التزامات قراردادی — مطابق مقررات ماده ۴۰۱ قانون مدنی اگر

مطابق مقررات ماده ۴۰۱ قانون مدنی اگر برای خیار شرط مدت معین نشده باشد اساساً هم شرط خیار هم بیع باطل است، لذا بر ادعای فسخ فروشنده نسبت به بیع باطل آثار فسخ عقد بیع ۱. صورت حله نشست قضائی برگزار شده توسط استان مازندران شهر محمود آباد تاریخ برگزاری: ۱۳۸۱/۰۵/۰۲. فصل سوم: دعاوی فسخ شرط فاسخ انفساخ و اقاله (تفاسخ) مترتب نخواهد بود. چنانچه اتخاذ تصمیم در پرونده کیفری منوط به اثبات امری باشد که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه دیگری است قرار اناطه صادر میشود و دادگاه وفق ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری مصوب ۱۳۷۸ عمل می کند. نظر اتفاقی نظر اول متن درج شده در سند عادی بیع، خیار شرط است و چون در خیار شرط تعیین مدت الزامی است و در اینجا ذکر مدت قید نشده وفق مواد ۳۹۹ و ۴۰۱ قانون مدنی هم خیار شرط و هم عقد باطل است در پرونده کیفری قرار اناطه صادر می شود. نظر دوم متن درج شده خیار شرط و فسخ برای طرفین نیست و نفی شرط و فسخ شده است و اخذ ثمن دلالت بر تنفیذ معامله دارد و در قالب ماده ۱۰ قانون مدنی موضوع قابل رسیدگی است و قرار اناطه صادر نمی شود. نظر سوم: خیار شرط نمیباشد و حق فسخ نیست بلکه عقد به لحاظ عدم تعیین مدت برای پرداخت وجه التزام باطل است. ۲-۳-۳-۱- شرط فسخ از ناحیه بایع در مبایعه نامه در صورت عدم پرداخت چکهای پرداختی بابت ثمن داشت، اگر یکی از چک ها پرداخت نگردد و گواهی عدم پرداخت صادر شود، آیا بایع می تواند