بعضی معتقدند چون غایت حد معینی است پس از آن داخل در

بعضی معتقدند چون غایت حد معینی است پس از آن داخل در مغیی نیست مگر قرینه وجود داشته باشد و یا با افزودن قیدی رفع ابهام شده باشد چنانکه در تبصره ۱ <a class="artref" href="/ماده/ماده-1210-a_0815110236870">ماده ۱۲۱۰ ق.م</a> با قید تمام رفع ابهام شده است. یا در ماده ۱۳۵ و ۱۴۳ ق.آ.د.م با آوردن قید پایان رفع ابهام نموده است. در اینکه غایت داخل در مغیی یا خارج آن باشد سه حالت قابل تصور است. ⚠ احتیاط: متنِ OCR در جاهایی ناخواناست. بعضی معتقدند چون غایت حد معینی است پس از آن داخل در مغیی نیست مگر قرینه وجود داشته باشد و یا با افزودن قیدی رفع ابهام شده باشد چنانکه در تبصره ۱ <a class="artref" href="/ماده/ماده-1210-a_0815110236870">ماده ۱۲۱۰ ق.م</a> با قید تمام رفع ابهام شده است. یا در ماده ۱۳۵ و ۱۴۳ ق.آ.د.م با آوردن قید پایان رفع ابهام نموده است. در اینکه غایت داخل در مغیی یا خارج آن باشد سه حالت قابل تصور است. الف) ادات غایت مانند تا قید برای حکم باشد در این حالت هر آنچه بعد از غایت است خارج از حکم م. ب. مانند کل شیء لک حلال حتی تعرف انه حرام یعنی هر چیزی برای تو حلال است تا آنکه بدانی حرام است. یا کل شیء طاهر حتی تعلم انه قدر هر چیزی برای تو پاک ۱- رک پیشین ص ۹۳ واختلف الاصولیون فی تعلیق الحکم علی الوصف مثل و فی الغنم السائمه زکاه» فقال بعضهم ثبوت المفهوم فیه و حجیته و قال بعضهم بالعدم، الظاهر ثبوت المفهوم التزاماً بدلیل التبادر الی الفهم من المثال المذکور انه لیس فی المعلوفه زکاه و کذا نظائره، ممالیس فیه قرینه... و استدل المثبتون ایضاً بأنه لولا ذلک لمری الوصف عن الفائده و اجاب الناقون بان القوائد کثیره لا تنحصر فی العلیه التی مبنی دلاله المفهوم علیها...