اقرار متهم

در صورت اعتراف احدی از متهمان نسبت به متهم دیگر پرونده که متضمن ارتکاب بزه از سوی وی بوده و وجود قراین دیگر حاکی از صحت اظهارات و اعترافات وی باشد آیا اظهارات مزبور با لحاظ انکار متهم اخیر قابل استناد به عنوان ادله اثباتی دارد یا خیر؟ نظر هیات عالی ب. ت. ب. تعریف قانونی اقرار در ماده 164 قانون مجازات اسلامی اظهارات متهم علیه دیگران اعتباری ندارد لکن اگر این اظهارات به نحوی باشد که قرائن و اماراتی مبتنی به نادرستی آن وجود نداشته باشد مطابق ماده 65 قانون آیین‌دادرسی‌کیفری قابل بررسی است. گاهی برای تقویت ادله و یا ایجاد علم برای قاضی می‌تواند مفید باشد. نظر اتفاقی برابر ماده 1278 قانون مدنی اقرار هر کس فقط نسبت به خود آن شخص و قائم مقام او نافذ است و د. ح. دیگری نافذ نیست مگر در موردی که قانون آن‌ها را ملزم قرار داده باشد بنابراین با عنایت به اینکه اصل بر عدم نفوذ اقرار نسبت ب. غ. م. ب. و در مقررات قانونی در فرض سوال خلاف آن تصریح نشده است اقرار م. ن. ب. سایر متهمان نافذ نیست لکن می‌تواند ب. ت. ب. شرایط و اوضاع و احوال و بنا به تشخیص قاضی رسیدگی کننده به‌عنوان قرینه تلقی شود و توجه اتهام به متهم بر اساس سایر ادله از جمله علم قاضی خواهد بود.