعلام شده بود: اینکه بستانکارانی که پس از وصیت و هبه نیز طلب آنها متحقق شده فقط در محدوده ای می توانند این اموال را بازداشت کنند که قاضی معین نماید.