Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
ADMIN_GENERAL

رای شماره ۶۰ مورخ ۱۳۸۷/۰۲/۰۸ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری بند یک دستورالعمل مورخ ۱۰/۲/۱۳۸۵ سازمان تامین اجتماعی مبنی بر محاسبه پاداش پایان خدمت به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه از آخرین حقوق و فوق العاده های شغل و فوق العاده جذب، مغایر قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه های ضروری به کارکن

سبدِ من

#سازمان_تأمین_اجتماعی #پاداش_پایان_خدمت #هیأت_عمومی_دیوان #دیوان_عدالت_اداری #تأمین_اجتماعی #حقوق #پاداش #عدالت #حقوق_بازنشستگی #مابه‌التفاوت #حق_بیمه #کارکنان_دولت #قوانین #معاونت #سقف #اضافه‌کار #مدیرعامل #فاصله_زمانی #بازنشستگی #کسور_بازنشستگی #نام #کار_اضافی #قانون_اساسی #پاداش_خدمت #گونه #امور_حقوقی #فوت #هیأت‌مدیره #مستمری #قانون_بودجه #سنوات #فوق‌العاده_شغل #دادخواست #بودجه #شورای_عالی #مشاوره #اکثریت #وراث #نیروهای_مسلح #حدود_اختیارات #هزینه‌های‌ضروری #فوق_العاده #ماه #پایان #هزینه #حسن #ابطال #وظیفه #امور_اداری #اصلاحیه #انقلاب #بازنشسته #خانواده #دفتر #صورت

خلاصه

شکات به دستور اداری سازمان تأمین اجتماعی که برای محاسبه‌ی پاداش پایان خدمتِ بازنشستگان سقف تعیین کرده بود، اعتراض کردند. آن‌ها معتقد بودند طبق قانون، پاداش باید معادلِ یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌ها بدون سقف باشد. دیوان عدالت اداری به این شکایت رسیدگی کرد.

اصلِ حقوقی: تعیین سقف برای پاداش پایان خدمت در دستورالعمل‌های اداری، در صورتی که قانونِ مادر چنین سقفی را پیش‌بینی نکرده باشد، غیرقانونی است.

مستند: مادتین ۷ و ۱۰ قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، دستور اداری شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰.

کلیدواژه‌ها: پاداش پایان خدمت، سازمان تأمین اجتماعی، بازنشستگی، حقوق و مزایا، دستور اداری، دیوان عدالت اداری

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

تاریخ: 1387/2/8 مرجع: هیئت عمومی دیوان عدالت اداری
تاریخ: ۱۳۸۷/۲/۸ شماره دادنامه: ۶۰ کلاسه پرونده: ۸۶/۲۲ مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: ۱- علی اکبر عظامی ۲- زهرابیگم بهفر ۳- عباس پورآقاجان ۴- غلامرضا ثباتی ۵- محمود جوینده ۶- علی حسن پور ۷- محسن ضامنیان ۸- فاطمه مکانی ۹- محمدمهدی محمدی ۱۰- هما یاسیی موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند یک دستور اداری شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ معاونت مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در امور اداری و مالی مقدمه: شکات ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته‎اند، سازمان تامین اجتماعی در مرحله اول پاداش پایان خدمت با کارکنان سازمان که در فاصله زمانی از فروردین ۱۳۷۹ لغایت اسفند ۱۳۸۳ به افتخار بازنشستگی نایل گردیده‎ایم برابر دستور اداری شماره ۸۵۰۱۱/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۷۹/۹/۱۵ معاونت مدیرعامل در امور اداری ومالی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه از آخرین حقوق و فوق‎العاده‎های شغل و فوق‎العاده جذب محاسبه و به اینجانبان پرداخت نموده‎اند. در مرحله دوم همان معاونت بر اساس رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره ۴۷۸ الی ۵۰۰ مورخ ۱۳۸۴/۹/۲۷ مابه التفاوت پاداش پایان خدمت ما کارکنان بازنشسته در فاصله زمانی فوق را برابر بند یک دستور اداری شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ مبنی بر متوسط مزایای مشمول کسر حق بیمه شش ماهه آخر خدمت همکاران موصوف تا سقف حق بیمه در هر سال ملاک محاسبه و تعیین مابه التفاوت خواهد بود، اقدام نموده است. همانگونه که مستحضرند طبق مفاد مادتین ۷ و ۱۰ قانون اصلاح پاره‎ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده‎ها و سایر کارکنان مصوب ۱۳۷۹ پاداش پایان خدمت کارکنان به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‎العاده‎های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش خدمت پرداخت می‎شود، هیچ گونه سقفی مقرر نگردیده است. بنابمراتب ابطال بند یک دستور اداری شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تامین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره ۳۴۳۸۹ مورخ ۱۳۸۶/۱۰/۲۶ اعلام داشته‎اند، هدف قانونگذار از تصویب ماده ۷ قانون مورد استناد شکات، اصلاح مـاده یک و بند یک مـاده ۳ قانون پرداخت پاداش پایان خـدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری بـه کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵ و اصلاحیه مربوطه مصوب ۱۳۷۶ بـوده که در بخش اول آن مقرر گردیده است «به کارکنان شاغل مذکور در قوانین فوق الاشاره هنگام بازنشستگی، از کارافتادگی یا فوت در مقابل کلیه سوابق خدمت دولتی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‎العاده‎های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت می‎شود.» ب. ت. ب. اینکه در ماده ۱۲ قانون نظام هماهنگ پرداخت که دامنه شمول آن قانون را تعیین می‎نماید فقط دستگاهها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی که دارای مقررات خاص استخدامی می‎باشند، بانکها و شهرداریها و نیز شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است، تابع ضوابط و مقررات مذکور قرار داده شده‎اند و از آنجایی که سازمان تامین اجتماعی مشمول هیچ یک از عناوین مذکور نمی‎باشد، فلذا کارکنان سازمان تابع آیین‎نامه استخدامی مصوب ۱۳۴۸/۲/۱۳ بوده و پرداخت هرگونه وجهی از جمله پاداش حسن خدمت کارکنان سازمان می‎بایست در چهارچوب مقررات مزبور صورت پذیرد. بنابراین سازمان تامین اجتماعی، پاداش حسن خدمت کارکنان رسمی خود را وفق آیین‎نامه استخدامی و مقررات مربوطه و مصوبه شماره ۸۶۵۲/۱۱۰۰ مورخ ۱۳۸۴/۲/۱۰ هیات مدیره و بر اساس دستورالعمل پرداخت پاداش پایان خدمت از ابتدای سال ۱۳۸۴ به کلیه مشمولین حایز شرایط دریافت مستمری پرداخت نموده است. در این ارتباط و در اجرای بند (ط) تبصره ۴ قانون بودجه سال ۱۳۸۵ سازمان مبنی بر پرداخت مابه التفاوت پاداش حسن خدمت جهت دوره زمانی فروردین ۱۳۷۹ لغایت اسفند ۱۳۸۳ سازمان تامین اجتماعی مبادرت به تنظیم دستور اداری شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ متنازع فیه نموده که در این راستا شکات پاداش سنوات خود را وفق مواد ۷ و ۱۰ قانون اصلاح پاره‎ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی .... مصوب ۱۳۷۹ و بر اساس یک ماه آخرین (حقوق + فوق‎العاده شغل و جذب و سایر مزایای مشمول کسر حق بیمه براساس میانگین ۶ ماهه آخر قبل از بازنشستگی) تا سقف مآخذ کسر حق بیمه هر سال دریافت نموده‎اند، لیکن از مفاد دادخواست شکات چنین استنباط می‎شود که آنها فوق‎العاده‎های مقرر در ماده یاد شده را شامل اضافه کار نیز دانسته‎اند. در این رابطه لازم به ذکر است که اعتبار اضافه کار براساس بودجه هر سال که توسط شورای عالی تامین اجتماعی تصویب گردیده و حداکثر تا سقف ۱۲۰ ساعت و مشروط به انجام کار اضافی و حضور فیزیکی کارکنان قابل پرداخت خواهد بود. فلذا به دلیل یاد شده اضافه کار از فوق‎العاده مستمر محسوب نشده زیرا تحقق آن مشروط به کار اضافی و حضور فیزیکی کارکنان می‎باشد که از این حیث خواسته شکات وجاهت قانونی نداشته و قابل رد می‎باشد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تـاریخ فوق بـا حضـور روسا و مستشاران و دادرسان علی‎البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بـررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بـه شرح آتی مبادرت بـه صدور رای می‎نماید. رای هیات عمومی در ماده ۱۲ قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه ۱۳۷۰ تصریح شده است که کلیه دستگاهها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی که دارای مقررات خاص استخدامی می‎باشند، بانکها و شهرداریها و سایر شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است از جمله سازمان تامین اجتماعی که از مصادیق بارز ماده فوق‎الذکر می‎باشد، تابع ضوابط و مقررات قانون فوق‎الذکر هستند و مطابق ماده یک قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه مصوب ۱۳۷۳ «در صورتی که حقوق بازنشستگی و وظیفه از کارافتادگی و وظیفه وراث در نیروهای مسلح و کلیه دستگاه های مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و مشمولان قانون تامین اجتماعی از حداکثر مقرر در ماده ۱۶ قانون یاد شده تجاوز کند، مبلغ مازاد علاوه بر حداکثر مزبور به عنوان حقوق بازنشستگی و وظیفه قابل پرداخت است.» بنابه مراتب فوق ‎الذکر و عنایت به شمول قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‎های ضروری به کارکنان دولت مصوب ۱۳۷۵ و اصلاحیه آن به کارمندان مشمول آیین‎نامه استخدامی خاص سازمان تامین اجتماعی و اینکه طبق ماده ۷ قانون اصلاح پاره‎ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده‎ها و سایر کارکنان مصوب ۱۳۷۹ قوانین اخیرالذکر در قسمت مربوط به پرداخت پاداش پایان خدمت و مبانی احتساب آن اصلاح شده است و کارمندان سازمان تامین اجتماعی نیز به شرح فوق الاشعار و مدلول دادنامه شماره ۴۷۸ الی ۵۰۰ مشمول مقررات فوق‎الذکر می‎باشند، بنابراین بند یک دستورالعمل شماره ۹۷۷۸/۲۰۲۰ مورخ ۱۳۸۵/۲/۱۰ معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی که تحت عنوان پرداخت مابه التفاوت پاداش حسن خدمت همکاران، ترتیبی غیر از حکم صریح مقنن معین کرده است، خلاف هدف و حکم قانونگذار وخارج از حدود اختیارات سازمان تامین اجتماعی تشخیص داده می‎شود و به استناد قسمت دوم اصل یکصدوهفتاد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۸۵ ابطال می‎شود. معاون قضایی دیوان عدالت اداری-مقدسی‎فرد text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 60 مورخ 1387/02/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 8 اردیبهشت 1387، هیات عمومی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایت علیه بند یک دستور اداری شماره 9778/2020 مورخ 10 اردیبهشت 1385 معاونت مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی پرداخت. شاکیان خواستار ابطال این بند بودند و دلیل خود را عدم انطباق آن با قوانین و مقررات مربوط به پرداخت پاداش پایان خدمت کارکنان بازنشسته عنوان کردند. آن‌ها استدلال کردند که بر اساس مادتین 7 و 10 قانون اصلاح برخی از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی مصوب 1379، پاداش پایان خدمت باید بر اساس آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های دریافتی محاسبه شود و هیچ سقفی برای آن تعیین نشده است. در مقابل، سازمان تامین اجتماعی با استناد به آیین‌نامه استخدامی و قوانین مرتبط، دفاع کرد که پرداخت پاداش طبق دستورالعمل‌های داخلی و سقف‌های قانونی انجام شده است. در نهایت، هیات عمومی دیوان عدالت اداری ب. ت. ب. مغایرت بند مذکور با قوانین و اهداف قانون‌گذار، و با استناد به اصل 170 قانون اساسی و قوانین دیوان عدالت اداری، اقدام به ابطال بند یک دستور اداری مورد نظر کرد. موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند یک دستور اداری شماره 9778/2020 مورخ 10/2/1385 معاونت مدیرعامل سازمان تامین اجتماعی در امور اداری و مالی مقدمه: شکات ب. ش. د. تقدیمی اعلام داشته‌اند، سازمان تامین اجتماعی در مرحله اول پاداش پایان خدمت با کارکنان سازمان که در فاصله زمانی از فروردین 1379 لغایت اسفند 1383 به افتخار بازنشستگی نایل گردیده‌ایم برابر دستور اداری شماره 85011/2020 مورخ 15/9/1379 معاونت مدیرعامل در امور اداری ومالی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه از آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های شغل و فوق‌العاده جذب محاسبه و به اینجانبان پرداخت نموده‌اند. در مرحله دوم همان معاونت بر اساس رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره 478 الی 500 مورخ 27/9/1384 مابه التفاوت پاداش پایان خدمت ما کارکنان بازنشسته در فاصله زمانی فوق را برابر بند یک دستور اداری شماره 9778/2020 مورخ 10/2/1385 مبنی بر متوسط مزایای مشمول کسر حق بیمه شش ماهه آخر خدمت همکاران موصوف تا سقف حق بیمه در هر سال ملاک محاسبه و تعیین مابه التفاوت خواهد بود، اقدام نموده است. همانگونه که مستحضرند طبق مفاد مادتین 7 و 10 قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده‌ها و سایر کارکنان مصوب 1379 پاداش پایان خدمت کارکنان به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش خدمت پرداخت می‌شود، هیچ گونه سقفی مقرر نگردیده است. بنا به مراتب ابطال بند یک دستور اداری شماره 9778/2020 مورخ 10/2/1385 مورد تقاضا است. مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تامین اجتماعی در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 34389 مورخ 26/10/1386 اعلام داشته‌اند، هدف قانونگذار از تصویب ماده 7 قانون مورد استناد شکات، اصلاح ماده یک و بند یک ماده 3 قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 1375 و اصلاحیه مربوطه مصوب 1376 بوده که در بخش اول آن مقرر گردیده است «به کارکنان شاغل مذکور در قوانین فوق الاشاره هنگام بازنشستگی، از کارافتادگی یا فوت در مقابل کلیه سوابق خدمت دولتی به ازای هر سال خدمت معادل یک ماه آخرین حقوق و فوق‌العاده‌های دریافتی که ملاک کسور بازنشستگی است به عنوان پاداش پایان خدمت پرداخت می‌شود.» ب. ت. ب. اینکه در ماده 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت که دامنه شمول آن قانون را تعیین می‌نماید فقط دستگاهها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی که دارای مقررات خاص استخدامی می‌باشند، بانک‌ها و شهرداریها و نیز شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است، تابع ضوابط و مقررات مذکور قرار داده شده‌اند و از آنجائی که سازمان تامین اجتماعی مشمول هیچ یک از عناوین مذکور نمی‌باشد، فلذا کارکنان سازمان تابع آیین‌نامه استخدامی مصوب 13/2/1348 بوده و پرداخت هرگونه وجهی از جمله پاداش حسن خدمت کارکنان سازمان می‌بایست در چهارچوب مقررات مزبور صورت پذیرد. بنابراین سازمان تامین اجتماعی، پاداش حسن خدمت کارکنان رسمی خود را وفق آیین‌نامه استخدامی و مقررات مربوطه و مصوبه شماره 8652/1100 مورخ 10/2/1384 هیات مدیره و بر اساس دستورالعمل پرداخت پاداش پایان خدمت از ابتدای سال 1384 به کلیه مشمولین حائز شرایط دریافت مستمری پرداخت نموده است. در این ارتباط و در اجرای بند (ط) تبصره 4 قانون بودجه سال 1385 سازمان مبنی بر پرداخت مابه التفاوت پاداش حسن خدمت جهت دوره زمانی فروردین 1379 لغایت اسفند 1383 سازمان تامین اجتماعی مبادرت به تنظیم دستور اداری شماره 9778/2020 مورخ 10/2/1385 متنازع فیه نموده که در این راستا شکات پاداش سنوات خود را وفق مواد 7 و 10 قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی.... مصوب 1379 و بر اساس یک ماه آخرین (حقوق + فوق‌العاده شغل و جذب و سایر مزایای مشمول کسر حق بیمه براساس میانگین 6 ماهه آخر قبل از بازنشستگی) تا سقف مآخذ کسر حق بیمه هر سال دریافت نموده‌اند، لیکن از مفاد دادخواست شکات چنین استنباط می‌شود که آنها فوق‌العاده‌های مقرر در ماده یاد شده را شامل اضافه کار نیز دانسته‌اند. در این رابطه لازم به ذکر است که اعتبار اضافه کار براساس بودجه هر سال که توسط شورای عالی تامین اجتماعی تصویب گردیده و حداکثر تا سقف 120 ساعت و مشروط به انجام کار اضافی و حضور فیزیکی کارکنان قابل پرداخت خواهد بود. فلذا به دلیل یاد شده اضافه کار از فوق‌العاده مستمر محسوب نشده زیرا تحقق آن مشروط به کار اضافی و حضور فیزیکی کارکنان م. ب. که از این حیث خواسته شکات وجاهت قانونی نداشته و قابل رد م. ب.. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق با حضور روسا و مستشاران و دادرسان علی‌البدل شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای می‌نماید. در ماده 12 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت مصوب شهریور ماه 1370 تصریح شده است که کلیه دستگاهها و موسسات و شرکتهای دولتی و نهادهای انقلاب اسلامی که دارای مقررات خاص استخدامی می‌باشند، بانک‌ها و شهرداریها و سایر شرکتها و موسساتی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است از جمله سازمان تامین اجتماعی که از مصادیق بارز ماده فوق‌الذکر می‌باشد، تابع ضوابط و مقررات قانون فوق‌الذکر هستند و مطابق ماده یک قانون نظام هماهنگ حقوق بازنشستگی و وظیفه مصوب 1373 «در صورتی که حقوق بازنشستگی و وظیفه از کارافتادگی و وظیفه وراث در نیروهای مسلح و کلیه دستگاه های مشمول قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت و مشمولان قانون تامین اجتماعی از حداکثر مقرر در ماده 16 قانون یاد شده تجاوز کند، مبلغ مازاد علاوه بر حداکثر مزبور به عنوان حقوق بازنشستگی و وظیفه قابل پرداخت است.» بنابه مراتب فوق ‌الذکر و عنایت به شمول قانون پرداخت پاداش پایان خدمت و بخشی از هزینه‌های ضروری به کارکنان دولت مصوب 1375 و اصلاحیه آن به کارمندان مشمول آیین‌نامه استخدامی خاص سازمان تامین اجتماعی و اینکه طبق ماده 7 قانون اصلاح پاره‌ای از مقررات مربوط به حقوق بازنشستگی، بانوان شاغل، خانواده‌ها و سایر کارکنان مصوب 1379 قوانین اخیرالذکر در قسمت مربوط به پرداخت پاداش پایان خدمت و مبانی احتساب آن اصلاح شده است و کارمندان سازمان تامین اجتماعی نیز به شرح فوق الاشعار و مدلول دادنامه شماره 478 الی 500 مشمول مقررات فوق‌الذکر می‌باشند، بنابراین بند یک دستورالعمل شماره 9778/2020 مورخ 10/2/1385 معاون اداری و مالی سازمان تامین اجتماعی که تحت عنوان پرداخت مابه التفاوت پاداش حسن خدمت همکاران، ترتیبی غیر از حکم صریح مقنن معین کرده است، خلاف هدف و حکم قانونگذار وخارج از حدود اختیارات سازمان تامین اجتماعی تشخیص داده می‌شود و به استناد قسمت دوم اصل یکصدوهفتاد قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و ماده یک و بند یک ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 ابطال می‌شود.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 52

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 6

مواد مرتبط 4

مقرراتِ مرتبط 2

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین