دکترین
عقد صلح (حقوق)
عقد صلح ، از اصطلاحات علم حقوق بوده و به معنای عهد بستن بر سازش و توافق است. عقد صلح در اصطلاح به معنای تراضی و تسالم بر امری است، خواه تملیک عین و یا تملیک منفعت و یا اسقاط دین و یا اسقاط حق و یا غیر آن باشد. این عقد، دو طرف دارد که عبارتند از: • مصالح ؛ • متصالح . فهرست مندرجات ۱ - تعریف عقد صلح ۱.
۱ - تعریف عقد صلح در قانون مدنی ۱.
۲ - طرفین عقد صلح ۱.
۳ - جایگاه عقد صلح ۲ - شرایط عقد صلح ۲.
۱ - اهلیت طرفین ۲.
۲ - مشروعیت و منفعت عقلایی مورد صلح ۲.
۳ - موضوع صلح ۲.
۴ - قصد و رضا ۳ - اقسام عقد صلح ۳.
۱ - صلح بر دعوا ۳.
۲ - صلح بدوی ۴ - احکام و آثار عقد صلح ۴.
۱ - لازم بودن ۴.
۲ - قلمرو ۴.
۳ - بطلان صلح دعوا مبتنی بر معامله باطل ۴.
۴ - دارای عوض بودن ۴.
۵ - شفعه ۵ - فسخ در عقد صلح ۵.
۱ - فسخ به خیار ۵.
۲ - فسخ به اقاله
۶ - پانویس
۷ - منبع
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.