Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نظریهٔ مشورتی

امکان صدور دستور منع خروج از کشور قبل از احضار متهم

سبدِ من

#منع_خروج_از_کشور #خروج_از_کشور #احضار_متهم #احضار #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #نظارت #بزه‌دیده #اقلیت #حقوق_شهروندی #اکثریت #فرار_متهم #حقوق #صورتجلسه #هیئت #قضایی #استان #صورت #عقیده

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: آیا صدور دستور منع خروج از کشور پیش از احضار متهم بر اساس ماده ۱۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری مجاز است؟

پاسخ: بله، فلسفه این دستور جلوگیری از فرار متهم و تضییع حقوق بزه‌دیده است و قاضی می‌تواند پیش از حضور متهم نیز آن را صادر کند.

به زبانِ ساده

موضوع این بود که آیا مقام قضایی می‌تواند پیش از احضار متهم، دستور منع خروج او از کشور را صادر کند. نظر اکثریت این نشست با توجه به عبارت ماده ۱۸۸، صدور دستور را در مواردی که متهم هنوز در دسترس نیست ممکن دانست؛ نظر اقلیت با آن مخالف بود.

چه کسی: نشست قضایی استان فارس، شهر شیراز؛ پرسش درباره امکان صدور دستور منع خروج پیش از احضار متهم مطرح شد.

چگونه: موضوع در نشست بررسی شد. هیأت عالی دستور موضوع ماده ۱۸۸ را از قرار نظارت قضایی متمایز کرد؛ اکثریت صدور آن را پیش از حضور متهم ممکن دانست و اقلیت با استناد به لزوم احضار و حقوق شهروندی مخالفت کرد.

چرا مهم است: این متن برای متهمان و وکلای آنان در تشخیص شرایط و ماهیت دستور منع خروج از کشور کاربرد دارد.

قوانینِ مرتبط: قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲، ماده ۱۸۸؛ نظریه مشورتی شماره ۱۳۶۵/۹۳/۰۷.

مفاهیمِ حقوقی: دستور منع خروج از کشور، احضار متهم، جلب متهم، قرار ممنوعیت خروج، قرار نظارت قضایی، حقوق شهروندی

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

آیا پیش از احضار متهم می‌توان دستور منع خروج از کشور صادر کرد؟

نظر اکثریت نشست، صدور آن را در برخی موارد پیش از حضور متهم ممکن می‌داند.

دستور منع خروج موضوع ماده ۱۸۸ با قرار ممنوعیت خروج چه تفاوتی دارد؟

طبق نظر هیأت عالی، دستور موضوع ماده ۱۸۸ برای دسترسی به متهم است و با قرار ممنوعیت خروج به‌عنوان قرار نظارت قضایی تفاوت دارد.

کلیدواژه‌ها: دستور منع خروج، احضار متهم، آیین دادرسی کیفری، حقوق بزه‌دیده، فرار متهم

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
امکان صدور دستور منع خروج از کشور قبل از احضار متهم خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1398/09/06 در استان فارس برگزار شد، امکان صدور دستور منع خروج از کشور قبل از احضار متهم مورد بحث و بررسی قرار گرفت. سوال اصلی این بود که آیا بر اساس ماده 188 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، صدور این دستور بدون احضار متهم امکان‌پذیر است یا خیر. هیات عالی نظر داد که صدور دستور منع خروج به منظور دسترسی به متهمی است که احضار و جلب وی نتیجه‌ای نداشته است و این دستور با قرار ممنوعیت خروج از کشور که از قرارهای نظارت قضایی محسوب می‌شود، تفاوت دارد. اکثریت اعضای هیات معتقدند که فلسفه صدور دستور منع خروج، جلوگیری از فرار متهم و تضییع حقوق بزه‌دیده است و قید "تا هنگامی که" در ماده 188 نشان‌دهنده این است که قاضی می‌تواند در مواردی که متهم هنوز حضور نیافته، دستور منع خروج صادر کند. در مقابل، اقلیت بر این باور است که صدور دستور منع خروج باید پس از اقدام به احضار متهم انجام شود و این اقدام قبل از احضار، حقوق شهروندی متهم را نقض می‌کند. همچنین، نظر مشورتی شماره 1365/93/07 نیز به نفع این دیدگاه اقلیت است. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/09/06 برگزار شده توسط: استان فارس/ شهر شیراز
موضوع
امکان صدور دستور منع خروج از کشور قبل از احضار متهم
پرسش
ب. ت. ب. مفاد ماده 188 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392، در خصوص عبارت تا هنگامی که به متهم دسترسی حاصل نشده است، منظور قانونگذار از عبارت موصوف چیست؟ آیا بدواً و بدون احضار متهم امکان صدور دستور منع خروج متهم از کشور وجود دارد؟ نظر هیئت عالی صدور دستور منع خروج از کشور متهم به منظور دستیابی به متهمی است که احضار و جلب وی منتج به نتیجه نشده است و این دستور متفاوت از قرار ممنوعیت خروج از کشور که از جمله قرارهای نظارت قضایی است م. ب..
نظر اکثریت
اصولاً فلسفه و هدف صدور دستور منع خروج متهم از کشور، اقدامات فوری جهت جلوگیری از متواری شدن و عدم دستیابی به متهم و در نتیجه جلوگیری از تضییع حقوق بزه دیده م. ب.. در ماده 188 قانون آیین دادرسی کیفری قانونگذار از عبارت تا هنگامیکه استفاده نموده است که بیانگر قید زمان م. ب. و به این معنی است که تا زمانیکه متهم حضور پیدا ننموده یا دستگیر نشده باشد، قاضی اختیار دارد از طریق صدور دستور منع خروج اقدامات فوری را جهت دسترسی به متهم و جلوگیری از خروج وی از کشور انجام دهد؛ چه آنکه در غیر این صورت و چنانچه منظور قانونگذار تکیه بر عبارت دسترسی به متهم بود از عباراتی مانند در مواردی که به متهم دسترسی حاصل نشده است استفاده می نمود؛ به عبارتی قید عبارت تا هنگامی که بیانگر این است که در مواردی که هنوز متهم حاضر نشده است می توان در قالب دستور منع خروج اقدام نمود و در مواردیکه متهم حاضر شده است در قالب قرار نظارت قضایی، قرار ممنوعیت خروج صادر نمود. ضمن آنکه در مواردی ممکن است موضوع پرونده از جرایم امنیتی و مهم باشد و اگر بر این عقیده باشیم که باید بدواً اقداماتی جهت دسترسی به وی انجام گیرد تا بتوان دستور منع خروج صادر نمود، در این صورت بیم فرار متهم از کشور و عدم دستیابی به وی و در نتیجه تضییع حق بزه دیده می رود.
نظر اقلیت
قید عبارت تا هنگامیکه به متهم دسترسی حاصل نشده است بیانگر این است که لازم است نخست اقداماتی جهت دستیابی به متهم از طریق احضار متهم یا جلب وی انجام گرفته باشد؛ لیکن متهم حضور نیافته یا دستگیر نشده باشد تا بتوان دستور منع خروج از کشور صادر نمود؛ چه آنکه متهم نیز از حقوق شهروندی برخوردار است و صدور دستور منع خروج قبل از احضار وی موجب نقض حقوق شهروندی وی م. ب.. علاوه بر این نظریه مشورتی شماره 1365/93/7 مورخ 1393/6/11 نیز موافق با این عقیده م. ب..

موارد مرتبط 36

آرای مرتبط 3

نظریات مشورتی 13

نشست‌های قضایی 8

مواد مرتبط 1

دکترین 6

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین