عقد لازم - جایز است

عقد لازم - جایز است. مطابق <a class="artref" href="/ماده/ماده-185-a_0815110235830">ماده ۱۸۵ قانون مدنی</a> عقد لازم عقدی است که هیچ یک از طرفین معامله حق فسخ آن را نداشته باشد، مگر در موارد معینه» رابطه ای که در اثر عقد لازم پیدا می شود طوری است که هیچ یک از طرفین عقد نمی تواند بدون رضای طرف دیگر آن را بر هم زند. بنابراین آنان به مفاد عقد ملتزماند مگر در موارد معین قانونی و آن عبارت از این است که در اثر یکی از خیارات حق فسخ به هر یک از طرفین داده شده باشد. در این صورت کسی که حق فسخ داشته باشد می تواند عقد را فسخ کند. و نیز چنانچه هر دو طرف توافق نمایند عقد را برهم زنند در این صورت اصطلاحاً میگویند که آنان معامله قرارداد را اقاله کردند. عقودی مانند بیع اجاره و امثالهم عقود لازم هستند. در مقابل عقد لازم، عقد جایز قرار دارد و آن طبق <a class="artref" href="/ماده/ماده-186-a_0815110235831">ماده ۱۸۶ قانون مدنی</a> عقدی است که هر یک از طرفین بتواند هر وقتی که بخواهد آن را فسخ کند. مانند عقد وکالت که به موجب آن وکیل می تواند از وکالت استعفا دهد و موکل حق دارد وکیل را از وکالت خود عزل کند. پس، طرفین عقد جایز هر زمان بخواهند میتوانند آن را برهم زنند و برای انحلال و فسخ آن اراده ی یک طرف کافی است و احتیاجی به موافقت طرف دیگر نیست. از طرفی کلیه ی عقود لازمند مگر این که قانون خلاف آن را تصریح نماید. <a class="artref" href="/ماده/ماده-219-a_0815110235865">ماده ۲۱۹ قانون مدنی</a> اشعار می دارد: «عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم مقام آنها باید افزود، انعقاد پیمان برای هر یک از طرحهای عمرانی به شرط حصول اطمینان از تأمین بودجه اعتبارات مورد نیاز تا اتمام و تکمیل کار و نیز تأمین سایر منابع از قبیل زمین پروانه ای ساختمان آب، برق و غیره باید صورت گیرد و الا بدون در نظر گرفتن موارد فوق نباید کارفرما خود را در مقابل پیمانکار متعهد سازد.