دکترین
تأثیر ورشکستگی بر موافقت نامه داوری در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در کشورهای کامن لا و رومی -ژرمنی (مقاله علمی وزارت علوم)
تأثیر ورشکستگی بر موافقت نامه داوری در حقوق ایران با مطالعه تطبیقی در کشورهای کامن لا و رومی -ژرمنی (مقاله علمی وزارت علوم)
نویسندگان: علی اکبر فولادین اعظم انصاری
منبع: مطالعات حقوقی دوره 16 پاییز 1403 شماره 3
چکیده
قانون گذار ایران در بند 2 ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 مقرر داشته است که داوری با فوت یا حجر ی. ا. ط. موافقت نامه داوری از بین می رود. گرچه در این ماده، ورشکستگی تصریح نشده است اما برخی نویسندگان ایرانی با تسری مفهوم حجر به شخص ورشکسته معتقدند که با صدور حکم ورشکستگی، توافق بر داوری از بین می رود و برخی محاکم نیز با پیروی از این نظریه غالب، رأی داوری ای را که پس از صدور حکم ورشکستگی تاجر صادره شده است، باطل دانسته اند. مقاله حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد تطبیقی درصدد پاسخ به این پرسش است که تأثیر ورشکستگی بر موافقت نامه داوری در حقوق ایران چیست؟ مقاله نشان می دهد که نمی توان ورشکسته را ازاین جهت در شمار محجوران شمرد و قرارداد داوری را با حدوث ورشکستگی منتفی دانست. مطالعات تطبیقی نیز نشان می دهد که در برخی نظام های حقوقی دیگر نیز اصولاً ورشکستگی چنین اثری ندارد و حتی الامکان باید توافق بر داوری را معتبر دانست و از انحلال آن جلوگیری کرد.
Insolvency's Effect on Arbitration Agreements in Iranian Law with a Comparative Study in Common and Civil Law
Iranian legislator Article 481(2) of the Civil Procedure Code (2000) states that an arbitration agreement is set aside if one party dies or becomes incapacitated. Although this article doesn't explicitly mention insolvency, some Iranian lawyers believe that insolvency should be considered a form of incapacity, leading to the termination of the arbitration agreement. Some courts follow this approach, considering an award unenforceable if rendered after one party's insolvency. This essay, using a descriptive-analytical method and comparative approach, aims to answer the question: "What is the effect of insolvency on an arbitration agreement in Iranian law?"
Studies reveal that the insolvency effect on arbitration agreements has been a focus in international commercial arbitration and foreign legal systems. Before examining Iran's approach, it's beneficial to explore the perspectives of some developed countries' legal systems on this issue. This analysis helps assess the alignment of Iranian law with recent global developments.
In some legal systems, including civil law and common law, three main views have emerged. While there are differing opinions in US law, a distinction can be made between core and non-core insolvency cases. Core insolvency disputes should be adjudicated by insolvency courts, rendering arbitration awards unenforceable. However, in non-core cases, parties can refer to arbitration according to the arbitration agreement. A significant challenge lies in separating core from non-core cases and determining the standards for this separation. The varying standards result in conflicting judgments in US law. Generally, the arbitration clause is applicable unless referring to arbitration undermines the fundamental purposes of the insolvency act.
In UK law, the effect of insolvency on arbitration agreements differs for corporate and natural persons. A valid arbitration agreement remains binding on an insolvent company. For insolvent natural persons, if the trustee adopts and respects the arbitration agreement, it's enforceable in all contractual matters or related issues. Claims can be brought against the trustee referring to arbitration, or the trustee can initiate arbitration. However, if the trustee rejects the arbitration agreement, the court has jurisdiction over the insolvency dispute and must decide on arbitration validity.
In some legal systems, arbitrability of insolvency disputes is recognized, categorizing disputes as either capable or incapable of being settled through arbitration. Disputes related to insolvent persons are arbitrable in German and French law. Unlike these systems, none of the aforementioned legal systems claim that the arbitration agreement is voidable; rather, it's applicable under certain conditions.
Iranian law lacks explicit statutory rules for setting aside arbitration agreements in case of insolvency. Most lawyers believe the agreement becomes voidable upon one party's insolvency, based on Article 496(1) of the Civil Procedure Code (2000). However, this interpretation is not accurate because the article pertains to insolvency disputes under Article 412 of the Commercial Code (1932), which may lead to a judgment declaring a person insolvent. Therefore, it doesn't apply to arbitration agreements made before an insolvency event. Additionally, creditors may find arbitration more favorable to their interests. The other party may also prefer arbitration to court proceedings, potentially saving costs. In such cases,creditors may suffer less financial damage. Furthermore, arbitration agreements are not dependent on the parties' personalities, meaning insolvency doesn't automatically invalidate the agreement. While public policy can prevent the arbitrability of certain insolvency disputes, it cannot override an arbitration agreement.
It's important to note that an insolvent person is not considered incapacitated under Iranian statutes by many commercial law specialists. This belief, affirmed by the Iranian Supreme Court, contradicts the notion of resorting to Article 481(2) of the Civil Procedure Code (2000). Some arbitration centers' rules and case law also demonstrate a different approach to the arbitrability of insolvency disputes compared to the traditional Iranian doctrine.
The essay reveals that while many judgments and Iranian lawyers support the unenforceability of arbitration agreements in case of insolvency, this perspective is open to criticism and may not align with the latest global developments. Following the views of some Iranian lawyers who believe insolvency disputes are non-arbitrable can pose challenges in the enforcement of international commercial arbitration awards. Iranian courts may not accept the recognition and enforcement of a foreign award if one party was insolvent during the arbitration process. Even if the liquidator continues the arbitration process and an award is issued, it may not be effective.
موارد مرتبط 31
آرای مرتبط 12
-
رأی
هماستناد
اثر فوت یکی از طرفین داوری در قرارداد داوری
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی به لحاظ بی اعتباری شرط داوری موضوع ماده 6
-
رأی
هماستناد
ابطال رای داوری به دلیل فوت یکی از طرفین و عدم تعیین مدت داوری در دادگاه بدوی و تجدیدنظر
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی موجب از بین رفتن داوری است و با زوال داوری
-
رأی
هماستناد
بی اعتباری شرط داوری با فوت احد از طرفین قرارداد
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی به لحاظ بی اعتباری شرط داوری موضوع ماده 6
-
رأی
هماستناد
صدور قرار عدم استماع دعوا بدون تشکیل جلسه دادرسی
قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 481
-
رأی
هماستناد
اثر شرط داوری نسبت به شخص ثالث
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی حتی در صورت فوت احدی از طرفین قرارداد داور
-
رأی
هماستناد
تقدیم دادخواست توسط طرفین دعوی با وجود شرط داوری در قرارداد
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی تراضی کتبی طرفین را در از بین رفتن داوری م
-
رأی
هماستناد
اثر فوت احد از طرفین قرارداد بر شرط داوری
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی
-
رأی
هماستناد
اثر امتناع داور مرضی الطرفین از داوری
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی شرط داوری در موارد زیر از بین می رود 1 - ب
-
رأی
هماستناد
رأی دادگاه بدوی
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی موجب از بین رفتن داوری است و با زوال داوری
-
رأی
هماستناد
صدور قرار عدم استماع دعوا بدون تشکیل جلسه دادرسی
قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 481
-
رأی
هماستناد
اثر شرط داوری نسبت به شخص ثالث
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی حتی در صورت فوت احدی از طرفین قرارداد داور
-
رأی
هماستناد
اثر فوت احد از طرفین قرارداد بر شرط داوری
ماده 481 ق آ د م با فوت احدی از طرفین داوری از بین می رود لذا دیگر موجبی
نظریات مشورتی 2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2462 مورخ 1395/09/28
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی و شرایط اعتبار شرط داوری در صورت فوت یکی ا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظر مشورتی 7/95/2462 مورخ 1395/09/28 اداره کل حقوقی قوه قضائیه با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی است واگر موضوع اختلاف قابل تجزیه و تفکیک ب
نشستهای قضایی 4
-
نشست قضایی
هماستناد
تکلیف شرط داوری قرارداد مشارکت احداث آپارتمان، پس از انتقال به منتقل الیه
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی تنها به انحلال داوری مربوط به طرفین عقد اش
-
نشست قضایی
هماستناد
استقلال یا عدم استقلال شرط داوری نسبت به عقد اصلی
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی
-
نشست قضایی
هماستناد
تفاوت انتقال قرارداد و مال موضوع قرارداد در بحث انتقال شرط داوری
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی در باب داوری استنباط می گردد این است که صر
-
نشست قضایی
هماستناد
امکان رسیدگی محاکم قضایی به موضوعات داوری در صورت وجود توافق نامه یا شرط داوری در ضمن عقد اصلی
بر اساس بند یک ماده 481 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی
مواد مرتبط 1
-
استناد
از این صفحه
ماده 481 — آیین دادرسی مدنی مصوب 1379/01/21
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب 1379 مقرر داشته است که داوری با فوت ی
دکترین 12
-
مقاله
هماستناد
امکان سنجی انتقال شرط و موافقت نامه ی داوری (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 481 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 137
-
مقاله
هماستناد
انتقال موافقتنامه داوری (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی
-
مقاله
هماستناد
رویکرد نظام حقوقی ایران نسبت به فوت طرفین داوری (مقاله علمی وزارت علوم)
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی با ضروری دانستن اقاله مکتوب
-
مقاله
هماستناد
مستندات قانونی مرتبط با درخواست و مبانی آن — موافقین این نظر = اداره حقوقی قوه
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی موارد زوال داوری را احصاء کرده که عدم تواف
-
مقاله
هماستناد
مستندات قانونی مرتبط با درخواست و مبانی آن — دیدگاه دوم این گروه اعتقاد دارند حتی
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی موارد زوال داوری را احصاء کرده که عدم تواف
-
مقاله
هماستناد
مستندات قانونی مرتبط با درخواست و مبانی آن — دیدگاه دوم این گروه اعتقاد دارند حتی
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی موارد زوال داوری را احصاء کرده که عدم تواف
-
مقاله
هماستناد
چنانچه داور نیاز به استعلام از ادارات دولتی بانکها یا شهرداری ها
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی است و اگر موضوع اختلاف قابل تجزیه و تفکیک
-
مقاله
هماستناد
فوت یکی از متعاملین در صورت تعدد آنها در صورت تعدد اصحاب
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی است و اگر موضوع اختلاف قابل تجزیه و تفکیک
-
مقاله
هماستناد
فوت یکی از متعاملین در صورت تعدد آنها در صورت تعدد اصحاب
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی است و اگر موضوع اختلاف قابل تجزیه و تفکیک
-
مقاله
هماستناد
نکات تکمیلی درباره بحث داوری — اما با این حال در عمل کمتر
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی با فوت یا حجر یکی از طرفین از بین می رود و
-
مقاله
هماستناد
نکات تکمیلی درباره بحث داوری — قرارداد داوری عقدی لازم است یا جایز؟
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی با فوت یا حجر یکی از طرفین از بین می رود و
-
مقاله
هماستناد
نکات تکمیلی درباره بحث داوری — قرارداد داوری عقدی لازم است یا جایز؟
ماده 481 قانون آیین دادرسی مدنی با فوت یا حجر یکی از طرفین از بین می رود و
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
