تکلیف قاضی اجرای احکام کیفری در فرض واخواهی محکوم علیهی که جرم ارتکابی وی طبق قانون جدید، قابل گذشت شده و شاکی وی نیز پیش از ارسال اعتراض به رای غیابی به دادگاه، اعلام گذشت نموده ا

تکلیف قاضی اجرای احکام کیفری در فرض واخواهی محکوم علیهی که جرم ارتکابی وی طبق قانون جدید، قابل گذشت شده و شاکی وی نیز پیش از ارسال اعتراض به رای غیابی به دادگاه، اعلام گذشت نموده است خ. م.: در نشست قضایی استان مازندران که در تاریخ 1399/11/09 برگزار شد، موضوع مورد بررسی، تکلیف قاضی اجرای احکام کیفری در مواردی بود که محکوم علیه، به موجب قانون جدید، جرمش قابل گذشت شده و شاکی پیش از ارسال اعتراض، گذشت خود را اعلام کرده است. پرسش مطرح شده این است که آیا قاضی باید به واخواهی رسیدگی کند یا اینکه پرونده را با صدور قرار موقوفی تعقیب مختومه نماید. نظر هیات عالی این است که ب. ت. ب. عدم وجود موجب قانونی برای اجرای حکم غیابی، قاضی باید پرونده را به دادگاه کیفری ذی‌ربط ارسال کند تا در صورت احراز شرایط قانونی، قرار موقوفی تعقیب صادر شود (ماده 505 قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره ماده 406). اکثریت اعضای هیات بر این باورند که پرونده باید با صدور قرار موقوفی مختومه شود، زیرا شرایط قانونی برای صدور این قرار فراهم است و نیازی به رسیدگی ماهوی وجود ندارد (ماده 13 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 104 قانون مجازات اسلامی). در مقابل، نظر اقلیت بر ضرورت تعیین تکلیف در خصوص واخواهی تاکید دارد، زیرا صدور حکم برائت برای م. ع. جنبه حیثیتی دارد و بنابراین باید پرونده به دادگاه ارسال شود تا در خصوص صدور حکم برائت یا قرار موقوفی تصمیم‌گیری شود. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1399/11/09 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر محمود آباد