Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

مسئولیت سازمان حفاظت محیط زیست به پرداخت دیه ناشی از حمله حیوانات وحشی

سبدِ من

#سازمان_حفاظت_محیط_زیست #حفاظت_محیط_زیست #محیط_زیست #دیه #خسارت #جبران_خسارت #شکار #جانی #اقلیت #اکثریت #جانوران_وحشی #مطالبه #تفکیک #مزارع #منطقه_حفاظت‌شده #پیش‌بینی #بیت_المال #مسئول_جبران_خسارت #دستورالعمل_های #صورتجلسه #هیئت #خسارات_وارده #باغ #اجرای_قانون #پارک_ملی #حیات_وحش #شورای_عالی_محیط_زیست #جواز #باغ‌ها #حد #دفاع_مشروع #اجازه #مسئول_پرداخت_دیه #مجازات #زیان #معاونت #نام #حفاظت_از_محیط_زیست #بی‌احتیاطی #قضایی #صورت #نظریه‌مشورتی #قضاییه #فرد #استان #احتیاط #نظریه

خلاصه

در این نشست بررسی شد که آیا سازمان حفاظت محیط زیست مسئول پرداخت دیه ناشی از حمله حیوانات وحشی است یا خیر. اکثریت قضات با استناد به قانون، سازمان را موظف به جبران خسارت دانستند.

اصلِ حقوقی: سازمان حفاظت محیط زیست بر اساس قانون شکار و صید، مسئول جبران خسارت جانی و مالی ناشی از حملات حیوانات وحشی است.

مستند: ماده 9 قانون شکار و صید مصوب 1346

کلیدواژه‌ها: سازمان حفاظت محیط زیست، دیه، حیوانات وحشی، مسئولیت مدنی، جبران خسارت

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
مسئولیت سازمان حفاظت محیط زیست به پرداخت دیه ناشی از حمله حیوانات وحشی خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 23 فروردین 1397 در استان مازندران برگزار شد، موضوع مسئولیت سازمان حفاظت محیط زیست در پرداخت دیه ناشی از حملات حیوانات وحشی مورد بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا در صورت وقوع خسارت جانی یا مالی به وسیله حیوانات وحشی، امکان مطالبه خسارت از سازمان محیط زیست وجود دارد یا خیر. نظر هیات عالی به دو بخش تقسیم شد: نظر اکثریت و نظر اقلیت. اکثریت بر این باور بودند که بر اساس ماده 9 قانون شکار و صید مصوب 1346، سازمان موظف به جبران خسارت ناشی از حملات حیوانات وحشی است، حتی اگر درآمدهای ناشی از اجرای این قانون کافی نباشد. آنها همچنین به نظریه مشورتی اداره حقوقی قوه قضاییه و دستورالعمل‌های موجود اشاره کردند که جبران خسارت را ضروری می‌دانند. در مقابل، نظر اقلیت معتقد بود که در مواردی که هشدارهای لازم ارائه شده و فرد با احتیاط به مناطق خطرناک وارد شده باشد، سازمان مسئولیتی در قبال پرداخت دیه ندارد و باید بین مناطق عادی و حفاظت‌شده تفکیک قائل شد. به طور کلی، اکثریت بر لزوم جبران خسارت تاکید کردند در حالی که اقلیت به شرایط خاص و رفتار فرد در وقوع خسارت اشاره کردند. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/01/23 برگزار شده توسط: استان مازندران/ شهر محمود آباد
موضوع
مسئولیت سازمان حفاظت محیط زیست به پرداخت دیه ناشی از حمله حیوانات وحشی
پرسش
چنان چه در اثر حمله حیوانات وحشی (حفاظت شده) به اشخاص، خسارت جانی یا مالی وارد شود آیا امکان مطالبه خسارت از سازمان محیط زیست وجود دارد؟
نظر هیئت عالی
نظریه اقلیت در حدی که با نظر مشورتی ذیل الذکر اداره حقوقی قوه قضاییه به شماره 7/94/554 مورخ 1394/3/3 انطباق دارد مورد تأیید اعضای هیأت عالی نشست قضایی است. 1- مطابق ماده 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 1353 با اصلاحات بعدی کلیه امور مربوط به جانوران وحشی، با سازمان محیط زیست است و مطابق ماده 9 و 30 قانون شکار و صید مصوب 1346 با اصلاحات بعدی، جبران خسارات وارده از ناحیه حیوانات و جانوران وحشی به افراد، مزارع و باغ ها، از محل وجوه حاصل از اجرای قانون مزبور که به حساب خاصی واریز می‌شود، پرداخت می‌گردد. بنابراین محدوده مسئولیت سازمان حفاظت محیط زیست، به شرحی است که در ماده 9 این قانون ذکر شده است و شرایط تحقق مسئولیت سازمان مزبور، طبق شرایطی است که برای تحقق ضرر و جبران خسارت لازم است. 3 و 2 - مطابق بند الف ماده 3 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 1353 با اصلاحات بعدی، تعیین مناطق چهارگانه (پارک ملی - آثار طبیعی - پناهگاه های حیات وحش و منطقه حفاظت شده) و حدود آنها با شورای عالی محیط زیست م. ب. و مطابق مواد 8 و 10 و 11 آیین نامه این قانون و مواد 12 و 13 آیین نامه قانون شکار و صید، ورود و تعلیف احشام بدون مجوز به این مناطق ممنوع و مأمورین سازمان، مکلف به اخراج احشام هستند و با متخلف طبق مقررات برخورد می‌شود، بنابراین اگر حیوانات وحشی به احشام یا افراد مناطق چهارگانه یا داخل مناطق مزبور به شرط جواز ورود، خسارت وارد کنند، پاسخ همان است که در بند 1 بیان شد. اما اگر خسارت داخل مناطق چهارگانه و بر فرض ورود غیر مجاز احشام و افراد بوده و فرد مصدوم و یا صاحب و چوپان و متصدی احشام، آگاه به این قضیه باشد، بنا بر قاعده تحذیر و قاعده اقدام، خسارت وارده قابل جبران از طریق محیط زیست نیست. 4- خسارت وارده از ناحیه جانوران وحشی مانند کلاغ ها، به شرط آن که مورد حمایت سازمان حفاظت محیط زیست نباشند، ب. ت. ب. این که کنترل آنها خارج از توان سازمان مذکور است مشمول مقررات ماده 1 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 28/ 3/ 1353، نبوده و در صورت ورود خسارت از ناحیه آن ها، سازمان مذکور مسئولیتی ندارد. منظور از جانوران وحشی در ماده 9 قانون شکار و صید مصوب 1346 با اصلاحات بعدی، ب. ت. ب. بند ت ماده 3 و بند ب ماده 8 قانون فوق الذکر و مواد 1، 2، 3، 4 و 5 آئین نامه اجرایی قانون مذکور مصوب 1345، آن دسته از جانورانی است که برابر اعلام سازمان محیط زیست و مطابق مقررات مربوط، مورد حمایت این سازمان قرار دارند. 5- موارد پرداخت دیه از بیت المال، در قانون پیش بینی شده است و در مورد سوال، مجوزی برای پرداخت دیه از بیت المال وجود ندارد.
نظر اکثریت
به دلایل زیر قایل به امکان مطالبه خسارت بوده اند: 1- موضوع جبران خسارت در ماده 9 قانون شکار و صید (مصوب 1346 با اصلاحات بعدی) پیش بینی شده است. این ماده بیان می دارد چنانچه ماموران سازمان و میرشکاران و یا صاحبان مزارع و یا باغها در حدود مجوزهای صادره نتوانند از دفع خسارت یا صدماتی که از ناحیه جانوران وحشی به افراد، مزارع و باغ ها وارد می‌شود جلوگیری به عمل آورند جبران خسارت وارد شده از محل درآمدهای حاصل از اجرای این قانون تامین خواهد شد. 2- در این مورد نظریه مشورتی هم داریم که می گویند در مورد حمله خوک ها به مزارع، سازمان بر اساس ماده 9 مکلف به جبران خسارت است (نظریه شماره 7/92/2345 مورخ 92/12/10). 3- فلسفه وضع ماده جلوگیری از کشته شدن حیوانات وحشی است بنابراین باید قایل به جبران خسارت باشیم؛ در نتیجه ماده 9 که گفته است از محل درآمدهای ناشی از اجرای این قانون، سازمان مکلف است جبران کند حتی اگر اجرای این قانون درآمد چندانی نداشته باشد یا کفاف ندهد باز هم باید جبران خسارت توسط سازمان صورت گیرد. اداره حقوقی قوه قضاییه هم این را بیان داشته است. 4- در این موارد باید بین خسارت جانی و مالی تفاوت قایل شویم. در مورد خسارت مالی، ما مجوز کشتن نداریم، فقط باید دنبال جبران خسارت از سازمان باشیم اما در مورد حمله حیوانات به اشخاص تا حد امکان باید از صدمه زدن و کشتن آنها دوری کنیم اما اگر شخص مورد حمله واقع شد دفاع از نفس بر همه چیز مقدم است بر اساس قاعده دفاع مشروع امکان و اجازه دفاع داریم. در این موارد چنانچه شخص کشته شود باید سازمان بر اساس مواد 9 و 30 قانون شکار و صید مسئول پرداخت دیه باشد از محل درآمدهای ناشی از اجرای آن قانون (نظریه مشورتی 7/2611 مورخ 91/12/27). حتی اگر سازمان از محل درآمدهای حاصل از اجرای این قانون قادر به پرداخت دیه نباشد با استناد به ماده 487 قانون مجازات اسلامی (1392) دیه از بیت المال پرداخت شود. چون خون مسلم نباید هدر رود. 5- در این مورد حتی دستورالعمل هم داریم. با عنوان دستورالعمل نحوه جلوگیری، دفع و جبران خسارت ناشی از حملات جانوران زیان کار (آسیب رسان) مصوب 1386 معاونت محیط زیست سازمان محیط زیست. اگرچه دستورالعمل، همه حیوانات وحشی را نام نبرده است با این حال نشان دهنده آن است که باید جبران خسارت شود.
نظر اقلیت
1- در مورد پرداخت دیه سازمان حفاظت از محیط زیست مسئولیت ندارد؛ بویژه زمانی که هشدارهای لازم داده شده باشد 2- نمی توان در این مورد حکم کلی داد و سازمان را در همه موارد مسئول جبران خسارت جانی و مالی دانست بلکه باید قایل به تفکیک شویم یعنی مثلا در جایی که منطقه حفاظت شده است و علامت هشدار دهنده وجود حیوانات وحشی وجود دارد اگر شخص بدون احتیاط وارد شود خودش علیه خودش اقدام کرده است در نتیجه سازمان مسئول پرداخت نیست. و یا آنکه در مواردی که شخص با رفتار تحریک آمیز و یا اصلا بی احتیاطی محض خود مانند نزدیک شدن به حیوانات وحشی چنین کاری کرده باشد کسی مسئول جبران خسارت نیست. 3- باید بین مناطق عادی و حفاظت شده تفکیک قایل شویم در مناطق حفاظت شده اگر خسارت جانی یا مالی وارد شود قابل جبران نیست اما در مناطق عادی قابل جبران است.

موارد مرتبط 141

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 14

نشست‌های قضایی 1

مواد مرتبط 5

مقرراتِ مرتبط 40

دکترین 3

نکته‌های مرتبط 38

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین