شرط صریح تعهدی است تبعی که در متن عقد بیان می گردد

شرط صریح تعهدی است تبعی که در متن عقد بیان می گردد و احکام آن همان است که پیش تر بیان شد. هر یک از طرفین عقد موظف است طبق شرط مذکور در عقد رفتار کند و متعهد نمی تواند از ایفای شرط تصریح شده در عقد شانه خالی کند. منظور از تصریح این است که جمله شرط به دلالت مطابقی بر مفاد شرط دلالت کند، نه به دلالت تضمتی یا دلالت التزامی مثل آنکه در ضمن عقد بیع تصریح گردد که کالای مورد معامله باید قبل از حمل بیمه شود. البته معنای صراحت این نیست که صرفاً فا کلمه شرط در عبارت آمده باشد بلکه کلیه قیودی که به صراحت ایجاد تعهد می کنند، شرط محسوب می شوند. برای نمونه اگر در متن قرارداد بیع اوصاف کمالی برای مبیع که عین معین است ذکر شود، این اوصاف شرط صریح محسوب می گردند و در فرض تخلف، خیار تخلف شرط به وجود می آید یا اگر در عقد ازدواج، در ستون اوصاف زوج در عقدنامه شغل یا سمت خاصی برای زوج ذکر گردد، این ذکر در حکم شرط است و در فرض تخلف زوجه می تواند به مفاد ماده ۱۱۲۸ ق.م. توسل جوید و عقد نکاح را فسخ کند. شرط ضمنی تعهدی است که در متن عقد ذکر نمی شود؛ اعم از آنکه پیش