تعریف مسئولیت مدنی — تبصره ۱ - نگهداری حیوانی که شخص

تبصره ۱ - نگهداری حیوانی که شخص توانایی حفظ آن را ندارد تقصیر محسوب می شود. این دعوا از سوی هر شخصی که ممکن است در خطر آسیب از ناحیه حیوان باشد قابل طرح است تا صاحب آن را مجبور به اتخاذ تدابیر مناسب نماید. دعاوی راجع به <a class="artref" href="/ماده/ماده-132-a_0815110235776">ماده ۱۳۲ قانون مدنی</a> در روابط مالکان مجاور نیز از این موارد است که در رویه قضایی منعکس است و به ویژه مواردی مانند امکان سرایت رطوبت بوی نامطبوع و نظایر آن می تواند مبنای دعوای مسئولیت ناشی از شروع به خسارت باشد. روح <a class="artref" href="/ماده/ماده-1115-a_0815110236772">ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی</a> در مورد خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن نیز میتواند به دعوای شروع به خسارت و زبان کمک کند. در تمام این موارد کارکرد پیشگیرانه مسئولیت مدنی بحث خسارت را لازم ندانسته و دعوای حدوث خطر زبان را می پذیرد. ماده ۱۰ قانون مسئولیت مدنی (۱۳۳۹) در مورد شخصی که در اثر انتشارات مخالف واقع ممکن است خسارت ببیند اعلام می دارد که میتوان مانع اقدامات شخص متخلف شود. در قسمت دوم ماده ۱۰ آمده است: شخصی که در اثر انتشارات مزبور یا سایر وسایل مخالف با حسن نیت مشتریانش کم یا در معرض از بین رفتن باشد می تواند موقوف شدن عملیات را خواسته و در صورت اثبات تقصیر زیان وارده را از وارد کننده مطالبه نماید. جالب این است که رأی دادگاه پژوهش فرانسه که به موجب رأی ۱۸ دسامبر ۲۰۰۳ شعبه دوم مدنی دیوان کشور فرانسه نقض شد، مبتنی بر یکی از کارکردهای مسئولیت مدنی بود. یعنی علی رغم صدور حکم به تخریب جایگاه های شکار از صدور حکم به جبران خسارت امتناع نمود. در ماده ۱۰ قانون مسئولیت مدنی نیز علی رغم حکم متوقف نمودن اقدامات شخص به دلیل امکان از بین رفتن مشتری صدور حکم به جبران خسارت و زبان را منوط به اثبات تقصیر و تحقق این خسارات نموده و دو کارکرد پیشگیرانه شروع به خسارت و جبران کننده مسئولیت مدنی را در نظر داشته اشت. ۱۶ - دکتر مهدی شهیدی اصول قرار دادها و تعهدات نشر حقوقدان چاپ اول تهران ۱۳۷۹، ص ۸۰ اعتباری حقوق منحل به مفاهیم جزئی شرط سبب و مانع گردد و برای اثبات رابطه مذکور تحقق سبب به صورت متعارف کافی باشد. رابطه سببیت که حلقه ارتباطی میان فعل و زیان در حقوق مسئولیت مدنی است دشوارترین بخش تحلیلی این حقوق به حساب می آید و نظریات مختلفی پیرامون آن ابراز شده است که از جمله میتوان به نظریه جمع اسباب و شرایط نظریه سبب مستقیم، سبب متعارف و مانند آن اشاره کرد. برآیند این ارکان و عناصر سبب تحقق مسئولیت مدنی میشود و تعهد به جبران خسارت اثر طبیعی آن محسوب می گردد. به عبارت دیگر مسئولیت منبع تعهد است و تعهد، از آثار آن مسئولیت مدنی با این مفهوم موضوع تعهد بیمه گر قرار می گیرد و بدیهی است عدم تحقق هر کدام از عناصر، پوشش بیمه را نیز منتفی میکند. مگر در خصوص سیستم هایی که مسئولیت مدنی را کنار نهاده و سیستم جبران خسارت مبتنی بر مفهوم زبان را ایجاد کرده اند. ۱۲