پاداش ستانی امین از ثالث، با نگاهی به حقوق انگلستان (مقاله علمی وزارت علوم)

پاداش ستانی امین از ثالث، با نگاهی به حقوق انگلستان (مقاله علمی وزارت علوم) نویسندگان: حسین بهرامی منبع: تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی دوره 7 پاییز 1403 شماره 24 چکیده امین ممکن است از رهگذر سمت امانت، پاداشی را از جانب ثالث دریافت نماید که مالکیت آن محل بحث است. مقنن در برخی موارد پاداش را رشوه دانسته و به عنوان مجازات، به نفع دولت مصادره می کند؛ اما در خصوص سایر موارد ساکت است. دکترین نیز توجه لازم را نسبت به این امر مبذول نداشته و موضوع پژوهش حاضر، محتاج به باریک بینی و بررسی است. در حقوق انگلستان ب. ت. ب. آنکه امین مکلف به وفاداری نسبت به ذی نفع است، اخذ پاداش از سوی او مغایر با آن تکلیف شناخته شده و مال متعلق به ذی نفع خواهد بود. یافته پژوهش حاضر دالّ بر آن است که در حقوق ایران باید قائل به تفکیک شد. در برخی موارد عقد هبه واقع شده بین امین و ثالث، صحیح بوده، و پاداش متعلق به امین است. در حالتی که توافق بین اشخاص یادشده، مبنی بر عمل نمودن امین بر خلاف منافع ذی نفع بوده و عمل حقوقی امین باطل شود و یا موضوع توافق مذکور ایراد زیان به ذی نفع باشد، با عنایت بر ماده 975 ق.م. هبه باطل بوده و ثالث می تواند، مال خود را مسترد نماید. در حالتی که عقد معوض بوده و اخذ پاداش جهت انجام عملی مغایر با منافع ذی نفع نباشد و یا شخص یادشده با وجود امر فوق، عمل امین را تنفیذ نماید، پاداش متعلق به ذی نفع است. ماهیت پاداش در این حالت هبه نبوده و پاداش بخشی از معوض است. Reward Taken by a Trustee from a Third Party, With a Glance at English Law A trustee may receive a reward due to the position he has as a trust the ownership of which is disputed. In some cases, the legislator considers such a reward as a bribe and, as punishment, confiscates it for the benefit of the government. However, it is silent on other cases. Doctrine has also not paid sufficient attention to this matter, making it necessary to closely scrutinize and examine this issue. In English law, considering that the trustee is obliged to be loyal to the beneficiary, receiving a reward by him is regarded as contrary to that duty and the asset acquired will belong to the beneficiary. The findings of the present research indicate that a distinction should be made in Iranian law. In some cases, a contract of gift concluded between a trustee and a third party is correct, and the reward belongs to the trustee. In the case that, based on the agreement between the mentioned persons, the action of trustee is against the interests of the beneficiary and the juridical act concluded by trustee is invalidated, or the subject matter of the said agreement is detrimental to the beneficiary, relying upon Article 975 of Civil Code, the contract of gift is invalid and the third party can take back his property. In the case that the contract is a commutive contract and receiving a reward for performing an action is not contrary to the interests of the beneficiary, or the aforementioned person ratifies the act of the trustee despite the above fact, the reward belongs to the beneficiary. The nature of the reward in this case is not a contract of gift and the reward is a part of the consideration.