اظهارات متهمین علیه یکدیگر

اظهارات متهمین علیه یکدیگر خ. م.: در تاریخ 13 دی‌ماه 1391، دادگاه بدوی نسبت به اتهام مباشرت در تخریب برای یکی از متهمان و معاونت در تخریب برای متهم دیگر، بر اساس کیفرخواست صادره از دادسرای عمومی و انقلاب، حکم به محکومیت متهم اول به یک سال حبس و متهم دوم به شش ماه حبس صادر کرد. ب. ت. ب. شرایط خاص متهم دوم، حبس وی به جزای نقدی معادل سی میلیون ریال تبدیل شد. حکم صادره در خصوص متهم دوم قابل تجدیدنظر و در مورد متهم اول غیابی و قابل واخواهی بود. در مرحله تجدیدنظر، متهم دوم به محکومیت خود اعتراض کرد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی محتویات پرونده و با استناد به عدم وجود دلایل کافی و تناقض در شهادت شهود و همچنین صدور قرار منع پیگرد از سوی بازپرس، حکم به برائت وی از بزه انتسابی صادر نمود و رای بدوی را نقض کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/10/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اظهارات یک متهم علیه متهم دیگر دلیل محسوب نمی شود. رای دادگاه بدوی در خصوص اتهام آقای ج. فرزند ح. 48 ساله با سواد، مجرد فاقد پیشینه کیفری و خانم م. فرزند ف. 32 ساله دایر بر اولی به مباشرت در تخریب و دومی بر معاونت در تخریب به شرح کیفرخواست مورخ 17/12/90 - 9009972140200876 صادره از دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 6 تهران دادگاه با عنایت به شکایت شاکی گزارش اظهارات گواهان و اقرار م. ر. ا. در دادسرا و نحوه دفاعیات متهم ردیف دوم در دادسرا و جلسه رسیدگی دادگاه و عدم حضور م. ر. ا. در جلسه رسیدگی و عدم ارسال لایحه دفاعیه و سایر مندرجات اوراق پرونده ارتکاب بزه انتسابی از سوی متهم محرز به نظر می‌رسد. لذا دادگاه به استناد ماده 677 از قانون مجازات اسلامی م. ر. ا. را به تحمل یک سال حبس و متهم ردیف دوم به تحمل شش ماه حبس محکوم می‌نماید. اما دادگاه به لحاظ وضعیت خاص متهم ردیف دوم کیفر حبس وی را به استناد بند 5 از ماده 22 قانون مرقوم به مبلغ سی میلیون ریال تبدیل می‌نماید. رای صادره نسبت به متهم ردیف دوم حضوری ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. اما نسبت به م. ر. ا. رای صادره غیابی ظرف ده روز قابل واخواهی در این دادگاه سپس ظرف بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - محمدی برنجستانکی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم م. نسبت به بخشی از دادنامه شماره --- مورخ 27/3/91 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که متضمن محکومیت مشارٌالیها به لحاظ بزه معاونت در تخریب به پرداخت جزای نقدی بدل از حبس م. ب. این دادگاه با بررسی محتویات پرونده ن. ب. ا. اولا:ً شهادت شهود در مورد شخص نام برده به صورت متقن نبوده و اظهارات آنان تناقض دارد. ثانیا:ً نام برده در تمام مراحل تحقیقاتی منکر بزه انتسابی م. ب.. ثالثا:ً اقرار متهم دیگر بر علیه نام برده نمی تواند دلیل محاسبه گردد. رابعا:ً بازپرس محترم شعبه دوم دادسرای ناحیه 6 تهران در قرار نهایی در صفحه 137 و 138 پرونده قرار منع پیگرد صادر نموده است، اما دادیار محترم اظهارنظر اشتباها اقدام به صدور کیفرخواست نموده است و دادگاه بدوی نیز متعاقبا بدون توجه به قرار منع پیگرد مبادرت به صدور رای نموده است. بنا به مراتب فوق اعتراض ت. ن. خ. وارد م. ب. و مستندا به بند یک از شق ب از ماده 257 از قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1378 ضمن نقض دادنامه فوق الذکر نسبت به خانم م.ص. به لحاظ فقد دلیل کافی و با رعایت اصل 37 از قانون اساسی حکم به برائت وی از بزه انتسابی معاونت در تخریب صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه علوی فر- طهماسبی