غایت سن حضانت اطفال و ترتیب آن

حضانت طفل تا چند سالگی است؟ ب. ت. ب. قانون مدنی که مقرر می‌دارد تا هفت سالگی، اولویت حضانت با مادر است آیا پس از هفت سالگی با پدر است؟ نظر هیئت عالی همان‌گونه که اداره حقوقی در نظریات شماره 1487/7 مورخ 1379/3/1 و 4641/7 مورخ 1377/7/2 بیان کرده و ب. ت. ب. این‌که در موارد مختلف قانون مدنی در باب حضانت، از واژه طفل استفاده شده است، حضانت مخصوص اطفال است و طفل بر شخص غیربالغ اطلاق می‌شود. بنابراین، غایت حضانت، رسیدن به سن بلوغ است و پس از بلوغ، شخص اختیار دارد نزد هر یک از والدین که بخواهد زندگی کند. نظر اتفاقی کسی که به سن بلوغ نرسیده باشد طفل است و برابر تبصره 1 ماده 1210 قانون مدنی، سن بلوغ در پسر پانزده سال تمام قمری ودر دختر نه سال تمام قمری است. سن حضانت ب. ت. ب. مواد 1168 لغایت 1179 قانون مدنی و ماده 1210 همان قانون مشخص و معین شده است و چنان‌چه پسر به سن بالای پانزده سال و دختر به سن بالای نه سال رسیده باشد، دیگر طفل محسوب نمی‌شود و در حضانت و نگهداری آنان که به سن بلوغ رسیده‌اند نمی‌توان بدون جلب نظر نامبردگان اظهار عقیده کرد. به عبارت دیگر پس از رسیدن فرزندان به سن بلوغ نمی‌توان در رابطه با حضانت و نگهداری آنان نظر داد و نامبردگان پس از رسیدن به سن بلوغ مجازند نزد هر یک از والدین خود، در صورتی‌که والدین آنان جدا ازهم زندگی می‌کنند به سر برند.