بقا یا عدم بقای مهلت یک ماهه در ماده 341

در دادگاه کیفری یک، دادگاه پس از انجام مفاد مواد 384 از قانون آیین دادرسی کیفری و نظایر آن، زودتر از مهلت یک ماهه‌ی مقرر در ماده 341 از همان قانون، پرونده را معد رسیدگی تشخیص می‌دهد، آیا دادگاه مزبور می‌تواند قبل از انقضای مدت یک ماه مقرر در ماده 341 اقدام به تعیین وقت رسیدگی نماید یا اینکه سپری شدن مهلت یک ماهه الزامی است؟ نظر هیات عالی ماده 341 قانون آیین دادرسی کیفری از عبارت " حداکثر ظرف یک ماه " استفاده کرده است و ذکری از حداقل ننموده است و در نتیجه حداقل آن همان روزی است که پرونده به شعبه دادگاه ارسال میگردد " از این رو هیچ تکلیف و الزامی برای نگهداری پرونده جهت انقضای مدت یک ماه وجود ندارد به علاوه حسب ماده 391 قانون آیین دادرسی کیفری یک در صورتی که در جلسات مقدماتی پرونده را قابل طرح برای دادرسی تشخیص دهد لازم است " بلافاصله " دستور تعیین وقت رسیدگی صادر نماید. نظر اتفاقی تکلیف مقرر در ماده 384 تنها حدوثاً است نه بقاءً. اگر قائل باشیم بقاءً نیز رعایت مهلت یک ماهه الزامی است، با اصول و قواعد کلی دیگری از جمله اصل سرعت در رسیدگی و عدم اطاله رسیدگی موضوع ماده 3 از قانون آیین دادرسی کیفری در تعارض خواهد بود. بنابراین هرگاه در داخل مهلت مذکور به تشخیص قاضی رسیدگی کننده موجبات رسیدگی فراهم گردید، وقت رسیدگی تعیین می‌شود.