حکم اقرار مفلس (قواعد فقه): اقرار مفلس نسبت به دین

حال اگر مفلّس به دینی اقرار کند، در این صورت اختلافی نیست که اقرار وی پذیرفته می‌شود؛ زیرا وی شخصی است عاقل و مختار ، و عموم قاعده « اقرار العقلاء علی انفسهم جایز » شامل حال وی می‌شود. و از طرفی با حقوق غرما نیز تنافی ندارد؛ چون حق غرما به عین اموال تعلق گرفته است. و مشکل اهلیت هم وجود ندارد؛ چون مفلس اگر چه اهلیت تصرف در اموال خود را ندارد ولی اهلیت قانونی برای معامله را دارد. اما اینکه بعد از اقرار مقرّ و تصدیق مقرّله، آیا مقرّله در ردیف غرما قرار می‌گیرد یا خیر؟ بین فقها اختلاف است. جهت روشن شدن مساله باید صوری را از هم تفکیک کرد: ۱. زمان ایجاد دین قبل از حجر است. ۲. زمان ایجاد دین بعد از حجر است. منبع: قانون مجازات اسلامی ایران، ماده ۳۴۵