مرجع اخذ تأمین مناسب و قبول ضامن معتبر جهت اجرای حکم غیابی

ب. ت. ب. تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی، اخذ تأمین متناسب و قبول ضامن معتبر از محکوم له جهت اجرای حکم غیابی وظیفه دادگاه صادرکننده حکم است یا اجرای احکام؟ نظر هیئت عالی ب. ت. ب. تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی مصوب سال 1379:در صورتیکه دادنامه یا اجراییه به م. ع. غایب ابلاغ واقعی نشده و نامبرده در مهلت مقرر از تاریخ ابلاغ دادنامه واخواهی نکرده باشد اجرای حکم غیابی منوط به معرفی ضامن معتبر یا اخذ تأمین متناسب از محکوم له خواهد بود. با عنایت به اینکه صدور اجراییه با دادگاه نخستین است و مطابق ماده12 قانون اجرای احکام مدنی مدیر اجرا تحت نظارت مسئولیت و دادگاه انجام وظیفه میکند تصمیم راجع به اخذ تأمین متناسب و قبول ضامن معتبر منوط به نظر دادگاه و از وظایف قانونی دادگاه بدوی است. نظر اتفاقی نظر اول: مستفاد از ماده 12 قانون اجرای احکام مدنی، واحد اجرای احکام تحت نظارت دادگاه انجام وظیفه میکند و نیز مطابق ماده 5 همان قانون صدور اجراییه با دادگاه نخستین است. بنابراین، با عنایت به مراتب فوق اجرای حکم منوط به اخذ تأمین است که از وظایف دادگاه است و اجرای احکام دستورات دادگاه را اجرا میکند در صورتی که دادگاه اجرای حکم را منوط به اخذ تأمین کرده باشد اجرای احکام تأمین اخذ مینماید. نظر دوم: مستفاد از قسمت اخیر تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی که بیان میدارد:«مگر اینکه دادنامه یا اجراییه به م. ع. غایب، ابلاغ واقعی شده باشد به نظر میرسد که اخذ تأمین منوط به صدور اجراییه است و در مواردی که اجراییه ابلاغ واقعی شده باشد دادگاه از نظر قانون نمیتواند از محکوم له تأمین اخذ کند ولی اگر ابلاغ قانونی باشد دادگاه میتواند تأمین مناسب اخذ نماید. نظر سوم: ن. ب. ا. به موجب ماده 6 قانون اجرای احکام مدنی مشخصات حکم در اجراییه قید میشود و اجرای احکام در این خصوص اگر مواجه با اشکال یا ابهامی شود میتواند از دادگاه استعلام کند و در غیر این صورت اجرای احکام وفق مفاد اجراییه عمل خواهد کرد.