به نتیجه را متوجه حافظ نکرده و او را در صورتی ضامن

به نتیجه را متوجه حافظ نکرده و او را در صورتی ضامن تلف، نقصان و عیب مال بازداشت شده می داند که بر پایه آنچه در قرارداد حفاظت آمده و نیز آنچه بدون تصریح قرارداد بنا به عرف و عادت یا به موجب قانون برداشت میشود، در حفاظت از مال تعدی، کوتاهی و سهل انگاری نموده باشد مواد ۲۲۰، ۳۸۷، ۶۱۲ و ۶۱۴ ق.م و مواد ۸۳ و ۸۵ ق.ا.ا. م). مسئولیت در حفظ مال به مراقبت از منافع آن نیز تسری می یابد. در نگهداری و مراقبت از مال رفتار غیر مسئولانه، تعدی و تفریط حافظ منجر به از بین رفتن منافع و عوائد مال، موجب ضمان برای حافظ خواهد بود.