قدرت اجرایی دستور موقت

دستور موقت دارای توان اجرایی است و به مانند بسیاری از احکام و اسناد لازم الاجرا تاب تحمیل بر مخاطب دارد. متابعت از تصمیم دادگاه یا اجرای مفاد و مدلول آن اجتناب ناپذیر است و خوانده فرصت تمرد و سرپیچی از آن را ندارد. حتی در فرض قابل اعتراض بودن دستور مادام که به اعتراض رسیدگی نشده و یا بنا به موجبات قانونی دستور لغو نگردیده یا از آن رفع اثر نشده، مخاطب باید از مفاد و مدلول آن متابعت کند. از این رو بر خلاف عمده تصمیمات شکلی و قرارها، دستور موقت به محض صدور و ابلاغ به خوانده و حتی در مواردی پیش از ابلاغ ماده ۳۲۰ ق.آ.د. م) به موقع اجرا گذاشته میشود. وانگهی متمایز از احکام قطعی است که جنبه اعلامی داشته و اجرای مفاد و مدلول آن به صرف ابلاغ به مخاطب حاصل میشود (ماده 4 ق.آ.د. م) . اگر چه دستور موقت هم در برخی موارد و مصادیق محتاج به اقدام فیزیکی یا عملیات اجرایی خاص نیست و به صرف ابلاغ مراتب به مخاطب یا مرجع خاص صورت اجرایی می یابد. مثل اعلام مراتب عدم ثبت تغییرات شرکت سهامی در اداره ثبت شرکتها. بعلاوه از ویژگیهای خاص و متمایزی نسبت به احکام قطعی که جنبه اجرایی دارد، برخوردار است. از این جهت که احکام قطعی دادگاه ها در فرض امتناع م. ع. از اجرا و عدم توافق با محکوم له با صدور اجرائیه به موقع اجرا گذاشته می شود. به موجب قسمت ابتدایی ماده ۴ ق.آ.د. م: اجرای حکم با صدور اجرائیه به عمل می آید مگر اینکه در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد... . اما قدرت اجرایی ا. ماده ۴ ق.آ.د. م: ... در مواردی که حکم دادگاه جنبه اعلامی داشته و مستلزم انجام عملی از طرف م. ع. نیست از قبیل اعلام اصالت یا بطلان سند اجرائیه صادر نمی شود. همچنین در مواردی که سازمانها و مؤسسات دولتی وابسته به دولت طرف دعوی نبوده ولی اجرای حکم باید به وسیله آنها صورت گیرد صدور اجرائیه لازم نیست و سازمانها و مؤسسات مزبور مکلفند به دستور دادگاه حکم را اجرا کنند. دستور موقت و نیز قرار رد درخواست صدور آن همچون آرا و تصمیمات دیگر دادگاه ها دارای اثر نسبی است. بدین معنا که نتیجه و مفاد آن فقط وضع حقوقی اطراف