عقد ضمان ، (Guaranty - security) از اصطلاحات به کار رفته در علم حقوق بوده و به معنای تعهد بودن شیء بر عهده دیگری و به عهده گرفتن آن است. برخی از اوصاف ضمان عبارتند از: • عهدی بودن؛ • رضایی و سبب انتقال دین بودن؛ • معوض بودن؛ • تبعی بودن؛ • مسامحه بودن؛ • لازم بودن. التزام در ضمان ناشی از قرارداد و یا به حکم قانون بوده و به این اعتبار ضمان بر دو نوع تقسیم میشود: • ضمان عقدی ؛ • ضمان قهری . قسم دیگر ضمان، ضمان معاوضی است که آن هم ناشی از عقد میباشد، اما بر خلاف ضمان عقدی، اثر مستقیم عقد نیست. در صورت جهل مضمونله به اعسار ضامن، تخلف از مقررات عقد و شرط حق فسخ نسبت به دین مضمونبه میتوان عقد ضمان را فسخ نمود.
موارد مرتبط
برای این صفحه موردِ مرتبطی ثبت نشده.
