یوم الادا محاسبه شدن دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه

یوم الادا محاسبه شدن دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 12 خرداد 1398 در استان یزد برگزار شد، موضوع بررسی یوم الادا در محاسبه دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه مطرح گردید. پرسش اصلی شامل دو بخش بود: نخست، آیا دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه به صورت یوم الادا محاسبه می‌شود یا ماهیت آن خسارت است و تنها می‌توان تقاضای خسارت تاخیر تادیه نمود؟ دوم، آیا دیه مذکور تا سقف بیمه‌نامه پرداخت خواهد شد یا تنها درصدی از آن است؟ نظر هیات عالی بیان داشت که راننده مسبب حادثه به عنوان شخص ثالث تلقی نمی‌شود و بر اساس بند ت ماده یک قانون بیمه اجباری مصوب 5 خرداد 1395، مطالبه خسارات بدنی و دیه راننده تابع قرارداد او با شرکت بیمه است و پرداخت خسارت بدنی به قیمت یوم الادا و هزینه معالجه وی الزامی است. نظر اکثریت بر این بود که ماهیت بیمه راننده خسارت است و ذکر معادل دیه در قانون تنها به منظور تعیین معیار محاسبه خسارت است. بنابراین، احکام دیه، از جمله پرداخت یوم الادا، شامل آن نمی‌شود و خسارت تاخیر بر اساس ماده 11 آیین‌نامه اجرایی، به صورت روزانه 5 در 1000 محاسبه می‌گردد. در مقابل، نظر اقلیت بر این نکته تاکید داشت که جبران خسارت باید کامل باشد و بر این اساس، دیه باید تا سقف تعهد بیمه به صورت یوم الادا پرداخت گردد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/03/12 برگزار شده توسط: استان یزد/ شهر یزد موضوع یوم الادا محاسبه شدن دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه پرسش ب. ت. ب. <a class="artref" href="/ماده/ماده-3-a_081511029397">ماده 3 قانون بیمه</a> اجباری مصوب سال 95، 1- دیه صدمات وارده به راننده مقصر حادثه به صورت یوم الادا م. ب. یا خیر ؟ و ماهیت آن خسارت بوده که صرفا می توان تقاضای خسارت تاخیر تادیه نمود یا دارای ماهیت دیه می‌باشد؟ 2- دیه صدمات مذکور در بند اول آیا تا سقف بیمه نامه پرداخت خواهد شد یا اینکه درصدی از سقف بیمه نامه است؟ نظر هیئت عالی مستفاد از بند ت ماده ی یک قانون بیمه اجباری خسارت وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395/3/5، راننده مسبب حادثه اساسا شخص ثالث تلقی نمی شود و در صورتی که خودرو مطابق قانون فوق الذکر بیمه شده باشد، مطالبه خسارات بدنی و دیه راننده مسبب حادثه، ماهیت دیه ندارد و تابع قرارداد او با شرکت بیمه است و شرکت بیمه ب. ت. ب. مواد 3 و13 قانون مزبور مکلف به پرداخت خسارت بدنی معادل دیه فوت یا دیه و یا ارش جرح راننده مسبب حادثه به قیمت یوم الاداء (در فرض ورود خسارت بدنی به مرد مسلمان در ماه غیرحرام) و هزینه معالجه وی م. ب.. همچنین به موجب ماده 33 قانون یاد شده چنانچه بیمه گر به رغم کامل بودن مدارک، تکلیف مقرر در ماده (31) این قانون را انجام ندهد و در پرداخت خسارت تأخیر کند و یا بیمه گر تکلیف مقرر در ماده (32) این قانون را انجام ندهد، به پرداخت جریمه ای معادل نیم در هزار به ازای هر روز تأخیر د. ح. زیان دیده ی. ق. م. وی محکوم می‌شود. نظر اکثریت ب. ت. ب. تعریف دیه در مواد 17و 448 قانون مجازات اسلامی که تعلق آن به جانی خروج موضوعی دارد و ن. ب. ا. ماهیت بیمه راننده بیمه حادثه است نه مسئولیت و اینکه بیمه مذکور جنبه حمایتی داشته و مبنای آن قرارداد بیمه م. ب. مضافا اینکه <a class="artref" href="/ماده/ماده-3-a_081511029397">ماده 3 قانون بیمه</a> شخص ثالث مصوب 95 و ماده 4 آئین نامه اجرایی آن تماما حکایت از خسارت بودن ماهیت آن دارد و ذکر عنوان معادل دیه در ماده 3 قانون فوق صرفا جهت تعیین معیار برای محاسبه خسارت م. ب. نه اطلاق دیه بر آن ؛ لذا خسارت مزبور دیه به معنی خاصی تلقی نشده و احکام دیه از جمله پرداخت یوم الادا از آن خروج موضوعی دارد و مبنای تعیین خسارت تاخیر در پرداخت نیز ماده 11 آئین نامه قانون فوق یعنی روزانه 5 در1000 م. ب. ضمنا قسمت دوم سوال ب. ت. ب. اصلاح آئین نامه منتفی م. ب.. نظر اقلیت ب. ت. ب. اینکه مبنای وجود بیمه جبران خسارت است و اصل حرمت خون مسلمان و جلوگیری از هدر رفتن آن و نیز قاعده لاضرر و اینکه در تمام مواردی که جبران خسارت مبنای پرداخت است باید بصورت کامل باشد و اینکه کامل ترین نوع جبران خسارت محاسبه آن بر مبنای دیه تا سقف قرارداد بر اساس یوم الادا م. ب. و تعلق بیمه در پرداخت نباید به موجب تضرر متقاضی گردد لذا خسارت مزبور ماهیت دیه داشته و باید تا سقف تعهد بیمه بصورت یوم الادا پرداخت گردد.