نقض دستور موقت — در مواردی که از دستور به واسطه

مورد و موجب دیگر برای خاتمه بخشیدن به دستور موقت نقض این تصمیم است. موافق ماده ۳۲۵ ق.آ.د.م تصمیم موقتی پیرو قابل تجدیدنظر بودن رأی در اصل دعوا قابل اعتراض است. چنانچه م. ع. ب. این دستور پیرو اعتراض به رأی اصلی اعتراض نماید و دادگاه تجدیدنظر دستور را نقض کند از تاریخ نقض آثار مترتب بر دستور برطرف خواهد شد و دوران حیات و اعتبار آن خاتمه خواهد یافت. نقض دستور موقت بواسطه نقض فرجامی رأی اصلی هم متصور است. اگر متضرر از رأی به طریق فوق العاده مزبور متمسک شود و موجبات نقض رأی را از طریق دیوان عالی کشور بوجود آورد، این نتیجه به سرنوشت دستور موقت هم تسری یافته و سبب پایان اعتبار این تصمیم می شود. همچنین حکم دادگاه در موضوع اصلی ممکن است غیابی باشد و م. ع. غایب ضمن واخواهی از آن به دستور موقت صادر تعرض نماید. با فسخ حکم واخواسته از دستور موقت هم رفع اثر میشود مگر آنکه حکم جدید قابل تجدیدنظر باشد و دادگاه صادر کننده منتظر تعیین تکلیف موضوع از ناحیه دادگاه تجدیدنظر باشد. در مواردی که از دستور به واسطه نقض رفع اثر میشود، آثار اجرایی بر جای مانده از دستور زائل میشود و عملیات اجرا به خواست خوانده دستور به حال سابق اعاده می شود. حکم ماده ۳۹ ق... در باب عملیات اجرایی پیرو حکم نهایی در نقض حکم ۱. ماده ۳۹ ق.آ.د. م: «هرگاه حکمی که به موقع اجرا گذارده شده بر اثر فسخ یا نقض یا اعاده دادرسی به موجب حکم نهایی بلاثر شود عملیات اجرایی به دستور دادگاه اجرا کننده حکم به حالت قبل بر می گردد و در صورتی که محکوم به عین معین بوده و استرداد آن ممکن نباشد دادورز (مأمور اجرا) مثل یا قیمت آن را وصول می نماید. اعاده عملیات اجرایی به دستور دادگاه به ترتیبی که برای اجرای حکم مقرر است بدون صدور اجرائیه به عمل می آید. حکم نهایی می شود.