ضمانت اجرای عدم پرداخت اجرت المثل که در اجرا تعیین میگردد(ماده 47قانون اجرای احکام مدنی)

ضمانت اجرای عدم پرداخت اجرت المثل که در اجرا تعیین میگردد(ماده 47قانون اجرای احکام مدنی) خ. م.: در نشست قضایی استان خراسان رضوی که در تاریخ 1398/08/01 برگزار شد، موضوع بررسی ضمانت اجرای عدم پرداخت اجرت المثل در موارد مربوط به اجرای حکم خلع ید، بر اساس ماده 47 قانون اجرای احکام مدنی، مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که در صورت امتناع م. ع. از پرداخت اجرت المثل تعیین شده به مبلغ 150,000,000 ریال، روش اجرای آن چگونه خواهد بود و آیا در صورت عدم دسترسی به اموال، امکان اعمال ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی وجود دارد یا خیر. نظر هیات عالی بر این بود که اجرت المثل به موجب حکم دادگاه تعیین نشده و در صورت امتناع از پرداخت، امکان اجرای ماده 3 وجود ندارد. اکثریت اعضای جلسه نیز بر این نظر بودند که ب. ت. ب. اینکه اجرت المثل با تصمیم اجرایی دادگاه مشخص شده، می‌توان آن را از محل توقیف اموال م. ع. وصول کرد و در این مورد ضمانت اجرای بازداشت قابل اعمال نیست. در مقابل، اقلیت به این نکته اشاره کردند که می‌توان ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی را در صورت عدم دسترسی به اموال م. ع. ب. عنوان یک قاعده قانونی به کار گرفت و همچنین وصول اجرت المثل را مشابه وصول محکوم به نقدی در نظر گرفت. این نظرات نشان‌دهنده اختلاف نظرها در خصوص قابلیت اجرای ضمانت‌های قانونی در رابطه با اجرت المثل و نحوه وصول آن هستند. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/08/01 برگزار شده توسط: استان خراسان رضوی/ شهر قوچان